Art. 3a
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 1722. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 17 sierpnia 2022 r.
Art. 3a.
1.
Dostawcy usług medialnych, mając na uwadze realizację obowiązków określonych w ustawie,
w szczególności w art. 14a, art. 16b ust. 3a, art. 18a, art. 47e i art. 47g, mogą
tworzyć i przystępować do kodeksów dobrych praktyk w rozumieniu ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu Nieuczciwe praktyki rynkoweDziałania lub zaniechania przedsiębiorcy wobec konsumenta sprzeczne z dobrymi obyczajami, które w istotny sposób zniekształcają albo mogą zniekształcić jego decyzję dotyczącą umowy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2070).
1a.
Dostawcy platform udostępniania wideo, mając na uwadze realizację obowiązków określonych
w ustawie, w szczególności w art. 47p ust. 1, art. 47q ust. 1, art. 47t ust. 1-3 i
art. 47u ust. 1, mogą tworzyć i przystępować do kodeksów dobrych praktyk w rozumieniu
art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom
rynkowym.
1b.
Kodeksy, o których mowa w ust. 1 i 1a:
1)
zawierają wyraźnie i jednoznacznie określone cele oraz przewidują regularne, przejrzyste
i niezależne metody oceny ich realizacji;
2)
zawierają rozwiązania służące skutecznemu egzekwowaniu ich postanowień, w tym skuteczne
i proporcjonalne sankcje za ich nieprzestrzeganie;
3)
są akceptowane przez większość podmiotów zainteresowanych realizacją obowiązków określonych
w kodeksach, w tym głównych dostawców usług medialnych lub dostawców platform udostępniania
wideo ustanowionych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, działając w zakresie audiowizualnych usług medialnych
na żądanie oraz platform udostępniania wideo, we współpracy z ministrem, który ze
względu na zakres działań działu administracji rządowej, którym kieruje, jest właściwy
dla danego kodeksu, inicjuje, wspiera i promuje powstawanie kodeksów dobrych praktyk,
o których mowa w ust. 1 i 1a.
Orzeczenia do art. 3a
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
