Art. 4a
Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 1575. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 27 lipca 2022 r.
Art. 4a.
1.
Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w przypadku gdy:
1)
ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej,
2)
(utracił moc)
3)
zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego,
4)
(utracił moc)
2.
W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 przerwanie ciąży jest dopuszczalne do chwili osiągnięcia przez płód zdolności do
samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej; w przypadku określonym w ust.
1 pkt 3 lub 4, jeżeli od początku ciąży nie upłynęło więcej niż 12 tygodni.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przerwania ciąży dokonuje lekarz w szpitalu.
4.
Do przerwania ciąży wymagana jest pisemna zgoda kobiety. W przypadku małoletniej lub
kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest pisemna zgoda jej przedstawiciela
ustawowego. W przypadku małoletniej powyżej 13 roku życia wymagana jest również pisemna
zgoda tej osoby. W przypadku małoletniej poniżej 13 roku życia wymagana jest zgoda
sądu opiekuńczego, a małoletnia ma prawo do wyrażenia własnej opinii. W przypadku
kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest także pisemna zgoda tej osoby,
chyba że na wyrażenie zgody nie pozwala stan jej zdrowia psychicznego. W razie braku
zgody przedstawiciela ustawowego, do przerwania ciąży wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego.
5.
Wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, stwierdza inny lekarz niż dokonujący przerwania ciąży, chyba że ciąża zagraża bezpośrednio
życiu kobiety. Okoliczność, o której mowa w ust. 1 pkt 3, stwierdza prokurator.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, kobieta składa pisemne oświadczenie, a ponadto zaświadczenie o odbytej konsultacji
u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, innego niż dokonujący przerwania ciąży, lub
u innej wybranej przez siebie uprawnionej osoby. Przerwanie ciąży może być dokonane,
jeżeli kobieta podtrzymuje zamiar przerwania ciąży po upływie 3 dni od konsultacji.
7.
Celem konsultacji, o której mowa w ust. 6, jest w szczególności ustalenie sytuacji
zdrowotnej i życiowej kobiety, pomoc w rozwiązaniu jej problemów, między innymi poprzez
wskazanie dostępnych form pomocy przysługujących kobietom w związku z ciążą i po urodzeniu
dziecka, poinformowanie kobiety o ochronie prawnej życia w fazie prenatalnej, o aspektach
medycznych ciąży oraz przerwania ciąży, a także o środkach i metodach antykoncepcyjnych.
Za zgodą kobiety w konsultacji może wziąć udział jej partner, członkowie rodziny lub
inna bliska osoba.
8.
Do prywatnych gabinetów lekarskich, w których dokonuje się przerwania ciąży, w zakresie
wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia
i urządzenia gabinetu prywatnego, oraz w zakresie dotyczącym dokumentacji medycznej
i sprawowania kontroli nad tymi gabinetami stosuje się odrębne przepisy.
9.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej określi, w drodze rozporządzenia,
kwalifikacje zawodowe lekarzy, uprawniające do dokonania przerwania ciąży, oraz kwalifikacje
lekarzy, o których mowa w ust. 5.
10.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi,
w drodze rozporządzenia, kwalifikacje innych niż lekarz osób uprawnionych do przeprowadzania
konsultacji, o których mowa w ust. 6, sposób tworzenia list osób konsultujących oraz
sposób i tryb przeprowadzania konsultacji.
Orzeczenia do art. 4a
Ten przepis powołuje 30 orzeczeń, w tym ust. 1: 22, ust. 4: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I C 258/24Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 07.08.2025
dobra osobiste
- II K 799/21Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, uzasadnienie z 04.05.2023
naruszenie nietykalności cielesnej
- VIII K 1238/22Sąd Rejonowy w Toruniu, postanowienie z 03.03.2023
- I ACa 66/21Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 10.10.2022
zadośćuczynienie
- XII Ko 119/21Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 22.04.2022
- I ACa 1077/20Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 25.02.2022
zadośćuczynienie
- II SA/Op 432/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrok z 28.09.2021
Pomoc społeczna
- III C 1484/21Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 26.08.2021
- III C 52/18Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 10.07.2020
- III SAB/Gl 45/20Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrok z 20.04.2020
Inne
