Art. 21
Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 917. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 28 października 2011 r.
Art. 21.
1.
Osoba, której zachowanie wskazuje na to, że z powodu zaburzeń psychicznych może zagrażać
bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, bądź nie jest zdolna
do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, może być poddana badaniu psychiatrycznemu
również bez jej zgody, a osoba małoletnia lub ubezwłasnowolniona całkowicie - także
bez zgody jej przedstawiciela ustawowego. W tym przypadku art. 18 ma zastosowanie.
2.
Konieczność przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust. 1, stwierdza lekarz psychiatra,
a w razie niemożności uzyskania pomocy lekarza psychiatry - inny lekarz. Przed przystąpieniem
do badania uprzedza się osobę badaną lub jej przedstawiciela ustawowego o przyczynach
przeprowadzenia badania bez jej zgody.
3.
W razie potrzeby lekarz przeprowadzający badanie zarządza bezzwłocznie przewiezienie
badanego do szpitala. Przewiezienie takiej osoby z zastosowaniem przymusu bezpośredniego
następuje w obecności lekarza, pielęgniarki lub zespołu ratownictwa medycznego.
4.
Lekarz, który przeprowadził badanie psychiatryczne określone w ust. 1, odnotowuje
tę czynność w dokumentacji medycznej, wskazując na okoliczności uzasadniające podjęcie
postępowania przymusowego. Przy ocenie zasadności poddania osoby badaniu bez jej zgody
stosuje się odpowiednio art. 18 ust. 10.
Orzeczenia do art. 21
Ten przepis powołuje 4 orzeczenia, w tym ust. 1: 1, ust. 2: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I ACa 45/17Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 06.06.2017
czyny niedozwolone
- I C 1267/15Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, wyrok z 11.10.2016
odszkodowanie
- II Ca 1210/14Sąd Okręgowy w Szczecinie, wyrok z 28.04.2015
- II AKa 267/14Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrok z 22.10.2014
funkcja publiczna; przestępstwo przeciwko życiu
