Art. 7
Ustawa z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych, tekst jednolity Dz.U. 2021 poz. 1774. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 10 października 2014 r.
Art. 7.
1.
Osobom, które zostały zaliczone do jednej z grup inwalidów wskutek inwalidztwa pozostającego
w związku z zatrudnieniem, o którym mowa w art. 1 ust. 1, przysługują świadczenia
pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych
i wojskowych oraz ich rodzin.
2.
Za inwalidztwo pozostające w związku z zatrudnieniem, o którym mowa w art. 1 ust.
1, uważa się inwalidztwo będące następstwem zranień, kontuzji bądź innych obrażeń
lub chorób powstałych w związku z tym zatrudnieniem.
3.
Związek zranień, kontuzji bądź innych obrażeń lub chorób z zatrudnieniem w miejscach,
o których mowa w art. 1 ust. 1, ustala wojskowa komisja lekarska.
4.
Grupę inwalidztwa, datę jego powstania oraz związek inwalidztwa z zatrudnieniem w
miejscach, o których mowa w art. 1 ust. 1, ustala lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych lub komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie orzeczenia
wojskowej komisji lekarskiej.
Orzeczenia do art. 7
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia, w tym ust. 1: 2.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III AUa 271/13Sąd Apelacyjny w Szczecinie, wyrok z 08.10.2013
wysokość świadczenia
- II UKN 572/00Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 07.11.2001
