Art. 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 445. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 31 stycznia 2019 r.
Art. 3.
1.
Minister Obrony Narodowej kieruje działalnością Ministerstwa i Sił Zbrojnych bezpośrednio lub przy pomocy:
1)
sekretarza stanu lub sekretarzy stanu;
2)
podsekretarza stanu lub podsekretarzy stanu;
3)
Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego;
4)
Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej - do czasu osiągnięcia pełnej zdolności do działania przez Wojska Obrony Terytorialnej;
5)
Dyrektora Generalnego.
2.
W razie nieobecności Ministra Obrony Narodowej, jego obowiązki pełni wyznaczony sekretarz stanu lub podsekretarz stanu na podstawie PełnomocnictwoUmocowanie do działania w imieniu innej osoby, udzielone w oświadczeniu mocodawcy. Czynność dokonana przez pełnomocnika w granicach umocowania wywołuje skutki bezpośrednio dla mocodawcy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub upoważnień udzielonych przez Ministra.
3.
Minister Obrony Narodowej stwierdzi, w drodze zarządzenia, osiągnięcie pełnej zdolności do działania przez Wojska Obrony Terytorialnej.
Orzeczenia do art. 3
Ten przepis powołuje 4 orzeczenia, w tym ust. 1: 2, ust. 3: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- WZ 29/09Sąd Najwyższy, Izba Wojskowa, postanowienie z 02.06.2009
- I KZP 24/08Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 27.01.2009
- I KZP 23/08Sąd Najwyższy, Izba Karna, uchwała z 27.01.2009
- WA 42/07Sąd Najwyższy, Izba Wojskowa, wyrok z 28.11.2007
