Art. 31

Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 37. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 19 sierpnia 2024 r.

Historia zmian

Art. 31.

1.

Lekarz ma obowiązek udzielać pacjentowi lub jego ustawowemu przedstawicielowi przystępnej informacji o jego stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu.

2.

Lekarz może udzielić informacji, o której mowa w ust. 1, innym osobom za zgodą pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego.

3.

Na żądanie pacjenta lekarz nie ma obowiązku udzielać pacjentowi informacji, o której mowa w ust. 1.

4.

W sytuacjach wyjątkowych, jeżeli rokowanie jest niepomyślne dla pacjenta, lekarz może ograniczyć informację o stanie zdrowia i o rokowaniu, jeżeli według oceny lekarza przemawia za tym dobro pacjenta. W takich przypadkach lekarz informuje przedstawiciela ustawowego pacjenta lub osobę upoważnioną przez pacjenta. Na żądanie pacjenta lekarz ma jednak obowiązek udzielić mu żądanej informacji.

5.

Obowiązek lekarza, określony w ust. 1, dotyczy także pacjentów, którzy ukończyli 16 lat.

6.

Jeżeli pacjent nie ukończył 16 lat lub jest nieprzytomny bądź niezdolny do zrozumienia znaczenia informacji, lekarz udziela informacji osobie bliskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 581).

7.

Pacjentowi, który nie ukończył 16 lat, lekarz udziela informacji w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego i wysłuchuje jego zdania.

8.

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o opiekunie faktycznym, należy przez to rozumieć opiekuna faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 31

Ten przepis powołuje 235 orzeczeń, w tym ust. 1: 200, ust. 2: 8, ust. 4: 5, ust. 6: 4.

Wszystkie Sąd Najwyższy Sądy apelacyjne Sądy okręgowe Sądy rejonowe Sądy administracyjne Sortuj: najczęściej cytowane
  1. III Ca 1688/25Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 01.09.2026

    zadośćuczynienie

  2. I ACa 203/23Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 18.11.2025

    zadośćuczynienie

  3. XIV C 7/21Sąd Okręgowy w Poznaniu, wyrok z 29.05.2025

    odszkodowanie; zadośćuczynienie

  4. I C 2020/21Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, wyrok z 08.05.2025

    prawa pacjenta

  5. I ACa 148/24Sąd Apelacyjny w Lublinie, wyrok z 31.03.2025

    dobra osobiste

  6. I C 511/19Sąd Okręgowy w Toruniu, uzasadnienie z 05.02.2025

    błąd lekarski

  7. I ACa 695/23Sąd Apelacyjny w Szczecinie, wyrok z 10.01.2025

    zadośćuczynienie

  8. I C 287/21Sąd Okręgowy w Sieradzu, wyrok z 29.07.2024

    zadośćuczynienie

  9. I C 620/15Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 01.07.2024

    błąd lekarski; zadośćuczynienie

  10. I C 961/22Sąd Okręgowy w Kaliszu, wyrok z 22.02.2024

    czyny niedozwolone; odszkodowanie

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.