Art. 212 k.k.w.

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1307. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 21 marca 2024 r.

Historia zmian

Art. 212.

§ 1.

Tymczasowe aresztowanieNajsurowszy środek zapobiegawczy w postępowaniu karnym, polegający na pozbawieniu wolności oskarżonego przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Stosuje go sąd, gdy zachodzą ustawowe przesłanki i środek jest konieczny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu powinni być rozmieszczani w areszcie śledczym w sposób zapobiegający ich wzajemnej demoralizacji. W szczególności należy oddzielać niekaranych od uprzednio odbywających Kara pozbawienia wolnościKara polegająca na osadzeniu skazanego w zakładzie karnym na czas oznaczony. Jest jedną z kar przewidzianych przez prawo karne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz młodocianych od dorosłych, chyba że szczególne względy wychowawcze przemawiają za umieszczeniem dorosłego z młodocianym lub młodocianymi, z tym zastrzeżeniem, że umieszczenie dorosłego z młodocianym lub młodocianymi, którzy nie ukończyli 18 lat, jak również umieszczenie młodocianego z młodocianymi, którzy nie ukończyli 18 lat, może nastąpić tylko wówczas, jeśli nie jest to sprzeczne z dobrem tego młodocianego lub młodocianych. Przy rozmieszczaniu tymczasowo aresztowanych w oddziałach i celach mieszkalnych bierze się pod uwagę w szczególności:

1)

konieczność oddzielenia tymczasowo aresztowanych od skazanych;

1a)

konieczność oddzielenia tymczasowo aresztowanych, którzy są lub byli funkcjonariuszami organów powołanych do ochrony bezpieczeństwa publicznego, funkcjonariuszami albo pracownikami Służby Więziennej, pracownikami organów wymiaru sprawiedliwości i ścigania, pracownikami administracji rządowej, do których czynności służbowych należy wykonywanie zadań z zakresu nadzoru nad organami powołanymi do ochrony bezpieczeństwa publicznego, Służbą Więzienną lub organami wymiaru sprawiedliwości lub zadań związanych z podległością tych podmiotów, od pozostałych tymczasowo aresztowanych, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony ich stanem zdrowia lub względami organizacyjnymi, przy czym taki funkcjonariusz lub pracownik może być umieszczony wspólnie w celi mieszkalnej, jeżeli wyraża na to zgodę, tylko z dorosłym tymczasowo aresztowanym, odpowiednio dobranym przy uwzględnieniu rodzaju popełnionego przez niego przestępstwa oraz właściwości osobistych;

2)

potrzebę zapewnienia porządku i bezpieczeństwa w areszcie śledczym;

3)

zalecenia lekarskie, psychologiczne i rehabilitacyjne;

4)

potrzebę kształtowania właściwej atmosfery wśród tymczasowo aresztowanych;

5)

konieczność zapobiegania samoagresji i popełnianiu przestępstw podczas tymczasowego aresztowania.

§ 2.

Przy rozmieszczaniu tymczasowo aresztowanych administracja aresztu śledczego uwzględnia wskazania organu, do którego dyspozycji pozostają, mające na celu zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego i zapewnienie bezpieczeństwa w areszcie.

§ 2a.

Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do konwojowania tymczasowo aresztowanych.

§ 3.

Jeżeli zachodzi konieczność izolowania tymczasowo aresztowanych od siebie, organ, do którego dyspozycji pozostają, informuje o tym dyrektora aresztu śledczego.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 212 k.k.w.

Ten przepis powołuje 13 orzeczeń, w tym § 1: 7, § 2: 1.

  1. V KK 68/21Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 26.04.2022
  2. I ACa 779/19Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 18.05.2021

    dobra osobiste; zadośćuczynienie

  3. KIO 782/20Krajowa Izba Odwoławcza, wyrok z 28.05.2020

    podatek VAT; błąd w obliczeniu ceny

  4. I ACa 13/19Sąd Apelacyjny w Katowicach, wyrok z 13.06.2019

    dobra osobiste; zadośćuczynienie

  5. III C 1258/14Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 03.12.2018
  6. I C 801/14Sąd Okręgowy w Gdańsku, wyrok z 10.05.2018

    dobra osobiste; zadośćuczynienie

  7. I ACa 125/17Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrok z 22.08.2017

    zadośćuczynienie

  8. I C 219/16Sąd Okręgowy w Słupsku, wyrok z 17.07.2017

    dobra osobiste

  9. II AKa 165/17Sąd Apelacyjny w Katowicach, wyrok z 22.06.2017

    odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie

  10. II C 1057/10Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 21.11.2016

    czyny niedozwolone

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.