Art. 212b k.k.w.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1307. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 10 marca 2017 r.
Art. 212b.
§ 1.
W areszcie śledczym Tymczasowe aresztowanieNajsurowszy środek zapobiegawczy w postępowaniu karnym, polegający na pozbawieniu wolności oskarżonego przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Stosuje go sąd, gdy zachodzą ustawowe przesłanki i środek jest konieczny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o którym mowa w art. 212a, przebywa w następujących warunkach:
1)
cele mieszkalne oraz miejsca i pomieszczenia wyznaczone do: pracy, nauki, przeprowadzania spacerów, widzeń, odprawiania nabożeństw, spotkań religijnych i nauczania religii oraz zajęć kulturalno-oświatowych, z zakresu kultury fizycznej i sportu wyposaża się w odpowiednie zabezpieczenia techniczno-ochronne;
2)
cele mieszkalne są częściej kontrolowane niż te, w których osadza się tymczasowo aresztowanego, wobec którego nie podjęto decyzji, o której mowa w art. 212a § 1;
3)
tymczasowo aresztowany może uczyć się, pracować, bezpośrednio uczestniczyć w nabożeństwach, spotkaniach religijnych i nauce religii oraz korzystać z zajęć kulturalno-oświatowych, z zakresu kultury fizycznej i sportu tylko w oddziale, w którym jest osadzony;
4)
poruszanie się tymczasowo aresztowanego po terenie aresztu śledczego odbywa się pod wzmocnionym dozorem i jest ograniczone tylko do niezbędnych potrzeb;
5)
tymczasowo aresztowanego poddaje się kontroli osobistej przy każdorazowym wyjściu i powrocie do celi;
6)
spacer tymczasowo aresztowanego odbywa się w wyznaczonych miejscach pod wzmocnionym dozorem;
7)
sposób osobistego kontaktowania się przedstawicieli podmiotów określonych w art. 38 § 1 z tymczasowo aresztowanym określa każdorazowo dyrektor aresztu śledczego;
8)
widzenia odbywają się w wyznaczonych miejscach pod wzmocnionym dozorem. W czasie korzystania z widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobami odwiedzającymi tymczasowo aresztowany nie może spożywać artykułów żywnościowych i napojów. Widzenia nie mogą odbywać się w obecności tymczasowo aresztowanego, wobec którego nie podjęto decyzji, o której mowa w art. 212a § 1;
9)
tymczasowo aresztowany nie może korzystać z własnej odzieży i obuwia.
§ 2.
Zachowanie tymczasowo aresztowanego stwarzającego poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa aresztu podlega stałemu monitorowaniu. Monitorowanie prowadzi się w celach mieszkalnych wraz z częścią przeznaczoną do celów sanitarno-higienicznych oraz w miejscach i pomieszczeniach, o których mowa w § 1 pkt 1. Monitorowany obraz lub dźwięk podlega utrwalaniu.
§ 3.
Przepisy art. 88b § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Orzeczenia do art. 212b k.k.w.
Ten przepis powołuje 18 orzeczeń, w tym § 1: 3, § 2: 5.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III C 1258/14Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 03.12.2018
- I ACa 141/18Sąd Apelacyjny w Poznaniu, wyrok z 14.11.2018
apelacja
- III C 740/14Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 18.12.2017
dobra osobiste
- VIII Ko 23/17Sąd Okręgowy w Warszawie, uzasadnienie z 13.11.2017
- II C 1364/14Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 20.07.2016
odpowiedzialność skarbu państwa
- I ACa 368/15Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 28.05.2015
czyny niedozwolone
- I C 672/11Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrok z 13.05.2015
zadośćuczynienie
- I ACa 842/14Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrok z 27.02.2015
- I ACa 549/14Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrok z 17.10.2014
dobra osobiste; zadośćuczynienie
- III Ko 223/14Sąd Okręgowy w Białymstoku, wyrok z 10.07.2014
odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie
