Art. 42 k.k.w.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1307. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 10 marca 2017 r.
Art. 42.
§ 1.
Skazany może ustanowić, na piśmie, jako swojego przedstawiciela osobę godną zaufania, za jej zgodą, zwłaszcza spośród przedstawicieli stowarzyszeń, fundacji, organizacji oraz instytucji, o których mowa w art. 38 § 1.
§ 2.
Przedstawiciel skazanego, o którym mowa w § 1, może działać wyłącznie w interesie skazanego i w tym celu składać w jego imieniu wnioski, skargi i prośby do właściwych organów oraz instytucji, stowarzyszeń, fundacji, organizacji, kościołów i innych związków wyznaniowych.
§ 3.
Prezes sądu, upoważniony sędzia, a w toku posiedzenia sąd, może na wniosek skazanego dopuścić do udziału w postępowaniu przed sądem przedstawiciela skazanego, o którym mowa w § 1.
Orzeczenia do art. 42 k.k.w.
Ten przepis powołuje 7 orzeczeń, w tym § 3: 2.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II KO 147/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 14.01.2026
- III Ca 2109/20Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 11.10.2021
zadośćuczynienie
- I C 1252/18Sąd Rejonowy w Strzelcach Opolskich, wyrok z 26.03.2019
kara pozbawienia wolności; zadośćuczynienie
- I C 1412/17Sąd Okręgowy w Płocku, wyrok z 18.04.2018
zadośćuczynienie
- II AKzw 412/14Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, postanowienie z 31.07.2014
właściwość sądu
- I ACa 1272/12Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrok z 09.04.2013
dobra osobiste
- II AKzw 137/13Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, postanowienie z 26.03.2013
postępowanie wykonawcze
