Art. 51 k.k.w.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1307. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 8 maja 2024 r.
Art. 51.
§ 1.
Jeżeli skazany nie uiścił grzywny z powstałych po jej orzeczeniu przyczyn od niego niezależnych i wykonanie tej kary w innej drodze okazało się niemożliwe lub stało się niecelowe, a rozłożenie grzywny na raty nie byłoby wystarczające, sąd może w szczególnie uzasadnionych wypadkach grzywnę umorzyć w części, zaś wyjątkowo - również w całości; nie zarządza się egzekucji, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że byłaby ona bezskuteczna.
§ 1a.
Do grzywny podlegającej wykonaniu w sposób, o którym mowa w art. 11a lub art. 11b § 1, przepisu § 1 nie stosuje się.
§ 2.
Na postanowienie w przedmiocie umorzenia grzywny przysługuje zażalenie.
Orzeczenia do art. 51 k.k.w.
Ten przepis powołuje 87 orzeczeń, w tym § 1: 59, § 2: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II ZK 60/25Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej, postanowienie z 05.03.2026
- III KK 549/24Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 12.02.2025
- II ZO 89/24Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej, postanowienie z 03.12.2024
- II ZK 47/23Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej, postanowienie z 28.08.2024
- I KK 29/20Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 24.01.2024
- I KK 120/22Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 20.11.2023
- II ZK 54/22Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej, postanowienie z 05.10.2023
- II DK 1/22Sąd Najwyższy, Izba Dyscyplinarna, postanowienie z 24.05.2023
- II DSI 39/20Sąd Najwyższy, Izba Dyscyplinarna, postanowienie z 20.03.2023
- II DK 57/21Sąd Najwyższy, Izba Dyscyplinarna, postanowienie z 16.03.2023
