Art. 6
Ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym, tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 1197. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 28 lutego 2007 r.
Art. 6.
Jeżeli prokurator wydał postanowienie, o którym mowa w art. 5a, albo sąd wydał postanowienie
o odmowie dopuszczenia dowodu z Zeznania świadkówDowód polegający na przekazaniu przez świadków informacji o faktach istotnych dla sprawy, które spostrzegli. Świadek co do zasady ma obowiązek złożyć zeznania zgodne z prawdą.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu koronnego, wyjaśnienia podejrzanego,
o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 3, nie mogą stanowić dowodu;
w takim wypadku czynności przeprowadzone na zasadach i w trybie określonych niniejszą
ustawą uznaje się za niebyłe, a zniszczeniu podlegają następujące dokumenty:
1)
postanowienia o przedstawieniu zarzutów wydane w oparciu o wyjaśnienia, o których
mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1;
2)
protokoły zawierające wyjaśnienia i oświadczenia podejrzanego, o których mowa w art.
3 ust. 1 pkt 1 i art. 5 ust. 3;
3)
wnioski prokuratora, sporządzone na podstawie art. 5 ust. 1.
Orzeczenia do art. 6
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II Ka 508/13Sąd Okręgowy w Rzeszowie, wyrok z 12.06.2014
kumulatywna kwalifikacja przestępstwa
- III KK 418/02Sąd Najwyższy, Izba Karna, postanowienie z 09.07.2003
