Art. 45
Ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 102. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 29 września 2016 r.
Art. 45.
1.
Śledztwo w sprawach o zbrodnie, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, wszczyna i prowadzi
prokurator oddziałowej komisji.
2.
Prokuratorom Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i oddziałowych
komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w sprawach określonych w art.
1 pkt 1 lit. a przysługują wszystkie uprawnienia prokuratora, także w sprawach podlegających
orzecznictwu sądów wojskowych.
3.
Celem śledztwa w sprawach o zbrodnie, o których mowa w art. 1, jest również wyjaśnienie
okoliczności sprawy, w szczególności ustalenie osób pokrzywdzonych.
4.
Okoliczność, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania karnego, nie może stanowić przeszkody do realizacji celu, o którym mowa w ust. 3. Po zrealizowaniu
tego celu postępowanie umarza się.
5.
Do prowadzenia śledztw przez Instytut Pamięci stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego.
6.
Prokurator oddziałowej komisji może zaniechać wszczęcia postępowania, a wszczęte umorzyć
w stosunku do sprawcy przestępstwa, o którym mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, jeżeli dobrowolnie
ujawnił on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw wszystkie istotne informacje
dotyczące osób współdziałających przy popełnieniu przestępstwa, jak również okoliczności
jego popełnienia, jeżeli informacje te umożliwiają wszczęcie postępowania przeciwko
określonej osobie. Odstępując od ścigania sprawcy przestępstwa, prokurator uwzględnia
stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i stopień jego winy
oraz rodzaj i charakter przestępstwa ujawnionego, a w szczególności ustala, czy możliwe
jest ujawnienie w inny sposób sprawców współdziałających w dokonaniu tego przestępstwa,
a także ocenia wagę, jaką ma ujawnienie przestępstwa dla realizacji zadań Instytutu
Pamięci.
7.
Prokurator może wszcząć postępowanie w stosunku do sprawcy, którego ścigania zaniechał
na podstawie ust. 6, tylko wtedy, gdy w toku dalszego postępowania uchyli się on od
złożenia zeznań lub złoży zeznania odmienne od tych, które uzasadniały zaniechanie
wszczęcia postępowania lub Umorzenie postępowaniaZakończenie postępowania bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, gdy dalsze prowadzenie postępowania stało się niedopuszczalne albo bezprzedmiotowe. Skutek zależy od rodzaju postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wszczętego.
8.
Jeżeli osoba, wobec której ścigania zaniechano na podstawie ust. 6, zostanie wezwana
w charakterze świadka, prokurator oddziałowej komisji może wydać postanowienie o zachowaniu
w tajemnicy jej danych osobowych, choćby nie zachodziły okoliczności określone w art. 184 § 1 Kodeksu postępowania karnego.
9.
W sądowym Postępowanie odwoławczePostępowanie wszczęte wskutek wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia albo czynności organu lub sądu. Jego zakres i skutki zależą od rodzaju postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu na skutek wniesienia apelacji oraz kasacji występują
prokuratorzy Głównej Komisji.
10.
Dyrektor Głównej Komisji wnosi kasację w zastępstwie Prokuratora Generalnego w sprawach,
o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, w tym także należących do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
wojskowych.
Orzeczenia do art. 45
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie, w tym ust. 2: 1, ust. 9: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- WK 12/04Sąd Najwyższy, Izba Wojskowa, postanowienie z 08.06.2004