Art. 36
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 485. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 24 maja 2012 r.
Art. 36.
1.
Dopuszcza się przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem operatorów świadczących
usługi pocztowe, o ile świadczą oni tego rodzaju usługi.
2.
Przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem innych podmiotów niż określone w ust.
1 jest zakazane.
3.
Organy celne, a także przewożące przesyłki podmioty, inne niż określone w ust. 1,
w razie stwierdzenia naruszenia zakazu, o którym mowa w ust. 2, zatrzymują przesyłkę,
zawiadamiając o tym najbliższy organ Policji, który niezwłocznie protokolarnie przejmuje
broń lub amunicję do depozytu.
4.
Operator świadczący usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie broni palnej lub amunicji:
1)
z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
3)
przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach transakcji realizowanej na obszarze
Unii Europejskiej
- jest obowiązany posiadać zgodę przewozową oraz kopię uprzedniej zgody przewozowej.
5.
W przypadkach innych niż określone w ust. 4 operator świadczący usługi pocztowe, któremu
zlecono przesłanie broni lub amunicji, jest obowiązany posiadać kopie dokumentów potwierdzających
legalność posiadania broni lub amunicji przez zbywcę i nabywcę, o ile dokumenty takie
są wymagane.
6.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
łączności oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem
operatorów świadczących usługi pocztowe, z uwzględnieniem:
1)
zapewnienia możliwości zlokalizowania przesyłanej broni lub amunicji przez organ Policji;
2)
poddania tej broni odprawie celnej.
Orzeczenia do art. 36
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
