Art. 101 k.k.s.
Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 633. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 26 czerwca 2007 r.
Art. 101.
§ 1.
Nierezydent z kraju trzeciego, który bez wymaganego zezwolenia dewizowego albo wbrew jego warunkom zbywa w kraju, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych podmiotów, Papiery wartościoweDokumenty lub zapisy, z którymi prawo wiąże określone prawa majątkowe, a ich realizacja albo przeniesienie następuje na zasadach właściwych dla danego papieru. Mogą mieć postać dokumentową albo zdematerializowaną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu dłużne o terminie wykupu krótszym niż rok albo wierzytelności lub inne prawa, których wykonywanie następuje poprzez dokonywanie rozliczeń pieniężnych, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.
§ 2.
Jeżeli wartość przedmiotu obrotu, o którym mowa w § 1, nie przekracza ustawowego progu, sprawca podlega karze grzywny za WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu skarbowe.
Orzeczenia do art. 101 k.k.s.
Ten przepis powołuje 3 orzeczenia, w tym § 1: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II W 570/16Sąd Rejonowy w Wadowicach, uzasadnienie z 13.06.2017
- II AKa 201/15Sąd Apelacyjny w Poznaniu, uzasadnienie z 16.06.2016
- II AKa 294/13Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrok z 12.02.2014
przestępstwo; zbieg przepisów
