Art. 42
Ustawa z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej, Dz.U. 2000 nr 12 poz. 136. Brzmienie bez zmian od 23 lutego 2000 r.
Art. 42.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872 oraz z 1999 r. Nr 106, poz. 1216) wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu:
„
Art. 8a.
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór i szczegółowe zasady wydawania
przez starostę legitymacji potwierdzających uprawnienie osób, o których mowa w art.
8, do niestosowania się do niektórych znaków drogowych.
”
;
2)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
1.
Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach
krajowych.
2.
Wojewoda sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach wojewódzkich, powiatowych
i gminnych oraz na Droga publicznaDroga zaliczona do jednej z kategorii dróg publicznych, z której może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem i przepisami ruchu drogowego. Zarządzanie drogą wykonuje właściwy zarządca.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu położonych w miastach na prawach powiatu i
w mieście stołecznym Warszawie.
3.
Generalny Dyrektor Dróg Publicznych zarządza ruchem na drogach krajowych, z zastrzeżeniem
ust. 6.
4.
Marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich, z zastrzeżeniem ust.
6.
5.
Starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6.
6.
Prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach
powiatu i w mieście stołecznym Warszawie, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych.
7.
Zarządzanie ruchem na drogach w strefie zamieszkania, z wyjątkiem dróg publicznych,
należy do podmiotów zarządzających tymi drogami.
8.
Generalny Dyrektor Dróg Publicznych może powierzyć zadania w zakresie zarządzania
ruchem na drogach krajowych marszałkowi województwa.
9.
Drogami krajowymi, wojewódzkimi, powiatowymi i gminnymi są drogi publiczne określone
zgodnie z przepisami o drogach publicznych.
10.
Organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach mogą nakazać zmianę organizacji
ruchu ze względu na ważny interes ogólnospołeczny lub konieczność zapewnienia ruchu
tranzytowego.
11.
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych, może w uzasadnionych przypadkach wprowadzić, w drodze rozporządzenia,
okresowe ograniczenia ruchu pojazdów na drogach lub zakaz ruchu niektórych rodzajów
pojazdów.
12.
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki zarządzania ruchem na drogach.
”
;
3)
w art. 61 ust. 12 otrzymuje brzmienie:
„
12.
Zezwolenie na przejazd, o którym mowa w ust. 11, wydaje, po uzgodnieniu z właściwymi
dla trasy przejazdu zarządami dróg:
1)
starosta (prezydent miasta) - jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje
się odpowiednio na obszarze powiatu albo na obszarze miasta na prawach powiatu, a
także miasta stołecznego Warszawy,
2)
marszałek województwa - jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje
się na obszarze różnych powiatów położonych w tym samym województwie,
3)
Generalny Dyrektor Dróg Publicznych lub upoważniona przez niego państwowa jednostka
organizacyjna - jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje się na
obszarze różnych województw lub trasa przejazdu przekracza granice państwa.
”
;
4)
w art. 65:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się po:
1)
zasięgnięciu opinii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia imprezy komendanta
wojewódzkiego Policji,
2)
uzgodnieniu warunków przeprowadzenia imprezy z organami zarządzającymi ruchem na drogach,
na których impreza się odbywa.
”
,
b)
skreśla się ust. 3;
5)
w art. 77 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kartę pojazdu dla pojazdu sprowadzonego z zagranicy i tam zarejestrowanego wydaje
za opłatą właściwy w sprawach rejestracji starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
6)
w art. 79:
a)
w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 i 5 w brzmieniu:
„
4)
zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą,
5)
udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty pojazdu.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, warunkiem wyrejestrowania pojazdu jest
wniesienie przez właściciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań, o
których mowa w art. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku
w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 oraz z 1997 r. Nr 60, poz. 369 i Nr 121, poz. 770).
”
,
c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1a, uwzględniając w szczególności koszty ponoszone
przez gminy w związku z usuwaniem utraconego pojazdu.
”
;
7)
w art. 98 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą karty rowerowej i motorowerowej. W razie utraty takiego
dokumentu lub jego zniszczenia wtórnik wydaje organ, który wydał ten dokument.
”
;
8)
w art. 109 w ust. 3 wyrazy „które do dnia 31 grudnia 1998 r. było siedzibą wojewody” zastępuje się wyrazami „w którym do dnia 31 grudnia 1998 r. funkcjonował wojewódzki ośrodek ruchu drogowego”;
9)
w art. 116:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zarząd województwa tworzy, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,
wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego na obszarze województwa.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Ośrodek jest samorządową wojewódzką Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
”
;
10)
w art. 119 w ust. 5 wyraz „wojewody” zastępuje się wyrazami „zarządu województwa”;
11)
w art. 140 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
niepoddania się:
a)
sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 pkt 1,
b)
badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3 lub 4,
c)
badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 5.
”
;
12)
w art. 150:
a)
w ust. 1 po wyrazie „wymiany” dodaje się wyrazy „dokonywanej na koszt osoby uprawnionej”,
b)
w ust. 2 na końcu dodaje się wyrazy „oraz wysokość opłat za ich wymianę”.
Orzeczenia do art. 42
Ten przepis powołuje 4 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- VI C 2459/21Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, zarządzenie z 08.12.2024
- I C 697/21Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, wyrok z 11.07.2024
- I C 409/21Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, wyrok z 06.06.2024
- VI C 2278/21Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, zarządzenie z 02.06.2023
