Przejdź do treści

Art. 100 UoOZ

Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 3 czerwca 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1292 ze zmianami z Dz.U. 2025 poz. 1168, Dz.U. 2025 poz. 1673 i Dz.U. 2026 poz. 483. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 28 listopada 2017 r.

Historia zmian

Art. 100.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego nadaje i cofa uprawnienia rzeczoznawcy w określonej dziedzinie opieki nad zabytkami.

2.

Rzeczoznawca ma prawo do wydawania ocen i opinii na rzecz organów ochrony zabytków, organów wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, Policji, organów Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Granicznej, Najwyższej Izby Kontroli oraz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

3.

Rzeczoznawca ma prawo do wydawania ocen i opinii dla podmiotów innych niż wskazane w ust. 2 w zakresie określonym w art. 59 ust. 3 pkt 1 i 2.

4.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego prowadzi listę rzeczoznawców w celu ich ewidencjonowania.

5.

Lista rzeczoznawców zawiera dane osób nią objętych:

1)

imię i nazwisko;

2)

stopnie i tytuły naukowe;

3)

dziedzinę opieki nad zabytkami, w której nadano uprawnienia.

6.

Dane zgromadzone na liście rzeczoznawców udostępnia się podmiotom, o których mowa w ust. 2, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań, a innym podmiotom i osobom za zgodą osoby, której dotyczą.

7.

Dane osoby, której uprawnienia rzeczoznawcy wygasły, usuwa się z listy rzeczoznawców.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 100 UoOZ

Ten przepis powołuje 2 orzeczenia, w tym ust. 2: 2.

  1. VII SA/Wa 2080/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 23.05.2024

    Zabytki

  2. II OSK 1923/21Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 25.04.2024

    Zabytki

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.