Art. 15 UoOZ
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 3 czerwca 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1292 ze zmianami z Dz.U. 2025 poz. 1168, Dz.U. 2025 poz. 1673 i Dz.U. 2026 poz. 483. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 28 listopada 2017 r.
Art. 15.
1.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia, może uznać za pomnik historii zabytek nieruchomy wpisany do rejestru lub park kulturowy o szczególnej wartości dla kultury, określając jego granice.
2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii Rady Ochrony Zabytków.
3.
Cofnięcie uznania zabytku nieruchomego za pomnik historii następuje w trybie przewidzianym dla jego uznania.
4.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może przedstawić Komitetowi Dziedzictwa Światowego wniosek o wpis pomnika historii na „Listę dziedzictwa światowego” w celu objęcia tego pomnika ochroną na podstawie Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjętej w Paryżu dnia 16 listopada 1972 r. (Dz. U. z 1976 r. poz. 190 i 191).
Orzeczenia do art. 15 UoOZ
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
