Art. 37
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1373. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 22 listopada 2016 r.
Art. 37.
1.
Zwolnione od należności przywozowych są paliwa, smary i inne materiały eksploatacyjne
niezbędne do funkcjonowania środków transportu, innych niż wymienione w art. 107 ust.
1 lit. a Rozporządzenia ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, przewożone
w tych środkach transportu, wykorzystywane do ich napędu lub działania instalacji,
w które są wyposażone.
2.
Towary, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wykorzystywane w innych środkach transportu
niż ten, w którym zostały przywiezione, ani nie mogą zostać usunięte z tego środka
transportu, chyba że jest to konieczne ze względu na jego naprawę, oraz nie mogą zostać
odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia.
3.
W przypadku naruszenia warunku, o którym mowa w ust. 2, powstaje dług celny. Wysokość długu celnego określa się według stanu i wartości
celnej towaru w dniu naruszenia warunku i według stawek celnych obowiązujących w tym
dniu. Jeżeli nie można ustalić daty naruszenia warunku, przepis art. 85 unijnego kodeksu
celnego stosuje się odpowiednio.
Orzeczenia do art. 37
Ten przepis powołuje 4 orzeczenia, w tym ust. 3: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I SA/Bk 655/20Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrok z 28.04.2021
Celne postępowanie; Celne prawo
- III Ca 342/15Sąd Okręgowy w Gliwicach, postanowienie z 30.06.2015
narkomania; przepadek
- I GSK 951/12Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 16.10.2013
Celne prawo
- I GSK 949/12Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 16.10.2013
Celne prawo
