Art. 26a
Ustawa Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1075. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 7 czerwca 2023 r.
Art. 26a.
1.
Wymagania weterynaryjne dla produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów
pochodnych są określone w rozporządzeniu nr 1069/2009, w przepisach wydanych w trybie
tego rozporządzenia oraz w ustawie.
2.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
1)
właściwy miejscowo powiatowy lekarz weterynarii na obszarze swojej właściwości wykonuje
zadania i czynności państwa członkowskiego, właściwego organu oraz właściwej władzy
określone w rozporządzeniu nr 1069/2009 i przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia,
w tym przeprowadza kontrole spełniania wymagań określonych w tych przepisach;
2)
Główny Lekarz Weterynarii:
a)
wykonuje zadania i czynności państwa członkowskiego, właściwego organu oraz właściwej
władzy w zakresie udostępniania oraz przekazywania Komisji Europejskiej i państwom
członkowskim Unii Europejskiej informacji, dokumentów i danych oraz dokonywania zgłoszeń
i składania wniosków określonych w rozporządzeniu nr 1069/2009 oraz w przepisach wydanych
w trybie tego rozporządzenia,
b)
wykonuje zadania i czynności właściwego organu i krajowego punktu kontaktowego w sprawach,
o których mowa w art. 20, art. 30 i art. 49 rozporządzenia nr 1069/2009 oraz art. 16 ust. 2 i art. 27 ust. 1 akapit drugi lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr
142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych
pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie
wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów
zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy
(Dz. Urz. UE L 54 z 26.02.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 142/2011”.
3.
Graniczny lekarz weterynarii wykonuje zadania i czynności:
1)
właściwego organu odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej, właściwego organu
punktu kontroli granicznej oraz zadania i czynności właściwego organu i urzędowego
lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej określone w rozporządzeniu nr 142/2011;
2)
właściwego organu określone w art. 27 ust. 1 akapit pierwszy, art. 28 ust. 1 i 3,
w załączniku XII w ust. 1 w lit. c i w załączniku XIV w rozdziale I w sekcji 2 ust.
4 lit. b rozporządzenia nr 142/2011.
4.
Jeżeli wykonanie zadań lub czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3, wymaga
indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów wymienionych
w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii albo graniczny lekarz weterynarii dokonuje
rozstrzygnięcia w drodze decyzji.
5.
Decyzjom wydanym w sprawach, o których mowa w rozporządzeniu nr 142/2011 w załączniku
VI w rozdziale II:
1)
w sekcji 2 w ust. 1 w lit. e pkt iii,
2)
w sekcji 3 w ust. 2 lit. c,
3)
w sekcji 4 w lit. b
- nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z rozporządzenia nr 1069/2009
lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia wynika:
1)
obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy
organ, właściwą władzę lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności,
określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez organy
Inspekcji Weterynaryjnej, a także sposób ich wykonania,
2)
możliwość podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy
organ, właściwą władzę lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności,
może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez
organy Inspekcji Weterynaryjnej, a także sposób ich wykonania
- mając na względzie zapobieżenie zagrożeniu stwarzanemu przez produkty uboczne pochodzenia
zwierzęcego lub produkty pochodne dla zdrowia ludzi lub zwierząt oraz ograniczenie
lub zlikwidowanie tego zagrożenia.
Orzeczenia do art. 26a
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie, w tym ust. 1: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- IV SA/Wa 911/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 21.10.2021
Administracyjne postępowanie
