Art. 26f
Ustawa Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1075. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 7 listopada 2014 r.
Art. 26f.
1.
Powiatowy lekarz weterynarii zakazuje, w drodze decyzji, posiadaczowi produktów ubocznych
pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych lub produktów zawierających produkty
uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne lub wytworzonych z produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub z produktów pochodnych przemieszczania, zbywania
lub udostępniania takich produktów, jeżeli posiadacz ten:
1)
nie dokonał rejestracji, o której mowa w art. 6 ust. 1a pkt 1, lub
2)
nie uzyskał zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia, o których mowa w art. 6
ust. 1a pkt 2.
2.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, przemieszczanie, zbycie lub udostępnienie
produktów wymienionych w ust. 1 może być dokonane wyłącznie po uzyskaniu zgody powiatowego
lekarza weterynarii, wydanej w drodze decyzji, na warunkach określonych w tej zgodzie.
3.
Powiatowy lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji, zakaz, o którym mowa w ust. 1,
w przypadku gdy posiadacz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych
lub produktów zawierających produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty
pochodne lub wytworzonych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub z produktów
pochodnych dokona rejestracji, o której mowa w art. 6 ust. 1a pkt 1, lub uzyska zatwierdzenie
albo warunkowe zatwierdzenie, o których mowa w art. 6 ust. 1a pkt 2.
4.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Orzeczenia do art. 26f
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
