o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r., tekst jednolity Dz.U. 2019 poz. 1606, 56 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Dział I. Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady administrowania obrotem towarami z zagranicą oraz, w zakresie
uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, zasady obrotu towarami z krajami trzecimi
dokonywanego na podstawie przepisów tego prawa.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu towarami z zagranicą oraz do obrotu towarami
z krajami trzecimi w takim zakresie, w jakim obrót ten jest uregulowany odrębnymi
przepisami prawa.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
obszar celny Unii - obszar celny w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października
2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny
(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.);
2)
towar - rzecz ruchomą oraz energię;
3)
towary rolno-spożywcze - towary rolne objęte Wspólną Polityką Rolną, regulowaną przepisami
wspólnotowymi, oraz towary przetworzone nieobjęte załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego
Wspólnotę Europejską (towary z grupy non-aneks I);
4)
obrót towarami z zagranicą - przywóz towarów pochodzących z kraju trzeciego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub wywóz towarów do kraju trzeciego z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez granicę;
5)
obrót towarami z krajami trzecimi - przywóz towarów pochodzących z kraju trzeciego
na obszar celny Unii lub wywóz towarów do kraju trzeciego z obszaru celnego Unii niezależnie
od sposobu ich przemieszczania przez granicę, a także związane z tym nadawanie upoważnień
podmiotom dokonującym takiego obrotu w zakresie towarów rolno-spożywczych;
6)
kontyngent - określoną ilość lub wartość towaru, która może być przywieziona na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub wywieziona z tego terytorium, w oznaczonym czasie;
7)
transza - określoną, maksymalną lub minimalną, ilość lub wartość towarów, na jaką
może być udzielone pozwolenie;
8)
okres odniesienia - okres poprzedzający złożenie wniosku o udzielenie pozwolenia;
9)
importer lub eksporter wspólnotowy - osobę, która ma siedzibę lub Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
na terytorium Wspólnoty Europejskiej;
10)
importer lub eksporter tradycyjny - importera lub eksportera wspólnotowego, który
dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, w określonej minimalnej
ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia;
11)
importer lub eksporter nietradycyjny - importera lub eksportera wspólnotowego, który
nie dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, w określonej minimalnej
ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia;
12)
kwota gwarantowana - określoną ilość lub wartość towarów, zagwarantowaną dla importerów
lub eksporterów nietradycyjnych;
13)
kraj trzeci - kraj niebędący członkiem Wspólnoty Europejskiej.
Art. 2a.
Zadania, które zgodnie z ustawą wykonuje Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa, są wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa
zgodnie z przepisami o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Dział II. Obrót towarami z krajami trzecimi dokonywany na podstawie przepisów prawa wspólnotowego
Art. 3.
1.
Jeżeli z przepisów prawa wspólnotowego, w zakresie administrowania obrotem towarami
z krajami trzecimi, wynika obowiązek uzyskania pozwolenia na przywóz lub wywóz warunkującego
w szczególności:
1)
dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii,
2)
dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii z zastosowaniem stawek celnych
preferencyjnych,
3)
wywóz towaru z obszaru celnego Unii,
4)
wywóz towaru z obszaru celnego Unii z zastosowaniem refundacji,
5)
korzystanie z procedury specjalnej,
6)
czasowe składowanie towaru,
7)
(uchylony)
8)
(uchylony)
9)
(uchylony)
10)
powrotny wywóz towaru
- pozwolenie to jest wydawane w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
2.
Do dokumentów, które zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego lub przepisami wydanymi
na podstawie art. 3a dołącza się do wniosku o udzielenie pozwolenia, o którym mowa
w ust. 1, sporządzonych w języku obcym należy, na żądanie organu wydającego pozwolenie,
dołączyć tłumaczenie tych dokumentów na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego.
Art. 3a.
Jeżeli wynika to z przepisów prawa wspólnotowego w zakresie administrowania obrotem
towarami z krajami trzecimi, minister właściwy do spraw gospodarki może określić,
w drodze rozporządzenia, warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia na przywóz
lub wywóz towarów, mając na uwadze potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej
specyfiką obrotu określonymi towarami z zagranicą i uwzględniając przesłanki zawarte
w przepisach prawa wspólnotowego.
Art. 4.
1.
Z zastrzeżeniem warunków i zasad określonych w przepisach prawa wspólnotowego oraz
z zastrzeżeniem ust. 2 w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58-60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77
§ 2-4, art. 78-88 oraz art. 97-103.
2.
W sprawach indywidualnych, w których wymóg uzyskania pozwolenia jest wynikiem wprowadzenia
nadzoru uprzedniego lub innej formy automatycznej rejestracji w obrocie towarami z
krajami trzecimi, pełnomocnik wnioskodawcy, na żądanie organu wydającego pozwolenie,
przekazuje organowi oryginał lub urzędowo poświadczony odpis udzielonego PełnomocnictwoUmocowanie do działania w imieniu innej osoby, udzielone w oświadczeniu mocodawcy. Czynność dokonana przez pełnomocnika w granicach umocowania wywołuje skutki bezpośrednio dla mocodawcy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Przepisu art. 33 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Art. 5.
1.
Jeżeli przepisy prawa wspólnotowego nie stanowią inaczej, minister właściwy do spraw
gospodarki na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
udziela pozwolenia, odmawia jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone pozwolenie,
z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, wydaje Dyrektor
Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.
3.
Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje
odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
Art. 6.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie obrotu towarami z krajami trzecimi,
podejmuje niezbędne działania w celu wykonania przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności
zmierzające do wykonania obowiązku lub zalecenia, nałożonego w tych przepisach prawa
na kraje należące do Wspólnoty Europejskiej. W tym celu może ogłosić, w drodze obwieszczenia
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, niezbędne informacje
o podejmowanych działaniach, umożliwiające skuteczne wykonanie przepisów prawa wspólnotowego.
2.
W zakresie towarów rolno-spożywczych działania, o których mowa w ust. 1, minister
właściwy do spraw gospodarki podejmuje na wniosek i w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw rynków rolnych.
Art. 7.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzeń, w zakresie obrotu towarami
rolno-spożywczymi z krajami trzecimi:
1)
wykaz podmiotów uprawnionych do wywozu towarów w ramach pozawspólnotowych akcji humanitarnych,
bez konieczności złożenia zabezpieczenia wynikającego z przepisów prawa wspólnotowego,
2)
wykaz międzynarodowych organów kontroli i nadzoru uprawnionych do wystawiania dokumentów
potwierdzających przywóz towarów do krajów trzecich
- mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego.
2.
Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje do Komisji Europejskiej
wymagane przez przepisy prawa wspólnotowego informacje o działaniach podjętych w celu
realizacji tych przepisów.
Art. 8.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art.
3 ust. 1, składany z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy określić w szczególności instrukcję
wypełniania, stosowania i przekazywania wniosków oraz strukturę przesyłanych danych,
mając na uwadze uproszczenie procedury przyjmowania wniosków o udzielenie pozwoleń.
Art. 8a.
1.
W przypadku towarów rolno-spożywczych, w zakresie określonym przepisami prawa wspólnotowego,
Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
nadaje, na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego, upoważnienie w zakresie
obrotu towarami rolno -spożywczymi z krajami trzecimi, odmawia jego nadania, zmienia oraz cofa nadane upoważnienie.
2.
Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje
odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
Art. 8b.
Odmowa nadania upoważnienia, o którym mowa w art. 8a ust. 1, następuje, jeżeli:
1)
wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art.
8e;
2)
wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji przed upływem terminu, o którym
mowa w art. 8c ust. 3, pod warunkiem że cofnięcie poprzednio nadanego upoważnienia
nastąpiło z przyczyn, o których mowa w art. 8c ust. 1 pkt 3;
3)
nie ustały przyczyny, o których mowa w art. 8c ust. 1 pkt 1 lub 2.
Art. 8c.
1.
Cofnięcie nadanego upoważnienia, o którym mowa w art. 8a ust. 1, następuje:
1)
jeżeli wynika to z zobowiązań lub porozumień międzynarodowych, których stroną jest
Rzeczpospolita Polska;
2)
w przypadkach uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego,
ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin;
3)
jeżeli z czynności kontrolnych przeprowadzonych zgodnie z ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1154 oraz z 2019 r. poz. 1080) wynika, że importer lub eksporter wspólnotowy naruszył warunki, na jakich wydano
decyzję o nadaniu upoważnienia, lub nie usunął w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych
w trakcie czynności kontrolnych.
2.
W przypadku cofnięcia nadanego upoważnienia z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt
1 lub 2, kolejna decyzja o nadaniu upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi
z krajami trzecimi może być wydana po ustaniu przyczyn, dla których nastąpiło cofnięcie
poprzednio nadanego upoważnienia.
3.
W przypadku cofnięcia nadanego upoważnienia z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt
3, wniosek importera lub eksportera wspólnotowego o nadanie upoważnienia w zakresie
obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi może być złożony nie wcześniej
niż po upływie roku od dnia cofnięcia tego upoważnienia.
Art. 8d.
Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa stwierdza wygaśnięcie decyzji
o nadaniu upoważnienia, jeżeli z czynności kontrolnych przeprowadzonych zgodnie z
ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa wynika, że importer lub eksporter wspólnotowy zaprzestał prowadzenia działalności
objętej decyzją lub został wykreślony z rejestru lub ewidencji prowadzonych na podstawie
odrębnych przepisów.
Art. 8e.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór wniosku stosowany w postępowaniu o wydanie decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie
obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi,
2)
wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku,
3)
wzór decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z
krajami trzecimi,
4)
sposób i tryb ewidencjonowania wydanych decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie
obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi
- mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego
w tym zakresie, a także maksymalne uproszczenie i ujednolicenie wymogów dotyczących
dokumentów i informacji, które są niezbędne w postępowaniu o wydanie decyzji o nadaniu
upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, i ich
ewidencjonowania.
Art. 8f.
1.
Importer lub eksporter wspólnotowy towarów rolno-spożywczych objętych pozwoleniem
na przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych, w ramach decyzji o nadaniu upoważnienia
w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, prowadzi dokumentację
tych towarów zawierającą:
1)
rodzaj towaru rolno-spożywczego oraz nazwę kraju jego pochodzenia albo przeznaczenia;
2)
numer i datę zgłoszenia celnego potwierdzającego dopuszczenie do obrotu albo wywóz
danej partii towaru rolno-spożywczego;
3)
wskazanie ilości lub masy każdej partii przywiezionego lub wywiezionego towaru rolno-spożywczego;
4)
określenie rodzaju czynności, jakim został poddany towar rolno-spożywczy, wraz z określeniem
masy towaru poddanego tym czynnościom, o ile obowiązek przeprowadzenia takich czynności
wynika z przepisów prawa wspólnotowego.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe wymogi dotyczące
dokumentacji, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania
przepisów prawa wspólnotowego w tym zakresie.
Art. 8g.
Jeżeli wynika to z przepisów prawa wspólnotowego w zakresie administrowania obrotem
towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, minister właściwy do spraw gospodarki
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór wniosku stosowany w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na przywóz lub wywóz
towarów rolno-spożywczych,
2)
wykaz dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku,
3)
wykaz dokumentów potwierdzających dokonanie czynności, jakim zostały poddane towary
rolno-spożywcze objęte pozwoleniem, oraz termin składania tych dokumentów,
4)
termin ważności pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych
- mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego.
Art. 8h.
Odmowa udzielenia pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych następuje,
jeżeli wnioskodawca nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa wspólnotowego
lub przepisach wydanych na podstawie art. 8g.
Art. 8i.
Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje Komisji Europejskiej
oraz zainteresowanym władzom państw członkowskich informacje dotyczące administrowania
obrotem towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi w zakresie, o którym mowa w
przepisach prawa wspólnotowego.
Art. 8j.
1.
Organy celne przekazują informacje o dokonanym przywozie z krajów trzecich towarów
objętych środkami ochronnymi ustanowionymi na podstawie:
1)
art. 16 lub 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie
wspólnych reguł przywozu i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 518/94
(Dz. Urz. WE L 349 z 31.12.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2474/2000 z dnia 9 listopada 2000 r. ustanawiającym,
na podstawie art. 1 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, wykaz wyrobów włókienniczych
i odzieżowych, które zostaną włączone do GATT 1994 dnia 1 stycznia 2002 r. oraz zmieniającym
załącznik X do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 i załącznik II do rozporządzenia (WE)
nr 3285/94
(Dz. Urz. WE L 286 z 11.11. 2000);
2)
art. 15 lub 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie
wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylającego rozporządzenia
(EWG) nr 1765/82, (EWG) nr 1766/82 oraz (EWG) nr 3420/83
(Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu
tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z
Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie
wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich
(Dz. Urz. UE L 65 z 08.03.2003);
3)
art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony
przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
(Dz. Urz. WE L 56 z 06.03.1996), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. zmieniającym rozporządzenie
(WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących
członkami Wspólnoty Europejskiej oraz rozporządzenie (WE) nr 2026/97 w sprawie ochrony
przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
(Dz. Urz. WE L 77 z 13.03.2004);
4)
art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie
ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty
Europejskiej
(Dz. Urz. WE L 288 z 21.10.1997), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. zmieniającym rozporządzenie
(WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących
członkami Wspólnoty Europejskiej oraz rozporządzenie (WE) nr 2026/97 w sprawie ochrony
przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
(Dz. Urz. WE L 77 z 13.03.2004);
5)
art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu
tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z
Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie
wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich
(Dz. Urz. WE L 65 z 08.03.2003), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1985/2003 z dnia 10 listopada 2003 r. zmieniającym rozporządzenie
(WE) nr 427/2003 w sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie
określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
(Dz. Urz. WE L 295 z 13.11.2003).
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są rejestrowane i przekazywane zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 15 ust. 3, w zakresie określonym w tych przepisach.
Dział III. Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 9.
Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą, o których mowa w art. 10 ust.
1, są ustanawiane:
1)
w przywozie z krajów trzecich:
a)
zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie
wspólnych reguł przywozu oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 518/94
(Dz. Urz. WE L 349 z 31.12.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2474/2000 z dnia 9 listopada 2000 r. ustanawiającym,
na podstawie art. 1 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, wykaz wyrobów włókienniczych
i odzieżowych, które zostaną włączone do GATT 1994 dnia 1 stycznia 2002 r. oraz zmieniającym
załącznik X do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 i załącznik II do rozporządzenia (WE)
nr 3285/94
(Dz. Urz. WE L 286 z 11.11.2000),
b)
zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie
wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylającego rozporządzenia
(EWG) nr 1765/82, (EWG) 1766/82 oraz (EWG) 3420/83
(Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu
tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z
Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie
wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich
(Dz. Urz. UE L 65 z 08.03.2003),
c)
zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie
wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich,
nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi
normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu
(Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2309/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. zmieniającym załączniki
IIIB, IV i VI do rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w odniesieniu do kontyngentów
wyrobów włókienniczych na 2004 r.
(Dz. Urz. UE L 342 z 30.12.2003);
2)
w wywozie do krajów trzecich:
a)
zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2603/69 z dnia 20 grudnia 1969 r. ustanawiającego
wspólne reguły wywozu
(Dz. Urz. WE L 324 z 27.12.1969), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3918/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniającym rozporządzenie
(EWG) nr 2603/69 ustanawiające wspólne reguły wywozu
(Dz. Urz. WE L 372 z 31.12.1991),
b)
w przypadkach uzasadnionych koniecznością wprowadzenia formalności dla stosowania
umów zgodnych z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Art. 9a.
1.
W celu zapewnienia skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego automatyczna
rejestracja polegająca na rejestracji przez organ celny przywozu towarów z krajów
trzecich może być ustanowiona na przywóz towarów podobnych lub konkurencyjnych w stosunku
do towarów objętych środkami ochronnymi ustanowionymi na podstawie przepisów, o których
mowa w art. 8j ust. 1.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki, ustanawiając automatyczną rejestrację na przywóz
towarów podobnych lub konkurencyjnych w stosunku do towarów objętych środkami ochronnymi
ustanowionymi na podstawie przepisów, o których mowa w art. 8j, kieruje się potrzebą
wyeliminowania przypadków klasyfikacji towarowej mającej na celu uniknięcie zastosowania
środków ochronnych.
Art. 10.
1.
Środkami administrowania obrotem towarami z zagranicą są:
1)
automatyczna rejestracja;
2)
kontyngent;
3)
zakaz.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, są ustanawiane na czas określony.
Art. 11.
Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w sprawach indywidualnych rozstrzyganych
w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58-60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77
§ 2-4, art. 78-88 oraz art. 97-103.
Art. 12.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów, może określić, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem ust. 2, w przypadkach,
o których mowa w art. 9:
1)
automatyczną rejestrację;
2)
kontyngent;
3)
zakaz.
2.
W zakresie towarów rolno-spożywczych rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister
właściwy do spraw gospodarki wydaje również w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw rynków rolnych.
Dział III. Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą
Rozdział 2. Automatyczna rejestracja
Art. 13.
Automatyczna rejestracja polega na rejestracji przez organ celny przywozu towarów
z krajów trzecich lub wywozu towarów do krajów trzecich, lub na obowiązku uzyskania
pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów.
Art. 14.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej
rejestracji, może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów,
określając równocześnie termin, od którego należy składać i rozpatrywać wnioski o
udzielenie pozwolenia.
2.
Termin, o którym mowa w ust. 1, może biec od dnia ogłoszenia rozporządzenia o ustanowieniu
automatycznej rejestracji, z tym że organ udzielający pozwoleń udziela ich od dnia
wejścia w życie rozporządzenia.
3.
W ramach automatycznej rejestracji pozwolenia są udzielane przy zachowaniu następujących
zasad:
1)
rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez organ
udzielający pozwoleń;
2)
pozwolenie jest udzielane na wnioskowaną ilość lub wartość towarów;
3)
okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu
automatycznej rejestracji określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie
pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia,
może równocześnie określić dodatkowe warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia,
a także dodatkowe dokumenty i informacje, które powinny być dołączone do wniosku.
5.
Określając dodatkowe warunki oraz dokumenty i informacje, o których mowa w ust. 4,
minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę zapewnienia szczególnej
kontroli, uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki
określone w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9.
6.
Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia,
może równocześnie określić przypadki, w których obrót ten nie wymaga uzyskania pozwolenia.
7.
Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia,
minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia właściwości towarów, ich przeznaczenie,
specyfikę obrotu tymi towarami z zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.
Art. 15.
1.
Jeżeli w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej rejestracji nie został nałożony
obowiązek uzyskania pozwolenia, przyjęcie zgłoszenia do procedury dopuszczenia do
obrotu lub procedury wywozu jest jednoznaczne z zarejestrowaniem przez organ celny
faktu dokonania obrotu z zagranicą towarem objętym automatyczną rejestracją.
2.
Organy celne przekazują informacje o dokonanym obrocie z zagranicą towarami objętymi
automatyczną rejestracją.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przekazywania informacji,
o których mowa w ust. 2, organy, którym te informacje są przekazywane, a także sposób
rejestrowania towarów objętych automatyczną rejestracją, mając na względzie sprawny
obieg tych informacji.
Dział III. Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą
Rozdział 3. Kontyngent i zakaz
Art. 16.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu
może równocześnie określić dodatkowe warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia,
a także dodatkowe dokumenty i informacje, które powinny być dołączone do wniosku.
2.
Określając dodatkowe warunki, dokumenty i informacje, o których mowa w ust. 1, minister
właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli,
uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone
w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, może
określić przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia.
4.
Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia,
minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia właściwości towarów, ich przeznaczenie,
specyfikę obrotu tymi towarami z zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.
Art. 17.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki, ustanawiając kontyngent określi sposób jego
rozdysponowania zgodnie z art. 18.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,
stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 1, może określić wielkość transzy.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,
stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3, określi terminy składania i rozpatrywania wniosków
o udzielenie pozwolenia.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,
stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, określi okres odniesienia, kwotę gwarantowaną oraz
minimalną ilość lub wartość towarów, którymi obrót z zagranicą w okresie odniesienia
jest warunkiem uznania za importera lub eksportera tradycyjnego.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,
stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, może określić wielkość transzy dla importerów nietradycyjnych.
Art. 18.
1.
Rozdysponowania kontyngentu dokonuje się w jeden z następujących sposobów:
1)
według kolejności otrzymania wniosków;
2)
proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych;
3)
proporcjonalnie do ilości lub wartości obrotów zrealizowanych przez osobę wnioskującą.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu
może określić inny niż określony w ust. 1 sposób rozdysponowania kontyngentu, polegający
na łączeniu sposobów, o których mowa w ust. 1, lub wybranych spośród nich elementów.
Art. 19.
Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1,
polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:
1)
rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez organ
udzielający pozwoleń;
2)
wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych;
3)
okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu
kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia
na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.
Art. 20.
Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2,
polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:
1)
rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający pozwoleń w terminach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;
2)
wielkości określone we wniosku nie mogą przekraczać kontyngentu;
3)
jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach nie przekracza
kontyngentu, wnioski te są uwzględniane;
4)
jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach przekracza
kontyngent, kontyngent ten jest rozdysponowywany proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych,
a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku;
5)
jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego
towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 4, zaokrągla się w dół do najbliższej
liczby całkowitej;
6)
wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych;
7)
okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu
kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia
na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.
Art. 21.
Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3,
polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:
1)
rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający pozwoleń w terminach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;
2)
jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych
przez importerów lub eksporterów tradycyjnych nie przekracza kontyngentu pomniejszonego
o kwotę gwarantowaną, wnioski te są uwzględniane;
3)
jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych
przez importerów lub eksporterów tradycyjnych przekracza kontyngent pomniejszony o
kwotę gwarantowaną, kontyngent ten jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów
tradycyjnych proporcjonalnie do ich udziału w sumie wielkości obrotów zrealizowanych
w okresie odniesienia, a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku;
4)
jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego
towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 3, zaokrągla się w dół do najbliższej
liczby całkowitej;
5)
kontyngent jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych
do wysokości kwoty gwarantowanej, według kolejności otrzymania wniosków;
6)
wielkości kontyngentu nierozdysponowane na rzecz importerów lub eksporterów tradycyjnych
powiększają kwotę gwarantowaną i są rozdysponowywane na rzecz importerów lub eksporterów
nietradycyjnych, według kolejności otrzymania wniosków;
7)
w przypadku niezłożenia wniosków przez importerów lub eksporterów tradycyjnych kontyngent
jest rozdysponowywany w całości na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych,
według kolejności otrzymania wniosków;
8)
wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych;
9)
okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu
kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia
na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.
Art. 22.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu zakazu, może
określić procedury celne oraz normy ilościowe lub wartościowe, których zakaz nie dotyczy.
Dział III. Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą
Rozdział 4. Pozwolenia
Art. 23.
Pozwolenie na przywóz towarów z krajów trzecich lub wywóz towarów do krajów trzecich
jest wymagane, jeżeli przedmiotem obrotu są towary objęte:
1)
kontyngentem, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 3 i 4;
2)
automatyczną rejestracją, o ile został nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia.
Art. 24.
Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione od należności celnych
na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 25.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego,
w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, udziela pozwolenia, odmawia jego udzielenia, zmienia
oraz cofa udzielone pozwolenie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, w ramach środków
administrowania obrotem towarami z zagranicą, wydaje Dyrektor Generalny Krajowego
Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.
3.
Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje
odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
Art. 26.
1.
Odmowa udzielenia pozwolenia następuje:
1)
jeżeli organ udzielający pozwoleń otrzyma wniosek po upływie terminu określonego w
przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;
2)
jeżeli wniosek o udzielenie pozwolenia jest niekompletny;
3)
jeżeli wielkości określone we wniosku przekraczają kontyngent, dla którego określono
sposób rozdysponowania proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych;
4)
jeżeli wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 31;
5)
w przypadku wcześniejszego rozdysponowania kontyngentu.
2.
Odmowa udzielenia kolejnych pozwoleń w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej
rejestracji następuje w przypadku niedokonania zwrotu poprzednio udzielonego pozwolenia
w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności, chyba że udzielenie pozwolenia
zostało uzależnione od złożenia kaucji.
Art. 27.
Cofnięcie pozwolenia następuje:
1)
jeżeli wymagają tego ZobowiązanieStosunek prawny, w którym wierzyciel może żądać od dłużnika określonego świadczenia, a dłużnik powinien je spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub porozumienia międzynarodowe, których stroną
jest Rzeczpospolita Polska;
2)
w przypadkach uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego,
ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin.
Art. 28.
1.
Na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego udziela się pozwoleń cząstkowych.
2.
Suma ilości lub wartości towarów, na jakie udziela się pozwoleń cząstkowych, jest
równa wielkości, na jaką zostałoby udzielone pozwolenie.
3.
Jeżeli z wnioskiem o udzielenie pozwoleń cząstkowych występuje osoba, której udzielono
pozwolenia, organ udzielający pozwoleń:
1)
zatrzymuje pozwolenie, stosownie do którego udziela się pozwoleń cząstkowych;
2)
pomniejsza łączną wielkość pozwoleń cząstkowych o wielkość już wykorzystaną;
3)
określa termin ważności pozwoleń cząstkowych, który musi być zgodny z terminem ważności
pozwolenia.
4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o pozwoleniu, należy przez to rozumieć odpowiednio wszystkie
pozwolenia cząstkowe.
Art. 29.
1.
Pozwolenia udziela się na czas określony.
2.
Pozwolenia udziela się na określoną ilość lub wartość towarów.
3.
Pozwolenia udziela się na okres nie dłuższy niż termin obowiązywania środka administrowania
obrotem towarami z zagranicą.
4.
Pozwolenie jest ważne od dnia jego udzielenia.
5.
Kolejne pozwolenie na ten sam towar w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej
rejestracji może być udzielone po dokonaniu zwrotu poprzednio udzielonego pozwolenia.
Art. 30.
Pozwolenie podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.
Art. 31.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzory wniosków stosowanych w postępowaniu o udzielenie pozwoleń,
2)
wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku,
3)
sposób udzielenia i wykorzystania pozwoleń,
4)
wzory pozwoleń,
5)
sposób i tryb ewidencjonowania udzielonych pozwoleń
- mając na względzie maksymalne uproszczenie i ujednolicenie wymogów dotyczących dokumentów
i informacji, które są niezbędne w postępowaniu o udzielenie pozwoleń, i ich ewidencjonowania.
2.
Określając dokumenty, informacje oraz sposób udzielenia i wykorzystania pozwoleń,
o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia
w szczególności potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej specyfiką obrotu
towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone w przepisach prawa wspólnotowego,
o których mowa w art. 9.
Dział III. Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą
Rozdział 5. Kaucja
Art. 32.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej
rejestracji albo kontyngentu, może uzależnić udzielenie pozwolenia od złożenia przez
wnioskodawcę kaucji w określonej wysokości. Kaucję złożoną przez osobę trzecią na
rzecz wnioskodawcy uznaje się za złożoną przez wnioskodawcę.
Art. 33.
Kaucja podlega zwrotowi w terminie 21 dni od dnia zwrotu udzielonego pozwolenia, chyba
że wnioskodawca, ubiegający się o udzielenie kolejnego pozwolenia na ten sam towar
w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej rejestracji, wystąpi o uznanie
uprzednio złożonej kaucji, za zabezpieczenie kolejnego pozwolenia, o którego udzielenie
wnioskuje. W takim przypadku termin 21 dni biegnie od dnia zwrotu takiego kolejnego
pozwolenia.
Art. 34.
W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości co najmniej 95% kaucja
podlega zwrotowi w całości, o ile zwrot tego pozwolenia nastąpił nie później niż w
terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.
Art. 35.
W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości do 95% kaucja podlega
przepadkowi na rzecz Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w stopniu równym różnicy między 95% wielkości,
na jakie zostało udzielone pozwolenie, a stopniem faktycznego wykorzystania pozwolenia,
o ile zwrot tego pozwolenia nastąpił nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia
upływu terminu jego ważności.
Art. 36.
1.
Kaucja podlega przepadkowi w całości na rzecz Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w przypadkach:
1)
niepełnego wykorzystania udzielonego pozwolenia, w wysokości nieprzekraczającej 5%;
2)
niedokonania zwrotu udzielonego pozwolenia w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu
jego ważności;
3)
wykorzystania udzielonego pozwolenia niezgodnie z przeznaczeniem.
2.
Kaucja nie podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa:
1)
w przypadku uchylenia rozporządzenia o ustanowieniu automatycznej rejestracji albo
kontyngentu przed upływem terminu, na który automatyczna rejestracja albo kontyngent
został ustanowiony - w odniesieniu do pozwoleń, których termin ważności wykracza poza
termin wejścia w życie rozporządzenia o uchyleniu automatycznej rejestracji albo kontyngentu;
2)
w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38.
Art. 37.
Jeżeli pozwolenie zostało udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego
towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w art. 34, 35 oraz 36 ust. 1 pkt 1, zaokrągla
się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Art. 38.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1)
formy, w jakich kaucja może być składana,
2)
szczegółowy tryb pobierania kaucji oraz jej zwrotu, w tym przypadki, w których wycofanie
wniosku o udzielenie pozwolenia nie powoduje PrzepadekŚrodek polegający na pozbawieniu sprawcy własności określonego przedmiotu, korzyści majątkowej albo jej równowartości na rzecz Skarbu Państwa. Może być środkiem karnym albo skutkiem przewidzianym w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu kaucji,
3)
kwotę kaucji, do wysokości której organ udzielający pozwoleń nie pobiera kaucji
- uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowego wykorzystania udzielonych pozwoleń
oraz maksymalnego uproszczenia trybu pobierania i zwrotu kaucji.
Art. 39.
Od kwoty zwróconej kaucji nie płaci się OdsetkiWynagrodzenie za korzystanie z cudzych pieniędzy albo świadczenie za opóźnienie w zapłacie. Odsetki ustawowe za opóźnienie należą się bez względu na winę dłużnika i poniesioną szkodę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Dział iiia. Kary pieniężne
Art. 39a.
1.
Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu podlega ten, kto, będąc importerem nasion konopi nieprzeznaczonych
do siewu, oznaczonych kodem CN 1207 99 91:
1)
nie poddaje ich czynnościom, o których mowa w art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 z dnia 5 lutego 2001 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej
organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno
(Dz. Urz. WE L 35 z 06.02.2001), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1401/2003 z dnia 6 sierpnia 2003 r. zmieniającym rozporządzenie
(WE) nr 245/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)
nr 1673/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynku lnu i konopi uprawianych na włókno
(Dz. Urz. WE L 199 z 07.08.2003), lub nie czyni tego w sposób lub w terminach, o których mowa w art. 17a ust. 2 tego
rozporządzenia;
2)
nie przekazuje w terminie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 8g
pkt 3, dokumentów potwierdzających wykonanie czynności, o których mowa w art. 17a
ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) 245/2001, o którym mowa w pkt 1;
3)
nie prowadzi dokumentacji, o której mowa w art. 8f.
2.
Kara pieniężna wynosi 60% wartości celnej przywiezionych nasion konopi, objętych pozwoleniem
na przywóz towarów rolno-spożywczych.
3.
Wysokość kary pieniężnej ustala, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, Dyrektor Generalny
Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.
4.
Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje
odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
5.
Do egzekucji kary pieniężnej stosuje się przepisy o Postępowanie egzekucyjnePostępowanie prowadzące do przymusowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Może dotyczyć należności pieniężnych albo obowiązków o charakterze niepieniężnym.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w administracji.
6.
Wpłacone kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.
Dział IV. Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe
Art. 41.
Wnioski o udzielenie pozwolenia na obrót towarami z krajami trzecimi przyjęte przed
dniem wejścia w życie ustawy, w celu wykonania prawa wspólnotowego, uznaje się za
przyjęte zgodnie z przepisami ustawy. Za zgodne z przepisami ustawy uznaje się również
działania organów państwa zmierzające do wykonania w tym zakresie przepisów prawa
wspólnotowego.
Art. 42.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 40, który wchodzi w życie z dniem 2 maja 2004 r.
