Przejdź do treści

Art. 138

Ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1484. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 5 lutego 2013 r.

Historia zmian

Art. 138.

1.

Zażalenie na postanowienie rzecznika dyscypliny wnosi się do Głównego Rzecznika. Zażalenie na zarządzenie i na postanowienie przewodniczącego komisji orzekającej wnosi się do Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej. Zażalenie na postanowienie komisji orzekającej, na postanowienie Głównego Rzecznika oraz na postanowienie Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej wnosi się do Głównej Komisji Orzekającej.

2.

Odwołanie od orzeczenia komisji orzekającej wnosi się do Głównej Komisji Orzekającej.

3.

Środki zaskarżeniaPrzewidziane przez ustawę instrumenty służące podważeniu orzeczenia albo decyzji, takie jak apelacja, zażalenie lub skarga. Ich rodzaj i warunki zależą od konkretnego postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, przysługujący w zakresie określonym w ustawie, wnosi się na piśmie, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżane zarządzenie, postanowienie albo orzeczenie, w terminie 14 dni od jego doręczenia, z zastrzeżeniem art. 91b ust. 4 i art. 112 ust. 3.

4.

Środek zaskarżenia może dotyczyć całości lub części zaskarżonego rozstrzygnięcia.

5.

W treści środka zaskarżenia należy określić, jakiego rozstrzygnięcia domaga się skarżący. Środek zaskarżenia wnoszony przez rzecznika dyscypliny lub obrońcę powinien zawierać także zarzuty stawiane zaskarżanemu rozstrzygnięciu.

6.

Z treści środka zaskarżenia powinno wynikać, czy jest on wnoszony na korzyść, czy na niekorzyść obwinionego. Rzecznik dyscypliny może wnosić środki zaskarżenia również na korzyść obwinionego.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 138

Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.