Art. 140
Ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1484. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 5 lutego 2013 r.
Art. 140.
1.
Środki zaskarżeniaPrzewidziane przez ustawę instrumenty służące podważeniu orzeczenia albo decyzji, takie jak apelacja, zażalenie lub skarga. Ich rodzaj i warunki zależą od konkretnego postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu może zostać cofnięty przez wnoszącego ten środek do czasu jego rozpoznania przez organ drugiej instancji.
2.
Odwołanie od orzeczenia komisji orzekającej może być cofnięte przez wnoszącego ten środek do czasu zamknięcia rozprawy w drugiej instancji.
3.
Odwołanie od orzeczenia komisji orzekającej wniesione przez rzecznika dyscypliny może być cofnięte także przez Głównego Rzecznika. Cofnięcie odwołaniaRezygnacja z wniesionego środka odwoławczego. Zwykle powoduje umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie objętym cofnięciem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu poza rozprawą następuje w drodze zarządzenia, które wymaga uzasadnienia. Zarządzenie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi dyscypliny, który wniósł odwołanie, i Głównej Komisji Orzekającej. O cofnięciu odwołania na rozprawie powiadamia się rzecznika dyscypliny.
4.
Środka zaskarżenia wniesionego na korzyść obwinionego nie można cofnąć bez jego zgody.
5.
Cofnięty środek zaskarżenia pozostawia się bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z okoliczności powodujących nieważność postanowienia lub orzeczenia z mocy prawa.
6.
W razie cofnięcia środka zaskarżenia po jego przekazaniu do rozpoznania w drugiej instancji niezwłocznie powiadamia się o tym odpowiednio Głównego Rzecznika lub Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej.
Orzeczenia do art. 140
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
