Art. 7a
Ustawa z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych, tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 325. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 29 lutego 2016 r.
Art. 7a.
1.
Kompensaty nie przyznaje się lub przyznaje w zmniejszonej wysokości, proporcjonalnie
do stopnia przyczynienia się ofiary do popełnienia czynu zabronionego, o którym mowa
w art. 2 pkt 1.
2.
Kompensaty nie przyznaje się, jeżeli ofiara była współsprawcą czynu zabronionego,
z którego skutku wywodzi swoje prawo do kompensaty, lub godziła się na ryzyko doznania
skutków czynu zabronionego, o którym mowa w art. 2 pkt 1.
3.
Kompensaty nie przyznaje się gdy:
1)
czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie
jego popełnienia;
2)
czyn nie zawiera Znamiona czynu zabronionegoOkreślone w ustawie cechy zachowania, które muszą zostać spełnione, aby można było uznać je za czyn zabroniony. Obejmują elementy dotyczące sprawcy, czynu, skutku oraz okoliczności jego popełnienia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Orzeczenia do art. 7a
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
