Art. 2
Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń, Dz.U. 2006 nr 149 poz. 1076. Brzmienie bez zmian od 6 września 2006 r.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
Fundusz - Narodowy Fundusz Zdrowia;
2)
ustawa o świadczeniach - ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.);
3)
umowa - umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy
o świadczeniach;
4)
świadczeniodawca - świadczeniodawcę w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych;
5)
wynagrodzenie - wynagrodzenie wypłacane osobom:
a)
zatrudnionym u świadczeniodawcy na podstawie Umowa o pracęUmowa, na podstawie której pracownik zobowiązuje się wykonywać pracę określonego rodzaju pod kierownictwem pracodawcy oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wraz ze Składki na ubezpieczenie społeczneObowiązkowe albo dobrowolne wpłaty finansujące ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe. Do ich opłacania i rozliczania zobowiązany jest ubezpieczony, płatnik albo oba te podmioty, zależnie od tytułu ubezpieczenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i Fundusz Pracy,
b)
udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umowy ze świadczeniodawcą innej
niż umowa o pracę, z wyłączeniem umów określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki
zdrowotnej
(Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm.).
Orzeczenia do art. 2
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- VI P 800/14Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, wyrok z 13.11.2015
wynagrodzenie za pracę
- I CSK 187/11Sąd Najwyższy, Izba Cywilna, wyrok z 20.01.2012