Art. 1
Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381. Brzmienie bez zmian od 3 listopada 2007 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o Transport drogowyZarobkowy przewóz osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi po drogach publicznych oraz inne czynności przewidziane w przepisach szczególnych. Działalność ta może wymagać uzyskania zezwolenia, licencji albo spełnienia warunków ustawowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 i Nr 176, poz. 1238) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Ustawa określa również:
1)
zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego;
2)
odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego:
a)
przedsiębiorców i innych podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności
związane z tym przewozem,
b)
kierowców.
”
;
2)
w art. 54:
a)
w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5-10 w brzmieniu:
„
5)
opracowuje, we współpracy z Komendantem Głównym Policji, Komendantem Głównym Straży
Granicznej, Szefem Służby Celnej oraz Głównym Inspektorem Pracy, jednolitą krajową
strategię kontroli przepisów w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych
przerw i czasu odpoczynku kierowców;
6)
zapewnia uczestnictwo Inspekcji, co najmniej sześć razy w roku, w skoordynowanych
z właściwymi organami kontrolnymi innego państwa członkowskiego lub państw członkowskich
Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, kontrolach drogowych kierowców pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń
rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym
(Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985, str. 8 oraz Dz. Urz. WE L 274 z 09.10.1998, str. 1) oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006; kontrole takie są wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i mogą być
przeprowadzane wspólnie z polskimi organami kontrolnymi;
7)
realizuje, co najmniej raz w roku, wspólny z właściwymi organami odpowiedzialnymi
za kontakty wewnątrzwspólnotowe w zainteresowanych państwach członkowskich Unii Europejskiej,
państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, program szkolenia w zakresie najlepszych
praktyk kontrolnych oraz wymiany pracowników;
8)
udziela właściwym organom innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym, niezbędnej pomocy i wyjaśnień w sytuacji, kiedy
brak jest wystarczających danych do stwierdzenia w czasie kontroli drogowej przeprowadzanej
na terytorium tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, że kierowca pojazdu zarejestrowanego w Rzeczypospolitej Polskiej, naruszył
przepisy w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku;
9)
zapewnia uczestnictwo swojego przedstawiciela w Komitecie wspierającym Komisję Europejską,
ustanowionym zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie
urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym;
10)
wymienia z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przynajmniej raz na sześć miesięcy lub w indywidualnych przypadkach na szczególne
żądanie, informacje dostępne na podstawie art. 19 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie
urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym i art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Główny Inspektor Transportu Drogowego raz na dwa lata przedkłada Radzie Ministrów,
za pośrednictwem ministra właściwego do spraw transportu, jednolitą krajową strategię
kontroli, w terminie do dnia 30 listopada.
”
;
3)
uchyla się art. 54a;
4)
po art. 54a dodaje się art. 54b w brzmieniu:
„
Art. 54b.
1.
Główny Inspektor Transportu Drogowego jest organem odpowiedzialnym za kontakty wewnątrzwspólnotowe
w zakresie kontroli przepisów dotyczących czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych
przerw i czasu odpoczynku kierowców wykonujących przewozy drogowe.
2.
Główny Inspektor Transportu Drogowego, Komendant Główny Policji, Komendant Główny
Straży Granicznej, Szef Służby Celnej oraz Główny Inspektor Pracy prowadzą rejestry
danych statystycznych dotyczących kontroli czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych
przerw i czasu odpoczynku kierowców wykonujących przewozy drogowe, według następujących
kategorii:
1)
w przypadku kontroli drogowych:
a)
kategoria drogi: krajowe, wojewódzkie, powiatowe lub gminne,
b)
państwo, w którym kontrolowany pojazd jest zarejestrowany,
c)
rodzaj tachografu: analogowy lub cyfrowy;
2)
w przypadku kontroli na terenie przedsiębiorstw:
a)
kategoria przewozu drogowego: międzynarodowy lub krajowy, przewóz osób lub rzeczy,
przewóz na potrzeby własne lub transport drogowy,
b)
wielkość taboru przedsiębiorstwa,
c)
rodzaj tachografu: analogowy lub cyfrowy.
3.
Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Służby Celnej oraz
Główny Inspektor Pracy przekazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego w formie
pisemnej i elektronicznej dane statystyczne, o których mowa w ust. 2, w terminie do
dnia 31 lipca roku następującego po roku sprawozdawczym.
4.
Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazuje Komisji Europejskiej zbiorcze dane
statystyczne uzyskane, zgodnie z ust. 3, w terminie do dnia 30 września po upływie
dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem.
”
;
5)
po art. 76 dodaje się art. 76a w brzmieniu:
„
Art. 76a.
Uprawnienia kontrolne inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego przysługują również
pracownikom Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego przy spełnieniu warunków, o
których mowa w art. 71 i art. 76 ust. 1.
”
;
6)
art. 81 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 81.
Dane i informacje przekazują do ewidencji:
1)
wojewódzki inspektor;
2)
Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Służby Celnej, Główny Inspektor Pracy, właściwy
miejscowo komendant wojewódzki Policji, zarządcy dróg.
”
;
7)
w art. 87:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem
ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu
kontroli, kartę opłaty drogowej, kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego
samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas
odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenie, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o Czas pracy kierowcówCzas, w którym kierowca pozostaje do dyspozycji pracodawcy lub wykonuje obowiązki związane z przewozem drogowym. Jest regulowany odrębnie od ogólnych zasad czasu pracy ze względu na szczególny charakter pracy kierowcy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. Nr 92, poz. 879, z 2005 r. Nr 180, poz. 1497 oraz z 2007 r. Nr 99, poz. 661), a ponadto:
1)
wykonując transport drogowy - wypis z licencji;
2)
wykonując przewóz drogowy osób:
a)
przy wykonywaniu przewozów regularnych i regularnych specjalnych - odpowiednie zezwolenie
lub wypis z zezwolenia wraz z obowiązującym rozkładem jazdy,
b)
przy wykonywaniu międzynarodowych przewozów wahadłowych lub okazjonalnych - odpowiednie
zezwolenie lub formularz jazdy,
c)
przy wykonywaniu międzynarodowych przewozów na potrzeby własne - formularz jazdy,
d)
oryginał albo poświadczoną za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę kserokopię
decyzji, o której mowa w art. 20a ust. 2, jeżeli została wydana;
3)
wykonując przewóz drogowy rzeczy - dokumenty związane z przewożonym ładunkiem, a także:
a)
odpowiednie zezwolenie wymagane w międzynarodowym transporcie drogowym,
b)
dokumenty wymagane przy przewozie drogowym towarów niebezpiecznych,
c)
świadectwo wymagane zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i
o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sporządzonej
w Genewie dnia 1 września 1970 r.
(Dz. U. z 1984 r. Nr 49, poz. 254),
d)
zezwolenie na przejazd pojazdu, z ładunkiem lub bez ładunku, o masie, naciskach osi
lub wymiarach przekraczających wielkości określone w odrębnych przepisach,
e)
dokumenty wymagane przy przewozie zwierząt,
f)
dokumenty wymagane przy przewozie odpadów,
g)
certyfikat potwierdzający spełnienie przez pojazd odpowiednich wymogów bezpieczeństwa
lub warunków dopuszczenia do ruchu, jeżeli jest wymagany;
4)
w międzynarodowym transporcie drogowym - świadectwo kierowcy, jeżeli jest wymagane.
”
,
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Podmiot wykonujący przewozy drogowe lub przewóz, o którym mowa w art. 3 ust. 2, przechowuje
przez okres jednego roku, licząc od dnia otrzymania, przekazane mu przez organy kontrolne
dokumenty i protokoły z wyników kontroli przeprowadzonych na jego terenie lub podczas
kontroli drogowej w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych przerw i czasu
odpoczynku kierowców, wykonujących przewóz na jego rzecz.
”
;
8)
art. 88 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 88.
Przepisy art. 87 nie naruszają, wynikających z odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych,
praw i obowiązków kierowców i podmiotów wykonujących przewóz drogowy.
”
;
9)
art. 89 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 89.
1.
Do kontroli dokumentów, o których mowa w art. 87, oraz warunków w nich określonych,
z zastrzeżeniem ust. 2, uprawnieni są:
1)
funkcjonariusze Policji;
2)
inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego;
3)
funkcjonariusze celni;
4)
funkcjonariusze Straży Granicznej;
5)
upoważnieni pracownicy zarządców Droga publicznaDroga zaliczona do jednej z kategorii dróg publicznych, z której może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem i przepisami ruchu drogowego. Zarządzanie drogą wykonuje właściwy zarządca.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu - z wyłączeniem dokumentów, o których
mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i ust. 4;
6)
inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy - w odniesieniu do zapisów urządzenia rejestrującego
samoczynnie prędkość jazdy oraz czas jazdy i postoju;
7)
upoważnieni pracownicy właściwego organu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 - w odniesieniu
do przewozów regularnych i regularnych specjalnych.
2.
Upoważnieni pracownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7, nie są uprawnieni do kontroli
zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju,
obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczeń i oświadczeń, o których mowa
w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.
3.
Kontrole drogowe wykonuje się w odpowiednim miejscu i czasie tak, aby utrudnić kierowcom
prowadzącym pojazdy omijanie punktów kontroli, oraz bez dyskryminacji ze względu na:
1)
kraj rejestracji pojazdu;
2)
kraj zamieszkania kierowcy;
3)
kraj siedziby przedsiębiorstwa;
4)
początkowy i docelowy punkt podróży;
5)
rodzaj tachografu: analogowy lub cyfrowy.
4.
Uprawnione osoby do kontroli zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość
jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku zaopatrzeni
są w:
1)
wykaz podstawowych elementów podlegających kontroli na drodze i na terenie podmiotu
wykonującego przewozy drogowe;
2)
standardowe wyposażenie.
5.
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki, tryb i sposób przeprowadzania kontroli w zakresie przewozu drogowego;
2)
wzory dokumentów stosowane przez osoby uprawnione do tej kontroli;
3)
sposób przeprowadzania kontroli w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących okresów
prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy, podczas
kontroli drogowych i kontroli w przedsiębiorstwie, a także wymagane standardowe wyposażenie
osób dokonujących tej kontroli i wykaz podstawowych elementów, które jej podlegają;
4)
rodzaj danych statystycznych gromadzonych w wyniku kontroli i rejestrowanych przez
organy kontrolne, a także tryb, sposób i wzory dokumentów do ich przekazywania do
Głównego Inspektora Transportu Drogowego;
5)
system oceny ryzyka podmiotów wykonujących przewóz drogowy w zakresie występowania
naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku
kierowców - uwzględniając przepisy Unii Europejskiej, opracowania i wytyczne Komisji
Europejskiej, względną liczbę i wagę popełnianych naruszeń przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń
rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz potrzebę zapewnienia efektywności i skuteczności kontroli przewozów drogowych.
”
;
10)
w art. 90a:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Służby Celnej,
oraz wojewódzki inspektor transportu drogowego, a w zakresie, o którym mowa w pkt
2, również Główny Inspektor Pracy, przekazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego
zbiorczą informację dotyczącą kontroli:
1)
stanu technicznego pojazdów - co dwa lata, w terminie do dnia 31 stycznia po upływie
dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem;
2)
przestrzegania przepisów dotyczących czasu jazdy i czasu postoju pojazdu, obowiązkowych
przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy - co dwa lata, w terminie do dnia 31 lipca po
upływie dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem
- na odpowiednich formularzach.
”
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy
do przekazywania danych, o których mowa w ust. 2, uwzględniając zakres niezbędnych
danych.
”
11)
w art. 92a ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
obowiązku posiadania w pojeździe wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 87 ust.
1-4,
”
.
Orzeczenia do art. 1
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.