Art. 4
Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381. Brzmienie bez zmian od 3 listopada 2007 r.
Art. 4.
W ustawie z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych
(Dz. U. Nr 199, poz. 1671, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
właściwy miejscowo komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej - w sprawach:
a)
sprawozdawczości wypadkowej,
b)
nadzoru nad czynnościami ładunkowymi i postojem pojazdów z towarami niebezpiecznymi.
”
;
2)
art. 19n otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19n.
1.
Kontrolę spełniania wymagań przez ciśnieniowe urządzenia transportowe prowadzi wojewódzki
inspektor Transport drogowyZarobkowy przewóz osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi po drogach publicznych oraz inne czynności przewidziane w przepisach szczególnych. Działalność ta może wymagać uzyskania zezwolenia, licencji albo spełnienia warunków ustawowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu. Postępowanie w tym zakresie wszczyna się z urzędu
lub na wniosek.
2.
Przedmiotem kontroli mogą być wprowadzone do obrotu ciśnieniowe urządzenia transportowe,
prawidłowość ich oznakowania oraz dotycząca ich dokumentacja techniczna. Z przeprowadzonych
czynności kontrolnych sporządza się protokół.
3.
Wojewódzki inspektor transportu drogowego przeprowadza lub zleca przeprowadzenie badania
ciśnieniowych urządzeń transportowych specjalistycznej jednostce.
4.
Z przeprowadzonych w ramach kontroli badań sporządza się sprawozdanie, które dołącza
się do protokołu kontroli, o którym mowa w ust. 2.
”
;
3)
art. 19o otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19o.
1.
W przypadku stwierdzenia przez wojewódzkiego inspektora transportu drogowego, że ciśnieniowe
urządzenie transportowe spełnia wymagania lub oznakowanie znakiem Ð tego urządzenia
zostało dokonane zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału, koszty związane z badaniami
ponosi Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
2.
Jeżeli przeprowadzone badania wykażą, że ciśnieniowe urządzenie transportowe nie spełnia
wymagań lub oznakowanie znakiem Ð tego urządzenia zostało dokonane niezgodnie z przepisami
niniejszego rozdziału, koszty tych badań ponosi podmiot lub osoba, która wprowadziła
to urządzenie do obrotu.
3.
Wojewódzki inspektor transportu drogowego ustala w drodze decyzji, opłatę za przeprowadzone
badania, o których mowa w ust. 2, uwzględniając rzeczywiste koszty badań a także rodzaj,
konstrukcję i właściwości użytych materiałów, wyposażenie w osprzęt lub wykonanie
połączeń i wiek badanego ciśnieniowego urządzenia transportowego oraz stopień skomplikowania
i zakres tych badań.
4.
Od decyzji ustalającej opłatę przysługuje podmiotowi lub osobie, o których mowa w
ust. 2, odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w terminie 14 dni od
dnia doręczenia tej decyzji.
5.
Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
6.
Opłatę, o której mowa w ust. 3, uiszcza się w terminie 21 dni od dnia doręczenia decyzji.
W przypadku nieuiszczenia opłaty w terminie podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów
ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji
(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.).
7.
Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.
”
;
4)
art. 19p otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19p.
1.
W przypadku stwierdzenia, że:
1)
ciśnieniowe urządzenie transportowe nie spełnia wymagań;
2)
oznakowanie znakiem Ð ciśnieniowego urządzenia transportowego zostało dokonane niezgodnie
z przepisami niniejszego rozdziału
- wojewódzki inspektor transportu drogowego wydaje w tym zakresie decyzję i nakazuje
jednocześnie zapewnić w określonym terminie zgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego
z wymaganiami lub warunkami określonymi w art. 19t ust. 1 albo wycofać urządzenie
z obrotu.
2.
Wojewódzki inspektor transportu drogowego po upływie terminu ustalonego w decyzji,
o której mowa w ust. 1, przeprowadza kontrolę mającą na celu ustalenie, czy niezgodność
została usunięta w wyznaczonym terminie albo, czy ciśnieniowe urządzenie transportowe
zostało wycofane z obrotu.
3.
Wojewódzki inspektor transportu drogowego wydaje decyzję o Umorzenie postępowaniaZakończenie postępowania bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, gdy dalsze prowadzenie postępowania stało się niedopuszczalne albo bezprzedmiotowe. Skutek zależy od rodzaju postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
jeżeli:
1)
nie stwierdzi naruszeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2;
2)
niezgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego z wymaganiami lub z warunkami
określonymi w art. 19ł ust. 1 została usunięta albo urządzenie zostało wycofane z
obrotu;
3)
postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
4.
Wojewódzki inspektor transportu drogowego, w przypadku nieusunięcia niezgodności,
o której mowa w ust. 1, wydaje decyzję o ograniczeniu albo zakazie dalszego wprowadzania
do obrotu transportu lub użytkowania ciśnieniowego urządzenia transportowego albo
nakazującą wycofanie tego urządzenia z obrotu, zawiadamiając o tym w terminie 14 dni
Głównego Inspektora Transportu Drogowego. O podjętej przez wojewódzkiego inspektora
transportu drogowego decyzji i przyczynach jej podjęcia Główny Inspektor Transportu
Drogowego niezwłocznie informuje Komisję Europejską.
5.
Wojewódzki inspektor transportu drogowego w przypadku stwierdzenia, że ciśnieniowe
urządzenie transportowe właściwie oznakowane, we właściwy sposób utrzymywane i użytkowane
zgodnie z przeznaczeniem może stwarzać zagrożenie zdrowia, bezpieczeństwa osób, zwierząt
domowych lub zagrożenie mienia, podczas transportu lub użytkowania, może wydać decyzję
o ograniczeniu lub zakazie dalszego wprowadzania do obrotu, transportu lub użytkowania
kwestionowanego urządzenia albo nakazującą wycofanie tego urządzenia z obrotu, zawiadamiając
o tym w terminie 14 dni Głównego Inspektora Transportu Drogowego. O podjętej przez
wojewódzkiego inspektora transportu drogowego decyzji i przyczynach jej podjęcia Główny
Inspektor Transportu Drogowego niezwłocznie informuje Komisję Europejską.
6.
Jeżeli na ciśnieniowym urządzeniu transportowym niezgodnie z wymaganiami umieszczono
oznakowanie Ð, wojewódzki inspektor transportu drogowego zawiadamia o tym właściwe
organy i informuje o tym Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Główny Inspektor
Transportu Drogowego informuje o tym Komisję Europejską oraz inne państwa członkowskie
Unii Europejskiej, państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
”
;
5)
art. 19s otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19s.
Do procedur oceny zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych, procedur ponownej
oceny zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych, procedur okresowych badań,
określenia towarów niebezpiecznych innych klas niż klasa 2 przewożonych ciśnieniowymi
urządzeniami transportowymi, sposobu oznakowania ciśnieniowych urządzeń transportowych
oraz wzoru znaku Ð stosuje się odpowiednio przepisy wydane przez ministra właściwego
do spraw transportu na podstawie art. 29 ustawy z dnia 31 marca 2004 r. o przewozie koleją towarów niebezpiecznych
(Dz. U. Nr 97, poz. 962, z 2005 r. Nr 141, poz. 1184, z 2006 r. Nr 249, poz. 1834 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238).
”
;
6)
po art. 19s dodaje się art. 19t w brzmieniu:
„
Art. 19t.
W sprawach związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w niniejszym rozdziale
organem właściwym jest wojewódzki inspektor transportu drogowego, a organem wyższego
stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego - Główny Inspektor Transportu Drogowego.
”
;
7)
w art. 29 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, są obowiązane podczas
każdej kontroli wypełnić listę kontrolną.
”
;
8)
po art. 33a dodaje się art. 33b w brzmieniu:
„
Art. 33b.
Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 33a, następuje w trybie określonym w przepisach
ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
(Dz. U. Nr 106, poz. 1148, z późn. zm.).
”
.
Orzeczenia do art. 4
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.