o zniesieniu Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, o zmianie ustawy o Inspekcji Handlowej oraz niektórych innych ustaw
Ustawa z dnia 10 lipca 2008 r., Dz.U. 2008 nr 157 poz. 976, 21 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Art. 1.
1.
Z dniem 31 grudnia 2008 r. znosi się Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej będącego
organem Inspekcji Handlowej oraz likwiduje się Główny Inspektorat Inspekcji Handlowej.
2.
Dotychczasowe zadania i kompetencje Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej przejmuje
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Art. 2.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej
(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o
swobodzie działalności gospodarczej,
”
,
b)
pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
konsumencie - należy przez to rozumieć KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.),
”
;
2)
w art. 3 w ust. 1 pkt 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a)
kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu w zakresie zgodności z zasadniczymi lub innymi
wymaganiami określonymi w przepisach odrębnych z wyłączeniem produktów podlegających
nadzorowi innych właściwych organów,
”
;
3)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
1.
Zadania Inspekcji określone w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 wykonują:
1)
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem Urzędu”,
2)
wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej, zwanego dalej „wojewódzkim
inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej Inspekcji Handlowej wchodzącej w skład
zespolonej administracji rządowej w województwie.
2.
W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji
Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie
stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu.
”
;
4)
uchyla się art. 6;
5)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 7.
Prezes Urzędu kieruje działalnością Inspekcji przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów.
”
;
6)
użyte w art. 8 w ust. 1 i 2, w art. 10 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 11 w ust.
1, w art. 22a w ust. 7 i 8 oraz w art. 23 w różnych przypadkach wyrazy „Główny Inspektor” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Prezes Urzędu”;
7)
w art. 8 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Prezes Urzędu może zwrócić się do wojewody o odwołanie wojewódzkiego inspektora lub
jego zastępcy. Przepisu ust. 1 nie stosuje się.
”
;
8)
w art. 9 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Prezes Urzędu może zlecić wojewódzkiemu inspektorowi przeprowadzenie dodatkowej kontroli,
jeżeli jest to niezbędne do zbadania:
1)
zjawisk lub procesów gospodarczych zachodzących na rynku,
2)
zgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami albo zgodności produktu z ogólnymi
wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w odrębnych ustawach.
3.
Prezes Urzędu opracowuje kierunki działania Inspekcji oraz okresowe plany kontroli.
”
;
9)
w art. 10:
a)
uchyla się pkt 7,
b)
po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:
„
9a)
współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym
do realizacji jego zadań ustawowych,
”
,
c)
uchyla się pkt 10 i 10a,
d)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Prezes Urzędu może podawać do publicznej wiadomości informacje o wynikach kontroli
Inspekcji z pominięciem informacji stanowiących Tajemnica przedsiębiorstwaNieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub gospodarcze posiadające wartość gospodarczą, wobec których przedsiębiorca podjął działania dla zachowania poufności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, jak również
innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
10)
uchyla się art. 10a;
11)
w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Rzeczoznawcy, o których mowa w ust. 2, są powołani do wydawania opinii o jakości produktów
lub usług na zlecenie konsumenta, przedsiębiorcy, stałego polubownego sądu konsumenckiego,
wojewódzkiego inspektora, powiatowego (miejskiego) rzecznika konsumentów albo organizacji
społecznej, do której zadań statutowych należy ochrona konsumentów.
”
;
12)
w art. 22a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Pracownicy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wyznaczeni przez Prezesa Urzędu,
są uprawnieni do nadzorowania, na podstawie legitymacji służbowej, kontroli przeprowadzanych
na terenie kraju w celu sprawdzenia ich prawidłowości.
”
;
13)
w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że produkt nie spełnia wymagań określonych
w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia,
na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów albo wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów
przeprowadzonych badań, którą następnie przekazuje się na rachunek dochodów budżetu
państwa, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.) w art. 1 w ust. 2 uchyla się pkt 6.
Art. 4.
W ustawie z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim
(Dz. U. Nr 90, poz. 999, z późn. zm.) w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rada, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra właściwego do spraw szkolnictwa
wyższego. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Prezesa Polskiej Akademii
Nauk lub z własnej inicjatywy, wyraża, w drodze uchwały, opinie o używaniu języka
polskiego w działalności publicznej oraz w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej z udziałem konsumentów i przy wykonywaniu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przepisów z zakresu prawa pracy oraz ustala zasady ortografii i interpunkcji
języka polskiego.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych
(Dz. U. Nr 11, poz. 84, z późn. zm.) w art. 32 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Z wnioskiem o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1a, może wystąpić także Główny
Inspektor Sanitarny, Główny Inspektor Ochrony Środowiska lub Prezes Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów.
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach
(Dz. U. Nr 97, poz. 1050, z późn. zm.) w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorcy służy odwołanie do Prezesa Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji
kryminalnych
(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1585 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170) w art. 20 w ust. 1 uchyla się pkt 16.
Art. 8.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności
(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 38:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
System kontroli wyrobów tworzą organy wymienione w ust. 2 i 3, zwane dalej „organami
wyspecjalizowanymi”.
”
,
b)
w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem UOKiK”;
”
;
2)
art. 39 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 39.
1.
Prezes UOKiK jest także organem monitorującym funkcjonowanie systemu kontroli wyrobów.
2.
Do zadań Prezesa UOKiK należy:
1)
współpraca z organami wyspecjalizowanymi;
2)
przekazywanie organom wyspecjalizowanym informacji wskazujących, że wyrób wprowadzony
do obrotu lub oddany do użytku nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań;
3)
prowadzenie rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, zwanego
dalej „rejestrem”, oraz gromadzenie informacji dotyczących kontroli wyrobów wprowadzonych
do obrotu lub oddanych do użytku;
4)
przygotowywanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, okresowych planów kontroli przeprowadzanych
przez Inspekcję Handlową.
3.
Do zadań organów wyspecjalizowanych, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2-9 oraz
ust. 3 pkt 2-9 należy także:
1)
informowanie Prezesa UOKiK o wynikach przeprowadzonych kontroli w zakresie spełnienia
przez wyroby zasadniczych lub innych wymagań;
2)
przekazywanie Prezesowi UOKiK informacji o wszczęciu i zakończeniu postępowań w zakresie
wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi
lub innymi wymaganiami;
3)
niezwłoczne przekazywanie Prezesowi UOKiK kopii wydanych decyzji;
4)
współpraca z Prezesem UOKiK;
5)
przedstawianie Prezesowi UOKiK okresowych planów kontroli wyrobów wprowadzonych do
obrotu lub oddanych do użytku;
6)
sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań z przeprowadzanych
kontroli.
4.
Prezes UOKiK może zgłaszać uwagi do planów, o których mowa w ust. 3 pkt 5.
”
;
3)
w art. 39b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prezes UOKiK, jako organ monitorujący, gromadzi informacje dotyczące systemu, w szczególności
dotyczące wyników kontroli i prowadzonych postępowań.
”
;
4)
w art. 40 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Organy wyspecjalizowane prowadzą kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych lub
innych wymagań, zwaną dalej „kontrolą”, z urzędu lub na wniosek Prezesa UOKiK działającego
jako organ monitorujący.
”
;
5)
art. 44 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 44.
Prezes UOKiK, jako organ monitorujący, niezwłocznie informuje Komisję Europejską o
decyzjach, o których mowa w art. 41c ust. 3 pkt 1-3 oraz ust. 5.
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów
(Dz. U. Nr 229, poz. 2275 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 215) wprowadza się następujące zmiany:
1)
użyte w art. 11 w ust. 2 w pkt 1 i 2, w art. 12 w ust. 1, w art. 15 w pkt 1, w art.
16 w ust. 1, w art. 17 w ust. 1 i 3, w art. 18 w ust. 1, w art. 20a w pkt 3, w art.
24 w ust. 13, w art. 29 w ust. 3, w art. 30 w ust. 4a oraz w art. 33a w ust. 3 w pkt
2 i 3 w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Handlowa” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej”;
2)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13.
Organem sprawującym nadzór nad ogólnym bezpieczeństwem produktów w zakresie określonym
ustawą jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „organem
nadzoru”.
”
;
3)
w art. 14 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
opracowywanie okresowych planów kontroli produktów w zakresie spełniania ogólnych
wymagań dotyczących bezpieczeństwa i monitorowania ich realizacji;
”
;
4)
w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
W przypadkach, o których mowa w art. 15 pkt 1, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej
może podjąć czynności kontrolne. O podjęciu czynności kontrolnych wojewódzki inspektor
Inspekcji Handlowej informuje organ nadzoru.
”
;
5)
w art. 18 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Jeżeli zostało stwierdzone, że istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że produkt nie
jest bezpieczny, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej przekazuje organowi nadzoru
protokół kontroli wraz z aktami kontroli, po upływie terminu do wniesienia uwag, niezwłocznie,
nie później niż w terminie 7 dni.
”
;
6)
w art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kopie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, są niezwłocznie przekazywane organowi
nadzoru.
”
.
Art. 10.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach stosowanych w medycynie weterynaryjnej
(Dz. U. Nr 93, poz. 893) w art. 11 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
”
.
Art. 11.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. Nr 93, poz. 896, z 2005 r. Nr 64, poz. 565 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238) w art. 69 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
”
.
Art. 12.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o Służba cywilnaZorganizowany korpus urzędników i pracowników administracji rządowej, którego zadaniem jest zawodowe, rzetelne, bezstronne i politycznie neutralne wykonywanie zadań państwa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. Nr 170, poz. 1218, z późn. zm.) w art. 2 w ust. 1 uchyla się pkt 5.
Art. 13.
W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości
paliw
(Dz. U. Nr 169, poz. 1200) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 12 uchyla się ust. 5;
2)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13.
Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe,
hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza minimalnymi liczbami określonymi zgodnie
z art. 12 ust. 2 pkt 6-10, lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny
użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakości paliw lub zaistnienia
okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości paliw.
”
;
3)
w art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kontrolę, o której mowa w ust. 1, inspektor podejmuje u przedsiębiorcy wskazanego
przez Zarządzającego.
”
;
4)
w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym laboratorium lub innym podmiotem
na pobieranie próbek paliwa, jeżeli do ich pobrania są potrzebne specjalistyczne umiejętności
lub specjalistyczny sprzęt techniczny.
”
;
5)
art. 23 i 24 otrzymują brzmienie:
„
Art. 23.
1.
W przypadku stwierdzenia, w wyniku kontroli, niewłaściwej jakości paliwa Zarządzający
niezwłocznie wyznacza, z zastrzeżeniem ust. 2, przedsiębiorcę, który dostarczył paliwo
do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niewłaściwej jakości, w celu przeprowadzenia
kontroli.
2.
W przypadku braku stacjonarnego zbiornika paliwa u przedsiębiorcy będącego bezpośrednim
dostawcą paliwa do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niespełniające wymagań
jakościowych określonych w ustawie, inspektor podejmuje czynności kontrolne w celu
ustalenia innego przedsiębiorcy, od którego pochodzi zakwestionowane paliwo, a posiadającego
stacjonarny zbiornik.
Art. 24.
1.
Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych
określonych w ustawie, Zarządzający zobowiązuje kontrolowanego, w drodze decyzji,
do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 3, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej
pobiera od kontrolowanego zaliczkę w wysokości kosztów badania próbki kontrolnej.
3.
Jeżeli badanie próbki kontrolnej nie wykaże naruszenia wymagań jakościowych określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 albo art. 4 ust. 2, albo art. 5 ust.
2, albo art. 6 ust. 3, uznaje się, że badane paliwo spełnia te wymagania. W takim
przypadku zwraca się kontrolowanemu zaliczkę, o której mowa w ust. 2.
4.
Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1, na podstawie
faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, w którym wykonano
badania próbki, a w przypadku gdy badania próbki wykonano w laboratorium prowadzonym
przez Inspekcję Handlową - na podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium.
5.
Kontrolowany jest obowiązany uiścić należność pieniężną, o której mowa w ust. 1, na
rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
6.
Wpływy z tytułu należności, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.
7.
Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o Postępowanie egzekucyjnePostępowanie prowadzące do przymusowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Może dotyczyć należności pieniężnych albo obowiązków o charakterze niepieniężnym.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w administracji.
”
;
6)
w art. 25 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Akredytowane laboratoria, które nie są prowadzone przez Inspekcję Handlową, przeprowadzają
badania pobranych próbek na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym, a badania próbek
kontrolnych na podstawie umowy zawartej z wojewódzkim inspektorem Inspekcji Handlowej.
”
;
7)
w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kierownik akredytowanego laboratorium jest obowiązany do przekazania właściwemu wojewódzkiemu
inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz Zarządzającemu, niezwłocznie po zakończeniu
badań, protokołu zawierającego wyniki badań próbek z ich analizą.
”
;
8)
w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej przekazuje Zarządzającemu dokumenty, o których
mowa w ust. 1, zgodnie z wytycznymi zawartymi w programach kontroli, o których mowa
w art. 12 ust. 2 pkt 11.
”
.
Art. 14.
W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
(Dz. U. Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 660 i Nr 171, poz. 1206) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 35 uchyla się ust. 1, 2 i 4;
2)
uchyla się art. 36;
3)
w art. 62 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, wydają odpowiednio
Prezes Urzędu lub na wniosek Prezesa Urzędu - wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.
”
.
Art. 15.
W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu
ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego
państwa i zakłóceń na rynku naftowym
(Dz. U. Nr 52, poz. 343) w art. 64 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej Wymiar karyUstalenie przez sąd rodzaju i surowości kary za przestępstwo. Sąd uwzględnia w szczególności stopień winy, społeczną szkodliwość czynu oraz cele kary.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o której mowa w art. 63 ust.
1 pkt 9, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów.
”
.
Art. 16.
1.
Postępowania wszczęte i niezakończone przez Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej
są prowadzone przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
2.
Sprawy wszczęte i niezakończone przez Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej są prowadzone
przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
3.
Obowiązki i uprawnienia Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej jako strony w sprawach,
w których w dniu wejścia w życie ustawy przysługuje lub została wniesiona skarga do
Naczelnego Sądu Administracyjnego, przejmuje Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Art. 17.
Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez Głównego Inspektora
Inspekcji Handlowej przejmuje Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Art. 18.
1.
Należności i ZobowiązanieStosunek prawny, w którym wierzyciel może żądać od dłużnika określonego świadczenia, a dłużnik powinien je spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej stają się należnościami
i zobowiązaniami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
2.
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przejmuje mienie Głównego Inspektoratu Inspekcji
Handlowej z zastrzeżeniem przepisów o gospodarce nieruchomościami i przepisów o finansach
publicznych.
Art. 19.
1.
Pracownicy Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej stają się z dniem 1 stycznia
2009 r. pracownikami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
2.
Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie trzech
miesięcy od dnia przejścia do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jeżeli przed
upływem tego terminu nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy albo
w razie nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy.
3.
Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.
4.
W przypadku Wygaśnięcie stosunku pracyUstanie stosunku pracy z mocy prawa wskutek zdarzenia przewidzianego w przepisach, bez składania oświadczenia o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy. Należy odróżnić je od rozwiązania stosunku pracy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o którym mowa w ust. 2, lub wypowiedzenia,
o którym mowa w ust. 3, pracownikom przysługują odpowiednie świadczenia przewidziane
dla pracowników, z którymi stosunek pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji zakładu
pracy.
5.
Do okresu pracy, od którego zależą świadczenia, o których mowa w ust. 4, wlicza się
okres pracy w Głównym Inspektoracie Inspekcji Handlowej.
6.
Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do urzędników Służba cywilnaZorganizowany korpus urzędników i pracowników administracji rządowej, którego zadaniem jest zawodowe, rzetelne, bezstronne i politycznie neutralne wykonywanie zadań państwa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, do których stosuje
się przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej
(Dz. U. Nr 170, poz. 1218, z późn. zm.).
Art. 20.
1.
Osoby zajmujące w dniu likwidacji Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej stanowisko
Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, Zastępcy Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej
oraz dyrektora biura, jego zastępcy i kierownika laboratorium kontrolno-analitycznego
w Głównym Inspektoracie Inspekcji Handlowej wchodzą w skład państwowego zasobu kadrowego,
o którym mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach
państwowych
(Dz. U. Nr 170, poz. 1217, z późn. zm.).
2.
Osoby, o których mowa w ust. 1, podlegają wpisowi do ewidencji osób należących do
państwowego zasobu kadrowego, prowadzonej przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2008 r.
