Przejdź do treści

Art. 2

Ustawa z dnia 10 lipca 2008 r. o zniesieniu Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, o zmianie ustawy o Inspekcji Handlowej oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2008 nr 157 poz. 976. Brzmienie bez zmian od 31 grudnia 2008 r.

Historia zmian

Art. 2.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej   (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 2:

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„ 

1)

przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,
 ”
 ,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„ 

6)

konsumencie - należy przez to rozumieć KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny   (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.),
 ”
 ;

2)

w art. 3 w ust. 1 pkt 1a otrzymuje brzmienie:
„ 

1a)

kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu w zakresie zgodności z zasadniczymi lub innymi wymaganiami określonymi w przepisach odrębnych z wyłączeniem produktów podlegających nadzorowi innych właściwych organów,
 ”
 ;

3)

art. 5 otrzymuje brzmienie:
„ 

Art. 5.

1.

Zadania Inspekcji określone w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 wykonują:

1)

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem Urzędu”,

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej Inspekcji Handlowej wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie.

2.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu.
 ”
 ;

4)

uchyla się art. 6;

5)

art. 7 otrzymuje brzmienie:
„ 

Art. 7.

Prezes Urzędu kieruje działalnością Inspekcji przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
 ”
 ;

6)

użyte w art. 8 w ust. 1 i 2, w art. 10 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 11 w ust. 1, w art. 22a w ust. 7 i 8 oraz w art. 23 w różnych przypadkach wyrazy „Główny Inspektor” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Prezes Urzędu”;

7)

w art. 8 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„ 

2a.

Prezes Urzędu może zwrócić się do wojewody o odwołanie wojewódzkiego inspektora lub jego zastępcy. Przepisu ust. 1 nie stosuje się.
 ”
 ;

8)

w art. 9 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„ 

2.

Prezes Urzędu może zlecić wojewódzkiemu inspektorowi przeprowadzenie dodatkowej kontroli, jeżeli jest to niezbędne do zbadania:

1)

zjawisk lub procesów gospodarczych zachodzących na rynku,

2)

zgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami albo zgodności produktu z ogólnymi wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w odrębnych ustawach.

3.

Prezes Urzędu opracowuje kierunki działania Inspekcji oraz okresowe plany kontroli.
 ”
 ;

9)

w art. 10:

a)

uchyla się pkt 7,

b)

po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:
„ 

9a)

współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych,
 ”
 ,

c)

uchyla się pkt 10 i 10a,

d)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu:
„ 

2.

Prezes Urzędu może podawać do publicznej wiadomości informacje o wynikach kontroli Inspekcji z pominięciem informacji stanowiących Tajemnica przedsiębiorstwaNieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub gospodarcze posiadające wartość gospodarczą, wobec których przedsiębiorca podjął działania dla zachowania poufności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, jak również innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.
 ”
 ;

10)

uchyla się art. 10a;

11)

w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„ 

3.

Rzeczoznawcy, o których mowa w ust. 2, są powołani do wydawania opinii o jakości produktów lub usług na zlecenie konsumenta, przedsiębiorcy, stałego polubownego sądu konsumenckiego, wojewódzkiego inspektora, powiatowego (miejskiego) rzecznika konsumentów albo organizacji społecznej, do której zadań statutowych należy ochrona konsumentów.
 ”
 ;

12)

w art. 22a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„ 

1.

Pracownicy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wyznaczeni przez Prezesa Urzędu, są uprawnieni do nadzorowania, na podstawie legitymacji służbowej, kontroli przeprowadzanych na terenie kraju w celu sprawdzenia ich prawidłowości.
 ”
 ;

13)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„ 

1.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia, na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań, którą następnie przekazuje się na rachunek dochodów budżetu państwa, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
 ”
 .

Orzeczenia do art. 2

Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.