Art. 1
Ustawa z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2009 nr 206 poz. 1589. Brzmienie bez zmian od 8 czerwca 2010 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 10 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Nieletni, który po ukończeniu 15 lat dopuszcza się czynu zabronionego określonego
w art. 134, art. 148 § 1, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166, art. 173
§ 1 lub 3, art. 197 § 3 lub 4, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280, może odpowiadać
na zasadach określonych w tym kodeksie, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju
sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają, a w szczególności,
jeżeli poprzednio stosowane środki wychowawcze lub poprawcze okazały się bezskuteczne.
”
;
2)
w art. 25 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Nie podlega karze, kto przekracza granice Obrona koniecznaOdpieranie bezpośredniego i bezprawnego zamachu na dobro chronione prawem. Działanie w granicach obrony koniecznej nie jest przestępstwem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pod wpływem strachu lub
wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami zamachu.
”
;
3)
w art. 33 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość
jednej stawki; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10,
zaś najwyższa 540.
”
;
4)
w art. 34 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany:
1)
nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu,
2)
jest obowiązany do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne,
3)
ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.
”
;
5)
art. 35 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 35.
§ 1.
Nieodpłatna, kontrolowana praca na cele społeczne jest wykonywana w wymiarze od 20
do 40 godzin w stosunku miesięcznym.
§ 2.
W stosunku do osoby zatrudnionej sąd zamiast obowiązku, o którym mowa w art. 34 §
2 pkt 2, może orzec PotrącenieSposób umorzenia wzajemnych wierzytelności przez złożenie oświadczenia drugiej stronie. Następuje do wysokości wierzytelności niższej, jeżeli spełnione są ustawowe warunki.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu od 10 do 25% Wynagrodzenie za pracęŚwiadczenie należne pracownikowi od pracodawcy za wykonaną pracę, ustalane odpowiednio do rodzaju pracy, kwalifikacji i jej ilości oraz jakości. Pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść go na inną osobę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w stosunku miesięcznym
na cel społeczny wskazany przez sąd; w okresie odbywania kary skazany nie może rozwiązać
bez zgody sądu stosunku pracy.
”
;
6)
w art. 36:
a)
uchyla się § 1,
b)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może orzec wobec skazanego obowiązki wymienione
w art. 72.
”
;
7)
w art. 38 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Kara nadzwyczajnie obostrzona nie może przekroczyć 810 stawek dziennych grzywny, 2
lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę ograniczenia wolności
wymierza się w miesiącach i latach.
”
;
8)
w art. 39 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
”
;
9)
w art. 43 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz zakazy wymienione
w art. 39 pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10, zakazy oraz obowiązek
wymienione w art. 39 pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15, a zakaz wymieniony
w art. 39 pkt 2c orzeka się w latach, od lat 2 do 6.
”
;
10)
art. 46 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 46.
§ 1.
W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej
orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części
lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o przedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.
§ 2.
Zamiast obowiązku określonego w § 1 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego.
”
;
11)
art. 49a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 49a.
§ 1.
Organizacje społeczne, fundacje i stowarzyszenia, o których mowa w art. 47 i 49, muszą
obejmować swoją działalnością terytorium całego kraju.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości prowadzi wykaz, do którego wpisuje instytucje, organizacje
społeczne, fundacje i stowarzyszenia, o których mowa w art. 47 i 49. Wpisu do wykazu
dokonuje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Wykaz jest publikowany co najmniej
raz w roku, w formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Ministra Sprawiedliwości.
”
;
12)
w art. 57a § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W wypadku określonym w § 1 sąd orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, chyba że orzeka
obowiązek naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązkę na
podstawie art. 46. Jeżeli pokrzywdzony nie został ustalony, sąd może orzec nawiązkę
na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej
do wykazu prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której podstawowym zadaniem
lub celem statutowym jest spełnianie świadczeń na określony cel społeczny, bezpośrednio
związany z ochroną dobra naruszonego lub zagrożonego przestępstwem, za które skazano
sprawcę, z przeznaczeniem na ten cel.
”
;
13)
w art. 58:
a)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Kary ograniczenia wolności związanej z obowiązkiem, o którym mowa w art. 35 § 1, nie
orzeka się, jeżeli stan zdrowia oskarżonego lub jego właściwości i warunki osobiste
uzasadniają przekonanie, że oskarżony nie wykona tego obowiązku.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą
5 lat, sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia
wolności do lat 2, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny; karę ograniczenia
wolności wymierza się w miesiącach i latach.
”
,
c)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Przepisu § 3 nie stosuje się do sprawcy występku o charakterze chuligańskim.
”
;
14)
art. 59 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 59.
§ 1.
Jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat
albo karą łagodniejszego rodzaju i społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, sąd
może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli orzeka równocześnie środek karny, a cele
kary zostaną przez ten środek spełnione.
§ 2.
Przepisu § 1 nie stosuje się do sprawcy występku o charakterze chuligańskim.
”
;
15)
w art. 60 § 6 otrzymuje brzmienie:
„
§ 6.
Nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego
zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju według następujących zasad:
1)
jeżeli czyn stanowi zbrodnię zagrożoną co najmniej karą 25 lat pozbawienia wolności,
sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą od 8 lat,
2)
jeżeli czyn stanowi inną zbrodnię, sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą
od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia,
3)
jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara
pozbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności
albo pozbawienia wolności,
4)
jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara
pozbawienia wolności niższa od roku, sąd wymierza grzywnę albo karę ograniczenia wolności.
”
;
16)
w art. 71 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może orzec grzywnę w wysokości
do 270 stawek dziennych, jeżeli jej wymierzenie na innej podstawie nie jest możliwe;
zawieszając wykonanie kary ograniczenia wolności, sąd może orzec grzywnę w wysokości
do 135 stawek dziennych.
”
;
17)
w art. 78 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
§ 1.
Skazanego można warunkowo zwolnić po odbyciu co najmniej połowy kary.
§ 2.
Skazanego określonego w art. 64 § 1 można warunkowo zwolnić po odbyciu dwóch trzecich
kary, natomiast określonego w art. 64 § 2 po odbyciu trzech czwartych kary.
”
;
18)
w art. 86:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne
przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2
lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę ograniczenia wolności
wymierza się w miesiącach i latach. Kara łączna grzywny określonej w art. 71 § 1 nie
może przekraczać 270 stawek dziennych - jeżeli jest ona związana z zawieszeniem wykonania
kary pozbawienia wolności oraz nie może przekraczać 135 stawek dziennych - jeżeli
jest ona związana z zawieszeniem wykonania kary ograniczenia wolności.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Jeżeli suma orzeczonych kar pozbawienia wolności wynosi 25 lat albo więcej, a chociażby
jedna z podlegających łączeniu kar wynosi nie mniej niż 10 lat, sąd może orzec karę
łączną 25 lat pozbawienia wolności.
”
,
c)
po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu:
„
§ 2a.
Jeżeli chociażby jedna z podlegających łączeniu grzywien jest wymierzona kwotowo,
karę łączną grzywny wymierza się kwotowo.
§ 2b.
Jeżeli chociażby jedna z podlegających łączeniu grzywien została orzeczona na podstawie
art. 309, sąd wymierza karę łączną grzywny w granicach od najwyższej z kar tego rodzaju
wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 4 500
stawek dziennych grzywny.
”
;
19)
w art. 89:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności, ograniczenia
wolności albo grzywny z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich
wykonania sąd może w wyroku łącznym warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej, jeżeli
zachodzą przesłanki określone w art. 69.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym
zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną pozbawienia
wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
”
;
20)
art. 93 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 93.
Sąd może orzec przewidziany w tym rozdziale środek zabezpieczający związany z umieszczeniem
w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem na leczenie ambulatoryjne tylko wtedy, gdy
jest to niezbędne, aby zapobiec ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego
związanego z jego chorobą psychiczną, zaburzeniami preferencji seksualnych, upośledzeniem
umysłowym lub uzależnieniem od alkoholu lub innego środka odurzającego; przed orzeczeniem
tego środka sąd wysłuchuje lekarzy psychiatrów oraz psychologa, a w sprawach osób
z zaburzeniami preferencji seksualnych - także lekarza seksuologa.
”
;
21)
w art. 95a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Skazując sprawcę na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania
za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej, popełnione w związku z zaburzeniami
preferencji seksualnych, sąd może orzec umieszczenie sprawcy, po odbyciu tej kary,
w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne, w celu przeprowadzenia
terapii farmakologicznej lub psychoterapii, zmierzających do zapobieżenia ponownemu
popełnieniu takiego przestępstwa, w tym w szczególności poprzez obniżenie zaburzonego
popędu seksualnego sprawcy. Terapii farmakologicznej nie stosuje się, jeżeli jej przeprowadzenie
spowodowałoby niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia skazanego.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Sąd orzeka umieszczenie sprawcy, o którym mowa w § 1, skazanego za przestępstwo określone
w art. 197 § 3 pkt 2 lub 3 w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie
ambulatoryjne.
”
,
c)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W okresie do 6 miesięcy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem
kary sąd ustala:
1)
potrzebę i sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1,
2)
sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1a.
”
,
d)
po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu:
„
§ 2a.
Sąd może zarządzić zmianę sposobu wykonywania środka zabezpieczającego określonego
w § 1 lub 1a.
§ 2b.
Sąd zarządza umieszczenie w zakładzie zamkniętym, jeżeli sprawca uchyla się od leczenia
ambulatoryjnego określonego w§ 1 lub 1a.
”
;
22)
w art. 115:
a)
§ 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
§ 5.
Mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu
zabronionego przekracza 200 000 złotych.
§ 6.
Mieniem wielkiej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu
zabronionego przekracza 1 000 000 złotych.
”
,
b)
uchyla się § 8;
23)
po art. 191 dodaje się art. 191a w brzmieniu:
„
Art. 191a.
§ 1.
Kto utrwala wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, używając
w tym celu wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu, albo wizerunek nagiej
osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody rozpowszechnia,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2.
Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.
”
;
24)
w art. 197 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Jeżeli sprawca dopuszcza się zgwałcenia:
1)
wspólnie z inną osobą,
2)
wobec małoletniego poniżej lat 15,
3)
wobec wstępnego, zstępnego, przysposobionego, przysposabiającego, brata lub siostry,
podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.
”
;
25)
po art. 200 dodaje się art. 200a i 200b w brzmieniu:
„
Art. 200a.
§ 1.
Kto w celu popełnienia przestępstwa określonego w art. 197 § 3 pkt 2 lub art. 200,
jak również produkowania lub utrwalania treści pornograficznych, za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej nawiązuje kontakt z małoletnim
poniżej lat 15, zmierzając, za pomocą wprowadzenia go w błąd, wyzyskania błędu lub
niezdolności do należytego pojmowania sytuacji albo przy użyciu groźby bezprawnej,
do spotkania z nim,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2.
Kto za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej małoletniemu
poniżej lat 15 składa propozycję obcowania płciowego, poddania się lub wykonania innej
czynności seksualnej lub udziału w produkowaniu lub utrwalaniu treści pornograficznych,
i zmierza do jej realizacji,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 200b.
Kto publicznie propaguje lub pochwala zachowania o charakterze pedofilskim,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
”
;
26)
w art. 212 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
§ 1.
Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć
ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska,
zawodu lub rodzaju działalności,
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
§ 2.
Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
”
;
27)
w art. 213 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi
lub rozgłasza prawdziwy zarzut:
1)
dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub
2)
służący obronie społecznie uzasadnionego interesu.
Jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony
tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka
albo demoralizacji małoletniego.
”
;
28)
w art. 256 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2-4 w brzmieniu:
„
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza,
nabywa, przechowuje, posiada, prezentuje, przewozi lub przesyła druk, nagranie lub
inny przedmiot, zawierające treść określoną w § 1 albo będące nośnikiem symboliki
faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej.
§ 3.
Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego określonego w § 2, jeżeli dopuścił
się tego czynu w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, kolekcjonerskiej lub
naukowej.
§ 4.
W razie skazania za przestępstwo określone w § 2 sąd orzeka przepadek przedmiotów,
o których mowa w § 2, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.
”
;
29)
w art. 270 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
W wypadku mniejszej wagi, sprawca
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
”
;
30)
art. 309 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 309.
W razie skazania za przestępstwo określone w art. 296 § 3, art. 297 § 1 lub art. 299,
grzywnę orzeczoną obok kary pozbawienia wolności można wymierzyć w wysokości do 3 000
stawek dziennych.
”
.
Orzeczenia do art. 1
Ten przepis powołuje 11 orzeczeń.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II AKa 220/15Sąd Apelacyjny w Poznaniu, uzasadnienie z 13.10.2016
- V Ka 1284/15Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 14.03.2016
- II AKa 202/15Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrok z 06.10.2015
narkomania
- II KK 6/15Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 22.04.2015
- II AKa 151/14Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrok z 12.06.2014
dowody; pomówienie; przestępstwo przeciwko mieniu
- VI Ka 124/14Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, wyrok z 05.05.2014
przestępstwo przeciwko mieniu
- X K 283/13Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, uzasadnienie z 25.02.2014
kara; kara łączna; orzeczenia; wymiar kary
- I C 1404/12Sąd Okręgowy w Radomiu, wyrok z 03.10.2013
dobra osobiste
- IV KK 92/13Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 10.07.2013
- V KK 361/12Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 12.03.2013
