Art. 12
Ustawa z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 244. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 2 marca 2026 r.
Art. 12.
1.
Środkami przymusu bezpośredniego są:
1)
siła fizyczna w postaci technik:
a)
transportowych,
b)
obrony,
c)
ataku,
d)
obezwładnienia;
2)
kajdanki:
a)
zakładane na ręce,
b)
zakładane na nogi,
c)
zespolone;
3)
kaftan bezpieczeństwa;
4)
pas obezwładniający;
5)
siatka obezwładniająca i inne podobne środki służące do obezwładniania;
6)
kask zabezpieczający;
7)
pałka służbowa;
8)
wodne środki obezwładniające;
9)
pies służbowy;
10)
koń służbowy;
11)
pociski niepenetracyjne;
12)
chemiczne środki obezwładniające w postaci:
a)
ręcznych miotaczy substancji obezwładniających,
b)
plecakowych miotaczy substancji obezwładniających,
c)
granatów łzawiących,
d)
innych urządzeń przeznaczonych do miotania środków obezwładniających;
13)
przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej;
14)
cela zabezpieczająca;
15)
izba izolacyjna;
16)
pokój izolacyjny;
17)
kolczatka drogowa i inne środki służące do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów mechanicznych;
18)
pojazdy służbowe;
19)
środki przeznaczone do pokonywania zamknięć budowlanych i innych przeszkód, w tym materiały wybuchowe;
20)
środki pirotechniczne o właściwościach ogłuszających lub olśniewających;
21)
środki i urządzenia przeznaczone do zniszczenia albo unieruchomienia bezzałogowego statku powietrznego albo przejęcia kontroli nad jego lotem.
2.
Środki przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b–d, pkt 5, 7, 8 i 11–13, można wykorzystać także wobec zwierzęcia, którego zachowanie zagraża bezpośrednio życiu lub zdrowiu uprawnionego lub innej osoby.
Orzeczenia do art. 12
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
