Art. 38
Ustawa z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 244. Brzmienie bez zmian od 5 czerwca 2013 r.
Art. 38.
1.
W przypadku gdy w wyniku użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego przez uprawnionego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 albo ust. 2 pkt 1:
1)
nastąpiło zranienie osoby,
2)
wystąpiły inne widoczne objawy zagrożenia życia lub zdrowia tej osoby,
3)
nastąpiła śmierć osoby,
4)
nastąpiło zniszczenie mienia,
5)
nastąpiło zranienie lub śmierć zwierzęcia - uprawniony jest obowiązany do podjęcia czynności, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz powiadomienia o zdarzeniu właściwej miejscowo jednostki organizacyjnej Policji.
2.
Uprawniony, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 albo ust. 2 pkt 1, może odstąpić od podjęcia czynności, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 lub 2, w przypadku gdy ich podjęcie mogłoby zagrozić życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu uprawnionego lub innej osoby.
Orzeczenia do art. 38
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
