Art. 7
Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2014 poz. 1101. Brzmienie bez zmian od 5 września 2014 r.
Art. 7.
W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z 2013 r. poz. 627, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
uwzględnianie wymagań ochrony przyrody w strategiach, programach i dokumentach programowych,
o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm.), programach ochrony środowiska przyjmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego,
koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, strategiach rozwoju województw, planach
zagospodarowania przestrzennego województw, strategiach rozwoju gmin, studiach uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania
przestrzennego i planach zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych,
morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz w działalności gospodarczej
i inwestycyjnej;
”
;
2)
art. 37 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 37.
1.
Jeżeli działania mogące znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura
2000 lub obszaru znajdującego się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1,
zostały podjęte bez uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 34, lub uzgodnienia
lub decyzji, o których mowa w art. 35a, regionalny dyrektor ochrony środowiska, a
na obszarach morskich - dyrektor właściwego urzędu morskiego, wydaje decyzję, w której
nakazuje, w zależności od potrzeb, ich natychmiastowe wstrzymanie lub podjęcie niezbędnych
działań zapobiegawczych lub działań naprawczych.
2.
Jeżeli działania na obszarze Natura 2000 zostały podjęte sprzecznie z ustaleniami
planu zadań ochronnych lub planu ochrony, regionalny dyrektor ochrony środowiska,
a na obszarach morskich - dyrektor właściwego urzędu morskiego, wydaje decyzję, o
której mowa w ust. 1, chyba że podjęte działania realizowane są w ramach inwestycji
celu publicznego.
3.
Jeżeli w stosunku do działań, o których mowa w ust. 1 i 2, jest prowadzone postępowanie,
o którym mowa w art. 48, art. 49b albo art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.), regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektor właściwego
urzędu morskiego, Zawieszenie postępowaniaCzasowe wstrzymanie biegu postępowania z przyczyn określonych w ustawie. Po ustaniu przyczyny postępowanie może zostać podjęte.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w sprawie wydania decyzji, o której mowa w
ust. 1, do czasu zakończenia przez właściwy organ postępowania prowadzonego na podstawie
ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
4.
W przypadku działań, o których mowa w ust. 1 i 2, do których mają jednocześnie zastosowanie
przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie
(Dz. U. z 2014 r. poz. 210), nie prowadzi się postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1.
”
;
3)
po art. 37 dodaje się art. 37a-37d w brzmieniu:
„
Art. 37a.
1.
Jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 1, nakazuje się podjęcie niezbędnych
działań zapobiegawczych lub działań naprawczych, w decyzji tej określa się:
1)
stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko;
2)
zakres i sposób przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub działań naprawczych, w
tym czynności zmierzających do ograniczenia oddziaływania na obszar Natura 2000 lub
obszar znajdujący się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1;
3)
termin rozpoczęcia i zakończenia działań zapobiegawczych lub działań naprawczych.
2.
Przez działania zapobiegawcze i działania naprawcze rozumie się odpowiednio działania
zapobiegawcze i działania naprawcze, o których mowa w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie.
3.
Ustalając kolejność, zakres i sposób podejmowania działań naprawczych, regionalny
dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektor właściwego urzędu
morskiego, kieruje się charakterem, zasięgiem i rozmiarem negatywnego oddziaływania,
a także możliwością naturalnej naprawy elementów przyrodniczych na obszarze, na którym
negatywne oddziaływanie wystąpiło.
4.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektor właściwego
urzędu morskiego, wydaje decyzję, o której mowa w art. 37 ust. 1, po zasięgnięciu
opinii dyrektora parku narodowego - w odniesieniu do negatywnego oddziaływania na
obszarze parku narodowego.
Art. 37b.
W decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 1, regionalny dyrektor ochrony środowiska,
a na obszarach morskich - dyrektor właściwego urzędu morskiego, może nałożyć obowiązek
prowadzenia badań zanieczyszczenia gleby i ziemi lub pomiarów zawartości substancji
w wodzie, w tym pobierania próbek, lub monitoringu przyrodniczego różnorodności biologicznej
i krajobrazowej, określając:
1)
zakres badań, pomiarów lub monitoringu;
2)
metodykę prowadzenia badań, pomiarów lub monitoringu;
3)
termin i formę przedkładania wyników badań, pomiarów lub monitoringu regionalnemu
dyrektorowi ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektorowi właściwego urzędu
morskiego.
Art. 37c.
1.
Jeżeli działania mogące znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura
2000 lub obszaru znajdującego się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1,
zostały podjęte przez więcej niż jeden podmiot, odpowiedzialność tych podmiotów jest
solidarna.
2.
Jeżeli działania, o których mowa w ust. 1, zostały podjęte za zgodą lub wiedzą władającego
powierzchnią ziemi, jest on obowiązany do prowadzenia działań zapobiegawczych lub
działań naprawczych, a także do prowadzenia monitoringu solidarnie z podmiotem, który
je podjął. Przez władającego powierzchnią ziemi rozumie się podmiot, o którym mowa
w art. 3 pkt 44 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, decyzję, o której mowa w art. 37 ust. 1, kieruje
się także do władającego powierzchnią ziemi.
Art. 37d.
Podmiot obowiązany do przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub działań naprawczych
informuje regionalnego dyrektora ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektora
właściwego urzędu morskiego, o ich zakończeniu.
”
;
4)
w art. 118 w ust. 2 skreśla się wyrazy „(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.)”.
Orzeczenia do art. 7
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.