Przejdź do treści

Art. 15

Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 573. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 15 kwietnia 2024 r.

Historia zmian

Art. 15.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych w stosunku do sprzętu, który został przez niego wprowadzony do obrotu.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonywany przez wprowadzającego sprzęt za pośrednictwem organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego uznaje się za zrealizowany w ramach art. 62.

3.

Wprowadzający sprzęt, samodzielnie wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1:

1)

przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne lub

2)

wnosi na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego
- łącznie co najmniej 0,1 % przychodów netto z tytułu wprowadzania do obrotu sprzętu osiągniętych w poprzednim roku kalendarzowym.

4.

Wprowadzający sprzęt, który rozpoczyna działalność w danym roku kalendarzowym, oblicza wysokość środków, o których mowa w ust. 3, w odniesieniu do przychodów netto z tytułu wprowadzania do obrotu sprzętu osiągniętych w tym roku kalendarzowym.

5.

Rozliczenie wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, następuje w terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, w którym wprowadzający sprzęt był obowiązany do przeprowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych.

6.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za wykonany, jeżeli wprowadzający sprzęt posiada dokumentację potwierdzającą przeznaczenie środków, o których mowa w ust. 3, na publiczne kampanie edukacyjne.

7.

Wprowadzający sprzęt jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli wysokość środków obliczonych w sposób określony w ust. 3 nie przekracza 100 zł w danym roku kalendarzowym.

8.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 7, ma zastosowanie, jeżeli:

1)

wprowadzający sprzęt złoży marszałkowi województwa, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku:

a)

zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących Pomoc publicznaWsparcie udzielane przedsiębiorcy ze środków publicznych, które może zakłócać konkurencję i wpływać na handel między państwami Unii Europejskiej. Jest dopuszczalne tylko na zasadach określonych w prawie Unii Europejskiej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu   (Dz. U. z 2023 r. poz. 702),

b)

informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a;

2)

w odniesieniu do wprowadzającego sprzęt są spełnione warunki dopuszczalności pomocy de minimis określone w obowiązujących przepisach prawa Unii Europejskiej w zakresie pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie.

9.

Wartość pomocy de minimis odpowiada wysokości środków obliczonych zgodnie z ust. 3.

10.

Zaświadczenia, oświadczenie oraz informacje, o których mowa w ust. 8 pkt 1, przekazuje się za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której mowa w art. 79 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, zwanej dalej „BDO”.

11.

W przypadku gdy wprowadzający sprzęt, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie przeznaczył na publiczne kampanie edukacyjne lub nie wniósł środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2, albo przeznaczył lub wniósł je w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa określa, w drodze decyzji, wysokość ZobowiązanieStosunek prawny, w którym wierzyciel może żądać od dłużnika określonego świadczenia, a dłużnik powinien je spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z tytułu środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2.

12.

Wysokość zobowiązania z tytułu środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2, ulega obniżeniu o kwotę faktycznie przeznaczoną przez wprowadzającego sprzęt na publiczne kampanie edukacyjne, potwierdzoną przez dokumentację, o której mowa w ust. 6.

13.

Wpływy z tytułu środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2, w wysokości 10 % stanowią dochód budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na Koszty egzekucjiWydatki i opłaty związane z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego. Co do zasady obciążają dłużnika, jeżeli egzekucja została wszczęta zasadnie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu należności z tytułu tych środków i obsługę administracyjną systemu tych środków.

14.

Wpływy z tytułu środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2, powiększone o wysokość dochodów z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o wysokość dochodów, o których mowa w ust. 13, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

15.

Do środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa   (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 15

Ten przepis powołuje 1 orzeczenie, w tym ust. 3: 1.

  1. IV SA/Wa 2417/20Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 14.09.2021

    Kara administracyjna

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.