Art. 7
Ustawa z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu, Dz.U. 2015 poz. 774. Brzmienie bez zmian od 11 września 2015 r.
Art. 7.
W ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 2015 r. poz. 199 i 443) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
po pkt 16 dodaje się pkt 16a-16f w brzmieniu:
„
16a)
„reklamie” - należy przez to rozumieć upowszechnianie w jakiejkolwiek wizualnej formie
informacji promującej osoby, przedsiębiorstwa, towary, usługi, przedsięwzięcia lub
ruchy społeczne;
16b)
„tablicy reklamowej” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony
lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,
o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy,
reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu
lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku
wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;
16c)
„urządzeniu reklamowym” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony
lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,
inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku
wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;
16d)
„szyldzie” - należy przez to rozumieć tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe informującą
o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie
reklamowe się znajdują;
16e)
„krajobrazie” - należy przez to rozumieć postrzeganą przez ludzi przestrzeń, zawierającą
elementy przyrodnicze lub wytwory cywilizacji, ukształtowaną w wyniku działania czynników
naturalnych lub działalności człowieka;
16f)
„krajobrazie priorytetowym” - należy przez to rozumieć krajobraz szczególnie cenny
dla społeczeństwa ze względu na swoje wartości przyrodnicze, kulturowe, historyczne,
architektoniczne, urbanistyczne, ruralistyczne lub estetyczno-widokowe, i jako taki
wymagający zachowania lub określenia zasad i warunków jego kształtowania;
”
;
2)
w art. 10:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
stanu środowiska, w tym stanu rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej, wielkości i jakości zasobów wodnych oraz wymogów ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, w tym krajobrazu kulturowego;”, -
-po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:„
4a)
rekomendacji i wniosków zawartych w audycie krajobrazowym lub określenia przez audyt krajobrazowy granic krajobrazów priorytetowych;”,
b)
w ust. 2:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów, w tym wynikające z audytu krajobrazowego;”, -
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
obszary oraz zasady ochrony środowiska i jego zasobów, ochrony przyrody, krajobrazu, w tym krajobrazu kulturowego i uzdrowisk;”;
3)
w art. 15:
a)
w ust. 2:
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu;”, -
-po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:„
3a)
zasady kształtowania krajobrazu;”, -
-pkt 4 otrzymuje brzmienie:„
4)
zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, w tym krajobrazów kulturowych, oraz dóbr kultury współczesnej;”, -
-pkt 7 otrzymuje brzmienie:„
7)
granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na podstawie odrębnych przepisów, terenów górniczych, a także obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, obszarów osuwania się mas ziemnych, krajobrazów priorytetowych określonych w audycie krajobrazowym oraz w planach zagospodarowania przestrzennego województwa;”,
b)
w ust. 3 uchyla się pkt 9;
4)
w art. 17 w pkt 6 w lit. b:
a)
tiret ósme otrzymuje brzmienie:
„
-
-właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu,
”
,
b)
dodaje się tiret dziewiąte w brzmieniu:
„
-
-zarządem województwa w zakresie uwzględnienia wyników audytu krajobrazowego, o którym mowa w art. 38a, oraz
”
;
5)
po art. 37 dodaje się art. 37a-37e w brzmieniu:
„
Art. 37a.
1.
Rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej
architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty,
standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane.
2.
W odniesieniu do szyldów w uchwale, o której mowa w ust. 1, określa się zasady i warunki
ich sytuowania, gabaryty oraz liczbę szyldów, które mogą być umieszczone na danej
nieruchomości przez podmiot prowadzący na niej działalność.
3.
W uchwale, o której mowa w ust. 1, rada gminy może ustalić zakaz sytuowania ogrodzeń
oraz tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, z wyłączeniem szyldów.
4.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest aktem Prawo miejscowePrzepisy wydawane przez upoważnione organy samorządu terytorialnego albo administracji rządowej, obowiązujące na obszarze działania tych organów. Mogą wiązać powszechnie tylko na obszarze właściwości organu, który je ustanowił.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
5.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, dotyczy całego obszaru gminy, z wyłączeniem terenów
zamkniętych ustalonych przez inne organy niż ministra właściwego do spraw transportu.
6.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, może przewidywać różne regulacje dla różnych obszarów
gminy określając w sposób jednoznaczny granice tych obszarów.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, uchwała, o której mowa w ust. 1, może zawierać
załącznik graficzny wraz z opisem, jednoznacznie określającym ich granice.
8.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym ogrodzeń, nie ma zastosowania
do ogrodzeń autostrad i dróg ekspresowych oraz ogrodzeń linii kolejowych.
9.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa warunki i termin dostosowania istniejących
w dniu jej wejścia w życie obiektów małej architektury, ogrodzeń oraz tablic reklamowych
i urządzeń reklamowych do zakazów, zasad i warunków w niej określonych, nie krótszy
niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały.
10.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, może:
1)
wskazywać rodzaje obiektów małej architektury, które nie wymagają dostosowania do
zakazów, zasad lub warunków określonych w uchwale;
2)
wskazywać obszary oraz rodzaje ogrodzeń dla których następuje zwolnienie z obowiązku
dostosowania ogrodzeń istniejących w dniu jej wejścia w życie do zakazów, zasad lub
warunków określonych w uchwale.
Art. 37b.
1.
Przed podjęciem uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, rada gminy podejmuje uchwałę
o przygotowaniu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) projektu uchwały, o której
mowa w art. 37a ust. 1.
2.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie:
1)
podaje do publicznej wiadomości informację o podjęciu przez radę gminy uchwały, o
której mowa w ust. 1;
2)
sporządza projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1;
3)
zasięga opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska o projekcie uchwały, o której
mowa w art. 37a ust. 1;
4)
uzgadnia projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, z wojewódzkim konserwatorem
zabytków w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu;
5)
uzgadnia projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, z ministrem właściwym do
spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej;
6)
zasięga opinii właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej o projekcie uchwały, o
której mowa w art. 37a ust. 1;
7)
zasięga opinii marszałka województwa o projekcie uchwały, o której mowa w art. 37a
ust. 1;
8)
ogłasza w prasie lokalnej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty
na danym terenie o wyłożeniu projektu uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, do
publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed terminem wyłożenia i wykłada ten projekt
do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni; w czasie wyłożenia i przez okres
14 dni po zakończeniu okresu wyłożenia zbiera uwagi do tego projektu.
3.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie rozpatruje zgłoszone uwagi przez podmioty,
o których mowa w ust. 2, i sporządza listę nieuwzględnionych uwag.
4.
Brak zajęcia stanowiska w terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały, o
której mowa w art. 37a ust. 1, przez organy wymienione w ust. 2 pkt 4 i 5 uznaje się
za uzgodnienie projektu uchwały w przedłożonym brzmieniu.
5.
W przypadku niewyrażenia opinii w terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały,
o której mowa w art. 37a ust. 1, przez organy wymienione w ust. 2 pkt 3, 6 i 7 wymóg
zasięgnięcia opinii uznaje się za spełniony.
6.
Rada gminy uchwalając uchwałę, o której mowa w art. 37a ust. 1, rozstrzyga jednocześnie
o sposobie rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez wójta (burmistrza, prezydenta
miasta).
Art. 37c.
Przepisów dotyczących reklam nie stosuje się do upowszechniania informacji wyłącznie:
1)
trwale upamiętniającej osoby, instytucje lub wydarzenia;
2)
o charakterze religijnym, związanym z działalnością kościołów lub innych związków
wyznaniowych, jeżeli tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe sytuowane są w granicach
terenów użytkowanych jako miejsca kultu i działalności religijnej oraz cmentarzy.
Art. 37d.
1.
Podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami
uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
2.
Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 1, karę pieniężną
wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub Posiadacz samoistnyOsoba, która faktycznie włada rzeczą jak właściciel, bez względu na to, czy jest nim w rzeczywistości.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę
reklamową lub urządzenie reklamowe.
3.
Karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wójt (burmistrz, prezydent miasta).
4.
Karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie,
do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o
których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.
5.
W przypadku, gdy w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, tablica reklamowa
lub urządzenie reklamowe nie są zgodne z przepisami, o których mowa w ust. 1, w decyzji
tej określa się:
1)
wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wszczęcia postępowania w sprawie do dnia
wydania decyzji, oraz
2)
obowiązek dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów,
o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.
6.
Decyzja, o której mowa w ust. 5, podlega natychmiastowemu wykonaniu w części dotyczącej
obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.
7.
Po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, organ określa, w drodze decyzji,
wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5,
odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do
przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.
8.
Wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej
lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych
oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej,
o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
(Dz. U. z 2014 r. poz. 849, z późn. zm.), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty,
za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami,
o których mowa w ust. 1.
9.
Jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa
w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy
reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach
kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej,
o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o
której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy
reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.
10.
Jeśli kształt urządzenia reklamowego uniemożliwia wyznaczenie pola powierzchni służącej
ekspozycji reklamy, o którym mowa w ust. 8 lub 9, wysokość kary pieniężnej zależy
od pola powierzchni bocznej prostopadłościanu opisanego na urządzeniu reklamowym.
11.
Kara pieniężna stanowi dochód gminy.
Art. 37e.
W sprawach nieuregulowanych, dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 37d,
stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2015 r. poz. 613 i 699), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi
miasta).
”
;
6)
art. 38 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38.
Organy samorządu województwa sporządzają plan zagospodarowania przestrzennego województwa,
prowadzą analizy i studia oraz opracowują koncepcje i programy, odnoszące się do obszarów
i problemów zagospodarowania przestrzennego odpowiednio do potrzeb i celów podejmowanych
w tym zakresie prac, a także sporządzają audyt krajobrazowy.
”
;
7)
po art. 38 dodaje się art. 38a i art. 38b w brzmieniu:
„
Art. 38a.
1.
Dla obszaru województwa sporządza się, nie rzadziej niż raz na 20 lat, audyt krajobrazowy.
2.
Audyt krajobrazowy identyfikuje krajobrazy występujące na całym obszarze województwa,
określa ich cechy charakterystyczne oraz dokonuje oceny ich wartości.
3.
Audyt krajobrazowy, w szczególności:
1)
określa:
a)
krajobrazy występujące na obszarze danego województwa,
b)
lokalizację krajobrazów priorytetowych;
2)
wskazuje lokalizację i granice:
a)
parków kulturowych,
b)
parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego
krajobrazu,
c)
obiektów znajdujących się na listach Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci
Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB) lub obszarów i obiektów proponowanych do umieszczenia
na tych listach;
3)
wskazuje:
a)
zagrożenia dla możliwości zachowania wartości krajobrazów, o których mowa w pkt 1
lit. b, oraz wartości krajobrazów w obrębie obszarów lub obiektów, o których mowa
w pkt 2,
b)
rekomendacje i wnioski dotyczące kształtowania i ochrony krajobrazów, o których mowa
w pkt 1 lit. b, oraz krajobrazów w obrębie obszarów lub obiektów, o których mowa w
pkt 2, w szczególności poprzez wskazanie obszarów, które powinny zostać objęte formami
ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z 2013 r. poz. 627, z późn. zm.),
c)
lokalne formy architektoniczne zabudowy w obrębie krajobrazów, o których mowa w pkt
1 lit. b.
4.
Rekomendacje i wnioski, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. b, nie mogą być sprzeczne
z celami i sposobami ochrony obszarów i obiektów, o których mowa w ust. 3 pkt 2, określonymi
na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
5.
Audyt krajobrazowy może wskazywać te obszary objęte formami ochrony przyrody, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, które ze względu na znaczący spadek wartości krajobrazu wymagają pogłębionej analizy
zasadności ich dalszej ochrony.
6.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
stosowaną przy sporządzaniu audytów krajobrazowych klasyfikację krajobrazów opracowaną
w oparciu w szczególności o takie kryteria jak charakter dominujących w krajobrazie
czynników, rzeźba terenu i pokrycie terenu,
2)
sposób oceny zidentyfikowanych krajobrazów oraz wskazywania krajobrazów priorytetowych,
3)
sposób uwzględnienia w audycie krajobrazowym obiektów, w tym krajobrazów, wpisanych
na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO
(MaB), parków narodowych, rezerwatów i innych form ochrony przyrody wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1-9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, obiektów wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad
zabytkami,
4)
szczegółowy zakres i metodologię audytu krajobrazowego
- mając na względzie zapewnienie właściwej ochrony krajobrazów i możliwości ich kształtowania
oraz konieczność zachowania krajobrazów będących źródłem tożsamości narodu polskiego,
a także mając na uwadze, by krajobraz był oceniany w szczególności z punktu widzenia
przyrodniczego i kulturowego znaczenia danego krajobrazu, częstości występowania na
obszarze kraju oraz stanu zachowania.
Art. 38b.
1.
Projekt audytu krajobrazowego sporządza zarząd województwa.
2.
Zarząd województwa przed przedłożeniem projektu audytu krajobrazowego do uchwalenia
przez sejmik województwa:
1)
informuje w drodze obwieszczenia o przystąpieniu do sporządzania projektu audytu krajobrazowego;
2)
zasięga opinii o projekcie od:
a)
regionalnego dyrektora ochrony środowiska,
b)
dyrektorów parków narodowych i krajobrazowych położonych w granicach województwa,
c)
wojewódzkiego konserwatora zabytków,
d)
rad gmin położonych na terenie województwa
- z zastrzeżeniem, że brak zajęcia stanowiska w terminie 30 dni od dnia otrzymania
projektu audytu krajobrazowego uznaje się za wyrażenie pozytywnej opinii o projekcie
w przedłożonym brzmieniu;
3)
może wprowadzić zmiany wynikające z uzyskanych opinii;
4)
ogłasza w prasie regionalnej oraz przez obwieszczenia w urzędzie marszałkowskim o
wyłożeniu projektu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia
i wykłada ten projekt do publicznego wglądu na okres co najmniej 30 dni;
5)
w czasie wyłożenia i przez okres 14 dni po zakończeniu okresu wyłożenia zbiera uwagi
do projektu;
6)
rozpatruje zgłoszone uwagi sporządzając listę nieuwzględnionych uwag.
3.
Na zgłoszone przed uchwaleniem audytu krajobrazowego żądanie gminy, której opinia
nie została uwzględniona w projekcie audytu krajobrazowego, sejmik województwa rozstrzyga
w formie uchwały o zasadności nieuwzględnienia opinii przez zarząd województwa; rozstrzygnięcie
sejmiku województwa jest wiążące.
4.
Audyt krajobrazowy uchwala sejmik województwa, rozstrzygając jednocześnie o sposobie
rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez zarząd województwa.
5.
Zmiana audytu krajobrazowego następuje w takim trybie, w jakim jest on uchwalany.
”
;
8)
w art. 39 w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii
rozwoju województwa oraz rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym, oraz
określa się w szczególności:
”
.
Orzeczenia do art. 7
Ten przepis powołuje 5 orzeczeń.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II SA/Po 345/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrok z 17.07.2024
Zagospodarowanie przestrzenne
- II SA/Po 547/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrok z 25.01.2024
Zagospodarowanie przestrzenne
- III OSK 2376/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 28.02.2023
Ochrona przyrody
- II SA/Sz 726/22Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrok z 24.11.2022
Prawo miejscowe
- II OSK 1049/18Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 25.02.2020
Planowanie przestrzenne
