Art. 209a Pr. szk. wyższ.
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 1 października 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1362 ze zmianami z Dz.U. 2024 poz. 1871, Dz.U. 2024 poz. 1897, Dz.U. 2025 poz. 1162, Dz.U. 2025 poz. 1794, Dz.U. 2025 poz. 1837, Dz.U. 2025 poz. 1864, Dz.U. 2025 poz. 619, Dz.U. 2025 poz. 620, Dz.U. 2025 poz. 621, Dz.U. 2025 poz. 622, Dz.U. 2026 poz. 203, Dz.U. 2026 poz. 328, Dz.U. 2026 poz. 370, Dz.U. 2026 poz. 635, Dz.U. 2026 poz. 821 i Dz.U. 2026 poz. 912. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 1 października 2026 r.
Art. 209a.
1.
Doktorant, który znalazł się przejściowo w trudnej sytuacji życiowej, może otrzymać zapomogę. Przepis art. 92 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Zapomogę przyznaje się na warunkach określonych w uzgodnieniu z samorządem doktorantów przez rektora uczelni, dyrektora instytutu PAN, dyrektora instytutu badawczego, dyrektora instytutu międzynarodowego albo dyrektora CMKP.
Orzeczenia do art. 209a Pr. szk. wyższ.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
