Art. 42 u.s.n.

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 622. Brzmienie bez zmian od 3 kwietnia 2018 r.

Historia zmian

Art. 42.

§ 1.

Sędzia jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których poza jawną rozprawą sądową powziął wiadomość ze względu na swoje stanowisko sędziego.

§ 2.

Obowiązek zachowania tajemnicy trwa także po wygaśnięciu stosunku służbowego.

§ 3.

Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje, gdy sędzia składa zeznania jako świadek przed sądem, chyba że ujawnienie tajemnicy zagraża dobru państwa albo ważnemu interesowi prywatnemu, który nie jest sprzeczny z celami wymiaru sprawiedliwości. W tych przypadkach od obowiązku zachowania tajemnicy może zwolnić sędziego Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego. Od obowiązku zachowania tajemnicy, o którym mowa w tym przepisie, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego może zwolnić Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 4.

Sędzia nie podlega postępowaniu sprawdzającemu przewidzianemu w ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

Orzeczenia do art. 42 u.s.n.

Ten przepis powołuje 4 orzeczenia, w tym § 1: 1, § 2: 1, § 4: 1.

  1. II DO 34/21Sąd Najwyższy, Izba Dyscyplinarna, postanowienie z 24.06.2021
  2. II PK 26/19Sąd Najwyższy, Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, postanowienie z 26.02.2020
  3. P 35/12Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 13.06.2013
  4. K 1/12Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 12.12.2012
Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.