Art. 42 u.s.n.
Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 622. Brzmienie bez zmian od 3 kwietnia 2018 r.
Art. 42.
§ 1.
Sędzia jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których poza jawną
rozprawą sądową powziął wiadomość ze względu na swoje stanowisko sędziego.
§ 2.
Obowiązek zachowania tajemnicy trwa także po wygaśnięciu stosunku służbowego.
§ 3.
Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje, gdy sędzia składa zeznania jako świadek przed
sądem, chyba że ujawnienie tajemnicy zagraża dobru państwa albo ważnemu interesowi
prywatnemu, który nie jest sprzeczny z celami wymiaru sprawiedliwości. W tych przypadkach
od obowiązku zachowania tajemnicy może zwolnić sędziego Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego.
Od obowiązku zachowania tajemnicy, o którym mowa w tym przepisie, Pierwszego Prezesa
Sądu Najwyższego może zwolnić Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 4.
Sędzia nie podlega postępowaniu sprawdzającemu przewidzianemu w ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
Orzeczenia do art. 42 u.s.n.
Ten przepis powołuje 4 orzeczenia, w tym § 1: 1, § 2: 1, § 4: 1.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II DO 34/21Sąd Najwyższy, Izba Dyscyplinarna, postanowienie z 24.06.2021
- II PK 26/19Sąd Najwyższy, Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, postanowienie z 26.02.2020
- P 35/12Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 13.06.2013
- K 1/12Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 12.12.2012