Przejdź do treści

Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 24 października 2017 r.

Sygnatura C-474/16. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, szósta izba. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt C-474/16

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 24 października 2017 r. – Belu Dienstleistung i Nikless

(sprawa C‑474/16)(1)

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Identyczne pytania prejudycjalne – Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego – Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 – Właściwe ustawodawstwo – Zaświadczenie A1 – Moc dowodowa

1. Pytania prejudycjalne – Pytania identyczne z już rozstrzygniętymi przez orzecznictwo – Stosowanie art. 99 regulaminu postępowania

(art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 99)

(zob. pkt 14–16)

2. Zabezpieczenie społeczne – Pracownicy migrujący – Właściwe ustawodawstwo – Pracownicy delegowani do państwa członkowskiego innego niż państwo prowadzenia działalności przez pracodawcę – Zaświadczenie A 1 wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego siedziby – Wartość dowodowa w stosunku do instytucji zabezpieczenia społecznego innych państw członkowskich oraz ich sądów – Warunki działalności wykonywanej przez pracownika niewchodzące w zakres przedmiotowy stosowania rozporządzenia nr 883/2004 – Brak wpływu

(rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 883/2004, art. 12, art. 1, art. 2; nr 987/2009, art. 19)

(zob. pkt 17–20; sentencja)

Sentencja

Artykuł 19 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, że zaświadczenie A1, wydane zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego przez instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa członkowskiego, jest wiążące zarówno dla instytucji zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego, w którym praca jest wykonywana, jak i dla sądów tego państwa członkowskiego, nawet jeżeli stwierdzą one, że warunki działalności danego pracownika najemnego w sposób oczywisty nie są objęte przedmiotowym zakresem zastosowania tego przepisu rozporządzenia (WE) nr 883/2004.

Dz.U. C 441 z 28.11.2016.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.