Przejdź do treści

Art. 31

Ustawa z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. 1936 nr 30 poz. 240. Brzmienie bez zmian od 24 kwietnia 1936 r.

Historia zmian

Art. 31.

(1)

Do czasu jednolitego unormowania sprawy prowadzenia ksiąg stanu cywilnego (metrykalnych), księgi te dla ludności muzułmańskiej na obszarze mocy obowiązującej Tomu X Zwodu Praw prowadzą w poruczonym zakresie działania Imamowie, których w tym zakresie upoważnia indywidualnie, na wniosek Muftiego, właściwy wojewoda. W upoważnieniu tem wojewoda określa okrąg, w którym Imam jest właściwym urzędnikiem stanu cywilnego. Poza obrębem tak określonych okręgów oraz w przypadku nieudzielenia Imamowi upoważnienia do prowadzenia ksiąg stanu cywilnego lub cofnięcia upoważnienia, księgi te dla ludności muzułmańskiej prowadzą urzędy wyznaczone przez wojewodę. Szczegółowe przepisy będą wydane w drodze rozporządzenia.

(2)

W zakresie prowadzenia ksiąg stanu cywilnego podlegają Imamowie przepisom prawnym powszechnie obowiązującym oraz nadzorowi władz administracji ogólnej.

(3)

W razie ujawnionych uchybień w prowadzeniu ksiąg stanu cywilnego, właściwemu wojewodzie służy prawo udzielania Imamom upomnień oraz pozbawiania ich, po uprzedniem zasięgnięciu opinji Muftiego, funkcyj urzędników stanu cywilnego, co nie wyklucza odpowiedzialności karnej w myśl ogólnie obowiązujących przepisów.

(4)

Językiem urzędowym ksiąg stanu cywilnego jest język polski. Wszelkie zapisy w tych księgach winny być dokonywane w języku polskim. Również w tym języku winny być sporządzane odpisy, wyciągi, zaświadczenia, wykazy i t. p. pisma, wystawiane na podstawie ksiąg stanu cywilnego.

(5)

Imamowie, prowadzący księgi stanu cywilnego, używają pieczęci, przewidzianej w art. 28 ust. (2), uwidoczniającej ponadto charakter pełnionych przez nich funkcyj, jako urzędników stanu cywilnego.

Orzeczenia do art. 31

Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.