Art. 6
Ustawa z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. 1936 nr 30 poz. 240. Brzmienie bez zmian od 24 kwietnia 1936 r.
Art. 6.
(1)
Mufti jest wybierany przez Wszechpolski Kongres Elekcyjny Muzułmański spośród kandydatów,
przedstawionych przez Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie. Listę tych kandydatów układa
Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie po uprzedniem upewnieniu się, że Minister Wyznań Religijnych
i Oświecenia Publicznego przeciw ich wyborowi nie podnosi sprzeciwu. W tym celu przedstawia
Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
za pośrednictwem Wojewody Wileńskiego, najdalej w ciągu 30 dni od dnia opróżnienia
urzędu Muftiego, spis kandydatów, obejmujący co najmniej dwa nazwiska. Jeżeli wskutek
sprzeciwu Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego liczba kandydatów w
przedstawionym spisie spadnie poniżej dwóch, przedstawia Kolegjum Ministrowi ponownie
w terminie dalszych 14 dni nowego, względnie nowych kandydatów tak, by spis obejmował
zawsze co najmniej dwa nazwiska.
(2)
Kandydatami na Muftiego mogą być osoby, które posiadają warunki następujące:
1)
obywatelstwo polskie,
2)
znajomość języka polskiego w słowie i piśmie,
3)
ukończonych lat 40,
4)
ukończone wyższe studja teologiczne lub języków wschodnich,
5)
nieskazitelność obywatelską.
(3)
W wyjątkowych na szczególne uwzględnienie zasługujących przypadkach może Minister
Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego udzielić dyspensy od wymogów pod pkt 1),
2), 3) i 4).
Orzeczenia do art. 6
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
