Art. 43
Ustawa z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. 1936 nr 30 poz. 240. Brzmienie bez zmian od 24 kwietnia 1936 r.
Art. 43.
(1)
Nieruchomości miejskiej lub wiejskiej, darowanej albo zapisanej rozporządzeniem ostatniej
woli na cele religijno-oświatowe lub dobroczynne Muzułmańskiego Związku Religijnego
w Rzeczypospolitej Polskiej i przez Związek przyjętej, mogą być nadane cechy wakufa
na podstawie uchwały właściwych władz i organów Związku, zatwierdzonej przez Ministra
Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu z Ministrem Skarbu oraz
z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych.
(2)
Nieruchomość, obciążona hipotecznie, nie może być przyjęta jako wakuf.
(3)
Uchwały w sprawie nadania nieruchomości cech wakufa winny zawierać szczegółowe określenie
celu, na który dana nieruchomość ma być przeznaczona, oraz ustalać sposób zarządzania
tą nieruchomością.
(4)
O nadaniu nieruchomości cech wakufa czyni się wzmiankę hipoteczną.
Orzeczenia do art. 43
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.