Art. 49 Pr. czek.
Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo czekowe, tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 462. Brzmienie bez zmian od 1 lipca 1936 r.
Art. 49.
Z wyjątkiem czeków na okaziciela każdy czek, wystawiony w jednym, a płatny w drugim
kraju lub w części zamorskiej tego samego kraju i odwrotnie, albo też wystawiony i
płatny w tej samej części zamorskiej lub w różnych częściach zamorskich tego samego
kraju, może być wystawiony w kilku jednobrzmiących egzemplarzach. Jeżeli czek wystawia
się w kilku egzemplarzach, powinny one być ponumerowane w samym tekście dokumentu,
w przeciwnym razie każdy z egzemplarzy uważa się za czek odrębny.
Orzeczenia do art. 49 Pr. czek.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
