Art. 48 Pr. czek.
Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo czekowe, tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 462. Brzmienie bez zmian od 1 lipca 1936 r.
Art. 48.
Jeżeli przedstawienie czeku, protest lub równoznaczne stwierdzenie nie mogą być dokonane
w terminach przepisanych spowodu przeszkody nie do przezwyciężenia (ustawowego przepisu
któregokolwiek państwa albo innego wypadku Siła wyższaZdarzenie zewnętrzne, którego nie można przewidzieć ani mu zapobiec, np. klęska żywiołowa. W wielu przepisach wyłącza odpowiedzialność za szkodę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu), terminy te ulegają przedłużeniu.
Posiadacz obowiązany jest zawiadomić bez zwłoki swego indosanta o wypadku siły wyższej
i o tem zawiadomieniu zaznaczyć na czeku lub na przedłużku z dodaniem daty i swego
podpisu; pozatem stosuje się przepisy art. 42.
Po ustaniu siły wyższej posiadacz czeku powinien bez zwłoki przedstawić czek do zapłaty,
a w razie potrzeby dokonać protestu lub równoznacznego stwierdzenia.
Jeżeli siła wyższa trwa dłużej niż piętnaście dni, licząc od dnia, w którym posiadacz
zawiadomił swego indosanta o wypadku siły wyższej, chociażby nawet zawiadomienie takie
nastąpiło jeszcze przed upływem terminu do przedstawienia, można wykonać zwrotne poszukiwanie
bez przedstawienia czeku i bez protestu lub równoznacznego stwierdzenia.
Okoliczności czysto osobistych, dotyczących posiadacza czeku lub osoby, której zlecił
on przedstawienie czeku albo dokonanie protestu lub równoznacznego stwierdzenia, nie
uważa się za wypadki siły wyższej.
Orzeczenia do art. 48 Pr. czek.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.