Art. 67 Pr. czek.

Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo czekowe, tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 462. Brzmienie bez zmian od 1 lipca 1936 r.

Art. 67.

Prawo miejsca płatności czeku określa:

1)

czy czek może być płatny tylko za okazaniem, czy też może być płatny w pewien czas po okazaniu oraz jakie są skutki umieszczenia w czeku późniejszej daty wystawienia;

2)

termin do przedstawienia;

3)

czy czek może być przyjęty, certyfikowany, potwierdzony lub wizowany oraz jakie są skutki tych oświadczeń;

4)

czy posiadacz może żądać zapłaty częściowej oraz czy jest zobowiązany do jej przyjęcia;

5)

czy czek może być zakreślony albo zaopatrzony zastrzeżeniem „przelać na rachunek” lub innem równoznacznem oraz jakie są skutki tych oświadczeń;

6)

czy posiadacz ma szczególne prawa do pokrycia oraz jaki jest ich charakter;

7)

czy wystawca może czek odwołać lub sprzeciwić się jego zapłacie;

8)

jakie środki należy przedsięwziąć w razie zaginięcia lub KradzieżPrzestępstwo polegające na zabraniu cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. W zależności od wartości rzeczy i innych okoliczności czyn może stanowić wykroczenie albo przestępstwo.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu czeku;

9)

czy protest lub równoznaczne stwierdzenie jest potrzebne do zachowania prawa zwrotnego poszukiwania przeciw indosantom, wystawcy oraz innym zobowiązanym.

Orzeczenia do art. 67 Pr. czek.

Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.