Art. 2

Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 917. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 21 czerwca 2024 r.

Art. 2.

1.

Ochrona zdrowia psychicznego obejmuje realizację zadań dotyczących w szczególności:

1)

promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym;

2)

zapewnienia osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej i powszechnie dostępnej opieki zdrowotnej oraz innych form opieki i pomocy niezbędnych do życia w środowisku rodzinnym i społecznym;

3)

kształtowania wobec osób z zaburzeniami psychicznymi właściwych postaw społecznych, a zwłaszcza zrozumienia, tolerancji, życzliwości, a także przeciwdziałania ich DyskryminacjaNierówne traktowanie osoby ze względu na prawnie chronioną cechę, które prowadzi do mniej korzystnego traktowania lub szczególnej niekorzyści. W zatrudnieniu obejmuje dyskryminację bezpośrednią i pośrednią.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są realizowane w ramach Narodowego Programu Zdrowia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1608 oraz z 2023 r. poz. 1718), zwanego dalej „Narodowym Programem Zdrowia”, a zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, poprzez działania określone w Narodowym Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego.

3.

Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego określa w szczególności:

1)

okres jego obowiązywania;

2)

diagnozę sytuacji i zagrożeń dla zdrowia psychicznego, w tym zróżnicowań regionalnych;

3)

cele główne i cele szczegółowe;

4)

podmioty biorące udział w jego realizacji;

5)

sposób realizacji zadań;

6)

niezbędne działania legislacyjne, w szczególności mające na celu zapewnienie przestrzegania praw osób z zaburzeniami psychicznymi.

4.

Prowadzenie działań określonych w Narodowym Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego należy do:

1)

zadań własnych samorządów województw, powiatów i gmin;

2)

zadań ministra właściwego do spraw zdrowia, Narodowego Funduszu Zdrowia oraz ministrów właściwych ze względu na charakter działań określonych w programie.

5.

Wskazane w ust. 4 pkt 1 działania polegają w szczególności na:

1)

promowaniu zdrowia psychicznego i zapobieganiu zaburzeniom psychicznym;

2)

zapewnieniu osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej, zintegrowanej i dostępnej opieki zdrowotnej, w tym w ramach centrów zdrowia psychicznego, oraz innych form pomocy niezbędnych do życia w środowisku społecznym, rodzinnym i zawodowym.

5a.

Koordynatorem realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego jest minister właściwy do spraw zdrowia.

6.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego, uwzględniając zagadnienia, o których mowa w ust. 3, oraz biorąc pod uwagę konieczność ochrony praw osób z zaburzeniami psychicznymi.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia sporządza, co 2 lata, informację o zrealizowanych lub podjętych zadaniach z zakresu ochrony zdrowia psychicznego zawierającą ocenę realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego za 2 ostatnie lata. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje informację Radzie Ministrów do dnia 30 listopada roku następującego po ostatnim roku objętym informacją.

8.

Rada Ministrów przekazuje Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej informację, o której mowa w ust. 7, w terminie 3 miesięcy od dnia jej przyjęcia.

Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 2

Ten przepis powołuje 4 orzeczenia, w tym ust. 1: 1, ust. 4: 1.

Wszystkie Sąd Najwyższy Sądy apelacyjne Sądy okręgowe Sądy rejonowe Sądy administracyjne Sortuj: najczęściej cytowane

I ACa 490/15Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 12.01.2016

odpowiedzialność skarbu państwa
II OSK 205/13Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 04.04.2013

Samorząd terytorialny
V CSK 384/09Sąd Najwyższy, Izba Cywilna, postanowienie z 22.04.2010
I CSK 397/08Sąd Najwyższy, Izba Cywilna, wyrok z 16.04.2009

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu