Art. 3
Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 917. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 21 czerwca 2024 r.
Art. 3.
Ilekroć przepisy niniejszej ustawy stanowią o:
1)
osobie z zaburzeniami psychicznymi, odnosi się to do osoby:
a)
chorej psychicznie (wykazującej zaburzenia psychotyczne),
b)
upośledzonej umysłowo,
c)
wykazującej inne zakłócenia czynności psychicznych, które zgodnie ze stanem wiedzy
medycznej zaliczane są do zaburzeń psychicznych, a osoba ta wymaga świadczeń zdrowotnych
lub innych form pomocy i opieki niezbędnych do życia w środowisku rodzinnym lub społecznym;
2)
szpitalu psychiatrycznym, odnosi się to również do:
a)
oddziału psychiatrycznego w szpitalu ogólnym,
b)
kliniki psychiatrycznej,
c)
sanatorium dla osób z zaburzeniami psychicznymi,
d)
innego zakładu leczniczego podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów o działalności
leczniczej, sprawującego całodobową opiekę psychiatryczną lub odwykową,
niezależnie od podmiotu, który je tworzy i utrzymuje;
3)
domu pomocy społecznej lub środowiskowym domu samopomocy, odnosi się to również do
wszelkich form pomocy instytucjonalnej dla osób, o których mowa w pkt 1;
4)
zgodzie, oznacza to swobodnie wyrażoną zgodę osoby z zaburzeniami psychicznymi, która
- niezależnie od stanu jej zdrowia psychicznego - jest rzeczywiście zdolna do zrozumienia
przekazywanej w dostępny sposób informacji o celu przyjęcia do szpitala psychiatrycznego,
jej stanie zdrowia, proponowanych czynnościach diagnostycznych i leczniczych oraz
o dających się przewidzieć skutkach tych działań lub ich zaniechania;
5)
dyspozytorze medycznym, kierującym akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych,
zespole ratownictwa medycznego, należy przez to rozumieć odpowiednio: dyspozytora
medycznego, kierującego akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych, zespół
ratownictwa medycznego w rozumieniu ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym
(Dz. U. z 2024 r. poz. 652);
6)
przymusie bezpośrednim, bez wskazania środka przymusu bezpośredniego, należy przez
to rozumieć:
a)
przytrzymanie - doraźne, krótkotrwałe unieruchomienie osoby z użyciem siły fizycznej,
b)
przymusowe zastosowanie leków - doraźne lub przewidziane w planie postępowania leczniczego
wprowadzenie leków do organizmu osoby - bez jej zgody,
c)
unieruchomienie - obezwładnienie osoby z użyciem pasów, uchwytów, prześcieradeł lub
kaftana bezpieczeństwa,
d)
izolację - umieszczenie osoby, pojedynczo, w zamkniętym i odpowiednio przystosowanym
pomieszczeniu;
7)
lekarzu psychiatrze - należy przez to rozumieć lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii
lub lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży.
Orzeczenia do art. 3
Ten przepis powołuje 17 orzeczeń.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- VI Ca 242/26Sąd Okręgowy w Zielonej Górze, postanowienie z 03.06.2026
- I OSK 601/24Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 13.12.2024
Pomoc społeczna
- I SA/Sz 352/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrok z 12.10.2023
Ochrona zdrowia; Ubezpieczenia
- I ACa 1016/19Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrok z 28.01.2021
odszkodowanie; renta; zadośćuczynienie
- I Ca 322/18Sąd Okręgowy w Suwałkach, wyrok z 19.09.2018
- X C 3787/16Sąd Rejonowy w Olsztynie, zarządzenie z 14.08.2018
- III AUz 10/18Sąd Apelacyjny w Krakowie, postanowienie z 06.03.2018
wznowienie postępowania
- V ACa 942/17Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrok z 15.12.2017
ochrona zdrowia
- VIII C 2169/15Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, wyrok z 14.06.2017
- I C 644/15Sąd Rejonowy w Raciborzu, wyrok z 20.10.2015
