Art. 92
Ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli, tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 623. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 4 sierpnia 2015 r.
Art. 92.
1.
(uchylony)
2.
Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z mianowanym kontrolerem rozwiązuje się bez wypowiedzenia w razie:
1)
trwającej dłużej niż 1 rok niezdolności do pracy spowodowanej chorobą;
2)
nieusprawiedliwionego niezgłoszenia się do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych w okolicznościach, o których mowa w ust. 3.
2a.
W razie niezdolności do pracy z powodu choroby, o której mowa w ust. 2 pkt 1, mianowany
kontroler zachowuje prawo do świadczeń pieniężnych przez okres przewidziany w przepisach
o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
3.
Prezes Najwyższej Izby Kontroli w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w razie
długotrwałego korzystania ze zwolnień lekarskich, może z urzędu skierować mianowanego
kontrolera do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia,
czy jego stan zdrowia pozwala na zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku.
Orzeczenia do art. 92
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I OSK 1568/15Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z 21.02.2017
Inne
