Art. 3
Ustawa z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 560. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 27 września 2013 r.
Art. 3.
Pracownik nie nabywa prawa do wynagrodzenia rocznego w przypadkach:
1)
nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy trwającej dłużej niż dwa dni;
2)
stawienia się do pracy lub przebywania w pracy w stanie nietrzeźwości;
3)
wymierzenia pracownikowi kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy lub ze służby;
4)
Rozwiązanie umowyUstanie stosunku umownego na podstawie zgodnych oświadczeń stron, wypowiedzenia, odstąpienia albo innej podstawy przewidzianej w prawie lub umowie. Skutki rozwiązania zależą od wybranego sposobu zakończenia umowy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu o pracę bez wypowiedzenia WinaZarzucalność zachowania sprawcy: umyślność albo niedbalstwo, czyli niedołożenie należytej staranności. Przy odpowiedzialności na zasadzie winy poszkodowany co do zasady musi ją wykazać.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracownika.
Orzeczenia do art. 3
Ten przepis powołuje 6 orzeczeń.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I ACa 1032/17Sąd Apelacyjny w Białymstoku, wyrok z 13.04.2018
odszkodowanie; szkoda
- VII Pa 210/15Sąd Okręgowy w Łodzi, uzasadnienie z 16.06.2016
wynagrodzenie za pracę
- VI P 399/14Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, wyrok z 12.02.2016
- VII Pa 36/15Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrok z 03.07.2015
- II PK 273/12Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 29.05.2013
- K 1/05Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 21.02.2006
