Art. 14
Ustawa z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz.U. 2000 nr 120 poz. 1268. Brzmienie bez zmian od 30 marca 2001 r.
Art. 14.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o Postępowanie egzekucyjnePostępowanie prowadzące do przymusowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Może dotyczyć należności pieniężnych albo obowiązków o charakterze niepieniężnym.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w administracji
(Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 114, poz. 1193) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności,
o których mowa w § 1, uwzględniając wymogi dotyczące kontroli terminowości zapłaty
Zobowiązania pieniężneZobowiązania, w których świadczenie polega na zapłacie określonej sumy pieniężnej. W razie opóźnienia wierzyciel może co do zasady żądać odsetek.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, obowiązek sporządzania i doręczania upomnień, a ponadto konieczność
powiadamiania organu egzekucyjnego o zmianach wysokości i terminu płatności egzekwowanej
należności.
”
;
2)
w art. 46:
a)
w § 1 wyrazy „Policji lub Straży Granicznej” zastępuje się wyrazami „Policji, Straży Granicznej lub Urzędu Ochrony Państwa”,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi przy wykonywaniu czynności
egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest pomoc organów, sposób postępowania,
tryb występowania o udzielenie pomocy, sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania
wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
Minister Obrony Narodowej - w przypadku udzielania pomocy przez Żandarmerię Wojskową
lub wojskowe organy porządkowe,
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku udzielania pomocy przez Policję
lub Straż Graniczną,
3)
Prezes Rady Ministrów - w przypadku udzielania pomocy przez Urząd Ochrony Państwa.
”
;
3)
w art. 50 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Sposób asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, uwzględniając w szczególności
przypadki i miejsca, w których wymagana jest asysta organów, sposób postępowania przy
wykonywaniu asysty, tryb powiadamiania właściwych organów, wymagane dokumenty, sposób
dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
Minister Obrony Narodowej - w przypadku wykonywania asysty przez Żandarmerię Wojskową
lub wojskowe organy porządkowe,
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku wykonywania asysty przez Policję
lub Straż Graniczną,
3)
Prezes Rady Ministrów - w przypadku wykonywania asysty przez Urząd Ochrony Państwa.
”
;
4)
w art. 85:
a)
w § 1 skreśla się zdanie czwarte,
b)
dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, tryb zawiadamiania
o zajęciu wkładu oszczędnościowego placówek banku, placówek pocztowych i innych placówek
obsługujących obrót oszczędnościowy oraz moment, w którym zawiadomienie to uważa się
za dokonane w stosunku do placówek obsługujących obrót oszczędnościowy innych niż
oddział banku prowadzący rachunek wkładu, uwzględniając potrzebę jak najszybszego
wstrzymania wypłat z zajętego rachunku oraz prawidłowego orzekania o odpowiedzialności
placówek za dokonane wypłaty.
”
Orzeczenia do art. 14
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
