Art. 18
Ustawa z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz.U. 2000 nr 120 poz. 1268. Brzmienie bez zmian od 30 marca 2001 r.
Art. 18.
W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne
(Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991 i Nr 109, poz. 1157) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 19:
a)
skreśla się ust. 2,
b)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,
ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, ministrem właściwym do spraw środowiska
i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób
i tryb sprawowania nadzoru i kontroli w zakresie gospodarki wodnej i urządzeń wodnych,
pozostających w użytkowaniu Sił Zbrojnych, oraz zakres i tryb udzielania organom administracji
państwowej informacji w tym zakresie.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, dla realizacji zadań z zakresu gospodarki
wodnej, może, w drodze rozporządzenia, tworzyć, łączyć, dzielić i znosić jednostki
organizacyjne, określając szczegółowy zakres zadań, tryb i zasady działania, siedzibę
oraz obszary ich działania. Przy wydawaniu rozporządzenia minister właściwy do spraw
gospodarki wodnej będzie się kierował podziałem hydrograficznym kraju, koniecznością
utrzymania majątku Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu związanego z gospodarką wodną, rodzajem zadań i
kompetencji w zakresie gospodarki określonych w ustawie oraz potrzebą koordynacji
działań o znaczeniu ponadregionalnym, zwłaszcza w zakresie programowania i planowania
w gospodarce wodnej.
”
;
c)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej może, w drodze zarządzenia, powoływać
organy opiniodawcze i doradcze w zakresie ochrony wód i gospodarki wodnej, określając
ich nazwę, skład osobowy, cel powołania, zakres i tryb działania, a także zasady wynagradzania
za uczestnictwo w nich, kierując się koniecznością konsultacji społecznych w zakresie
programów rozwoju zasobów wodnych.
”
;
2)
w art. 31 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki wodnej, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wymagania, jakim powinien odpowiadać operat wodnoprawny, uwzględniając część opisową
i graficzną operatu wodnoprawnego oraz wymagania niezbędne dla racjonalnego wykorzystywania
zasobów środowiska i racjonalnej gospodarki wodnej,
2)
sposób rejestracji i prowadzenia obserwacji wydajności ujęć wód podziemnych, uwzględniając
wymagania dotyczące okresowych pomiarów wydajności ujęcia i poziomu zwierciadła wody,
3)
wzory karty rejestracyjnej i książki eksploatacyjnej ujęcia wody podziemnej oraz instrukcje
ich prowadzenia, uwzględniając wymogi dokumentowania danych niezbędnych do kontroli
warunków i przebiegu eksploatacji ujęcia,
4)
sposób ustawiania i utrzymywania wodnych urządzeń pomiarowych, w tym wymagania zapewniające
kontrolę przestrzegania warunków pozwolenia wodnoprawnego oraz prowadzenie hydrograficznej
obserwacji wód,
5)
sposób ustawiania na brzegach wód znaków żeglugowych i ich utrzymywania, uwzględniając
wymagania bezpieczeństwa żeglugi.
”
;
3)
art. 56 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 56.
1.
Za szczególne korzystanie z wód, a także za korzystanie ze stanowiących własność państwa
urządzeń wodnych pobiera się opłaty.
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej, wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej,
powiatowych funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz gminnych funduszy
ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
3.
Opłaty za pobór wody i wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi ustala i pobiera wojewoda
na podstawie informacji, którą zakład jest obowiązany złożyć w terminie do dnia 31
stycznia każdego roku, a jeżeli produkcja zakładu ma charakter określony - w terminie
15 dni po zakończeniu każdego okresu, w którym zakład prowadził produkcję.
4.
Informacja, o której mowa w ust. 3, powinna zawierać dane o ilości pobranej wody powierzchniowej
i podziemnej, ilości, rodzaju, stanie i składzie odprowadzanych do wód lub do ziemi
ścieków oraz ładunku zawartych w nich zanieczyszczeń, określonych wskaźnikami: pięciodobowym
biochemicznym zapotrzebowaniem tlenu (BZT5), chemicznym zapotrzebowaniem tlenu oznaczonym metodą dwuchromianową (ChZT), zawiesiną
ogólną, sumą jonów chlorków i siarczanów, sumą metali ciężkich, fenolami lotnymi.
5.
Skład ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi ustala się w miejscu wylotu ścieków
z urządzeń oczyszczających lub kolektorów zakładów, z tym że w przypadku wprowadzania
wód chłodniczych razem ze ściekami skład ścieków ustala się przed ich zmieszaniem.
6.
Jeżeli zakład nie złoży w terminie informacji, o której mowa w ust. 3 i 4, albo złoży
informację nasuwającą zastrzeżenia, decyzję w sprawie opłaty, o której mowa w ust.
3, wydaje się na podstawie ustaleń dokonanych przez organ pobierający opłatę.
7.
W razie niezłożenia informacji w terminie, o którym mowa w ust. 3, organ ustalający
opłatę stosuje stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.
8.
Opłaty za korzystanie z urządzeń wodnych, żeglugę i spław oraz wydobywanie z wód żwiru,
piasku i innych materiałów ustala i pobiera dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki
Wodnej, na podstawie informacji, którą zakład prowadzący działalność żeglugową obejmującą
przewóz osób lub towarów w celach zarobkowych i na własny rachunek lub zakład wydobywający
z wód żwir, piasek i inne materiały jest obowiązany składać za każdy miesiąc uprawiania
żeglugi lub prowadzenia wydobycia, w terminie do 15 dnia następnego miesiąca.
9.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość stawki opłat za pobór m3 wody,
2)
rodzaje zanieczyszczeń, za których wprowadzanie do wód lub do ziemi pobiera się opłaty,
oraz stawki tych opłat za kg ładunku lub za m3 ścieków,
3)
wysokość stawki opłat za korzystanie z urządzeń wodnych, żeglugę i spław oraz za wydobywanie
z wód żwiru, piasku i innych materiałów.
10.
Rada Ministrów, ustalając stawki opłat za pobór wody, o których mowa w ust. 9 pkt
1, uzależni ich wysokość od tego, czy woda jest powierzchniowa, czy podziemna, oraz
od jej jakości, a także kierować się będzie wielkością zasobów wodnych możliwych do
wykorzystania w poszczególnych dorzeczach oraz kosztem uzyskania wód z tych zasobów.
Rada Ministrów może zróżnicować stawki opłat za pobór wody dla poszczególnych dorzeczy
lub ich części. Maksymalna stawka opłaty za pobór wody podziemnej nie może być wyższa
niż 10 promili najniższego Wynagrodzenie za pracęŚwiadczenie należne pracownikowi od pracodawcy za wykonaną pracę, ustalane odpowiednio do rodzaju pracy, kwalifikacji i jej ilości oraz jakości. Pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść go na inną osobę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracowników, określonego na podstawie
odrębnych przepisów, a za pobór wody powierzchniowej nie może być wyższa niż 5 promili
tego wynagrodzenia.
11.
Rada Ministrów, wskazując rodzaje zanieczyszczeń i ustalając stawki opłat za ich wprowadzanie
do wód lub do ziemi, o których mowa w ust. 9 pkt 2, kierować się będzie szkodliwością
tych zanieczyszczeń dla środowiska wodnego oraz potrzebą zapewnienia szczególnej ochrony
zasobów wód podziemnych oraz wód jezior. Maksymalna stawka opłaty za wprowadzanie
ścieków do wód lub do ziemi nie może być wyższa niż:
1)
za 1 kg zanieczyszczeń zawartych w ściekach wprowadzanych do wód lub do ziemi - 10%,
2)
za 1 dam3 wód chłodniczych - 0,5%
- najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego na podstawie odrębnych
przepisów dla roku poprzedniego.
12.
Realizując upoważnienie, o którym mowa w ust. 9 pkt 3, Rada Ministrów będzie się kierować
rodzajem i wielkością obiektów pływających, masą przewożonych towarów, ilością miejsc
pasażerskich oraz nośnością wymierzoną, rodzajem i wielkością obiektów pływających
oraz porą korzystania z tych urządzeń, uwzględniając, komu zostało powierzone utrzymanie
poszczególnych odcinków śródlądowych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych, mając na
względzie, że maksymalna stawka opłaty za:
1)
żeglugę pustych statków towarowych i barek nie może być wyższa niż 0,5 grosza za jeden
tonokilometr nośności wymierzonej, a statków pasażerskich i wycieczkowych - 2,5 grosza
za iloczyn jednego miejsca na statku i każdego kilometra przebytej drogi wodnej,
2)
przewóz towarów oraz holowanie i spław drewna nie może być wyższa niż 2 grosze za
jeden tonokilometr,
3)
jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach 7oo - 16oo nie może być wyższa niż 2% najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego
na podstawie odrębnych przepisów, a w godzinach 16oo-7oo - 4% tego wynagrodzenia,
4)
wydobywanie z wód żwiru, piasku i innych materiałów nie może być wyższa niż 5% ceny
zbytu tych materiałów.
13.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie uiszczone w wyznaczonym terminie, podlegają wraz
z OdsetkiWynagrodzenie za korzystanie z cudzych pieniędzy albo świadczenie za opóźnienie w zapłacie. Odsetki ustawowe za opóźnienie należą się bez względu na winę dłużnika i poniesioną szkodę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu za zwłokę przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
”
;
4)
w art. 56a:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Termin uiszczania opłat, o których mowa w art. 56 ust. 1, wynosi 14 dni od dnia, w
którym decyzja ustalająca opłatę stała się ostateczna, z zastrzeżeniem ust. 3.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Opłatę za korzystanie ze śluzy lub pochylni przez statki, o których mowa w art. 56c
ust. 3 pkt 1, pobiera się w miejscu śluzowania lub przejścia przez pochylnię. Za pobraną
opłatę wystawia się potwierdzenie jej uiszczenia.
”
;
5)
w art. 56b:
a)
w ust. 1 wyraz „wysokości” zastępuje się wyrazem „ustalenia”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Opłaty nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się decyzji w sprawie
jej ustalenia.
”
;
6)
dodaje się art. 56c i 56d w brzmieniu:
„
Art. 56c.
1.
Zwolniony z opłat jest pobór wody:
1)
wykorzystanej do celów, o których mowa w art. 46,
2)
dokonywany dla potrzeb przerzutów wody,
3)
dla potrzeb energetyki wodnej pod warunkiem zwrotu takiej samej ilości wody o co najmniej
nie gorszej jakości, w odległości do 1,5 km od miejsca jej poboru,
4)
dla potrzeb związanych z wytwarzaniem energii cieplnej lub elektrycznej pod warunkiem,
że jest to woda powierzchniowa zużywana zwrotnie,
5)
dla potrzeb pozyskania energii cieplnej za pomocą pomp cieplnych, wykorzystujących
energię wody podziemnej, pod warunkiem zwrotu do wód podziemnych takiej samej ilości
wody o co najmniej nie gorszej jakości,
6)
dla potrzeb chowu lub hodowli ryb, pod warunkiem że pobór ten oraz odprowadzanie wykorzystanej
wody jest zgodne z pozwoleniem wodnoprawnym,
7)
dla potrzeb nawadniania użytków rolnych i leśnych,
8)
pochodzącej z odwodnienia gruntów, obiektów lub wykopów budowlanych oraz zakładów
górniczych.
2.
Zwolnione z opłat jest wprowadzanie:
1)
do ziemi - ścieków w celu rolniczego wykorzystania, w przypadku posiadania pozwolenia
wodnoprawnego na takie ich wykorzystanie,
2)
do wód - zużytych wód chłodniczych oraz z obiegów chłodzących, jeżeli ich temperatura
nie przekracza +26°C, albo naturalnej temperatury wody, gdy temperatura ta jest wyższa
niż +26°C,
3)
do wód - wód zasolonych, jeżeli wartość sumy jonów chlorków i siarczanów w tych wodach
nie przekracza 500 mg na litr,
4)
do wód lub do ziemi - wód opadowych.
3.
Z opłat za korzystanie z urządzeń wodnych, za żeglugę i spław zwolnione są:
1)
statki do 15 ton nośności, w tym łodzie sportowo-turystyczne, z tym że zwolnienie
nie dotyczy opłat za korzystanie ze śluz lub pochylni,
2)
statki jednostek organizacyjnych właściciela wód lub urządzeń wodnych zlokalizowanych
na wodach,
3)
statki jednostek sił zbrojnych, jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych oraz jednostek ratowniczych,
4)
statki inspektoratów żeglugi śródlądowej,
5)
statki Państwowej Straży Rybackiej i Społecznej Straży Rybackiej,
6)
statki urzędów morskich,
7)
promy leżące w ciągach wód publicznych.
4.
Dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych ogólnokształcących
i zawodowych, słuchaczy zakładów kształcenia nauczycieli oraz dla studentów szkół
wyższych opłatę za korzystanie ze śluzy lub pochylni obniża się o połowę.
Art. 56d.
1.
Stawki opłat, o których mowa w art. 56, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku
kalendarzowego podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi zmian cen towarów
i usług konsumpcyjnych planowanemu w ustawie budżetowej na ten rok.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw środowiska, nie później niż w terminie do dnia 30 listopada ogłasza, w drodze
obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski», wysokość
stawek opłat na rok następny, uwzględniając dotychczasowe zmiany wysokości stawek
oraz zasadę, o której mowa w ust. 1.
”
;
7)
w art. 63 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rozwoju wsi, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wymagania, jakim powinny odpowiadać ścieki przeznaczone do rolniczego wykorzystania,
2)
warunki położenia gruntów, na których stosowane jest rolnicze wykorzystanie ścieków,
oraz dopuszczalne zawartości metali ciężkich w wierzchniej warstwie gruntów
- uwzględniając potrzebę ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochrony wód powierzchniowych
i podziemnych przed zanieczyszczeniem.
”
;
8)
w art. 64 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw transportu, określi, w drodze
rozporządzenia, zasady usuwania ścieków ze statków i obiektów określonych w ust. 1,
uzależniając wymagania usuwania ścieków od przeznaczania, rozmiarów i mocy silnika
statku, a w razie potrzeby określając termin dostosowania statku do wymagań ustalonych
w rozporządzeniu.
”
;
9)
w art. 117 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw rozwoju wsi oraz ministrem właściwym do spraw środowiska, określi, w drodze
rozporządzenia, wzorcowe statuty poszczególnych rodzajów spółek wodnych i ich związków,
uwzględniając postanowienia dotyczące celów spółki i środków do ich osiągnięcia.
”
Orzeczenia do art. 18
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
